Otwórz menu główne

Rafał Żebrowski

polski historyk, pisarz i poeta

Rafał Maria Żebrowski (ur. 1954[1]) – polski historyk, doktor habilitowany nauk historycznych, publicysta, pisarz i poeta.

Rafał Żebrowski
Data i miejsce urodzenia 1954
Polska
Doktor habilitowany nauk historycznych
Specjalność: historia Żydów w XIX–XX w.
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Doktorat 1987 – nauki historyczne
Katolicki Uniwersytet Lubelski
Habilitacja 2014 – nauki historyczne
Uniwersytet w Białymstoku
Pracownik naukowy
instytut badawczy Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie
Adiunkt
Pracownia Varsavianistyczna
Okres spraw. 2009
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

W 1987 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim otrzymał stopień doktorski na podstawie pracy pt. Obraz kosmosu w kazaniach pierwszego pokolenia jezuitów polskich, promotorem pracy był profesor Wiesław Müller, a recenzentem prof. Janusz Tazbir. Habilitował się w 2014 na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Uniwersytetu w Białymstoku na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy pt. Żydowska gmina wyznaniowa w Warszawie 1918–1939. W kręgu polityki. Pracuje jako adiunkt w Pracowni Varsavianistycznej Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie, specjalizuje się w historii Żydów XIX wieku i historii okresu międzywojennego[2].

Życie prywatneEdytuj

Jest jednym z bliskich krewnych Zbigniewa Herberta[3], jego matka to siostra poety, Halina Herbert-Żebrowska (1923−2017)[4]. Rafał Żebrowski zajmuje się także biografią i analizą twórczości swego wuja, jest członkiem Rady Patronackiej Klubu Herbertowskich Szkół[5][6].

Jest mężem Zofii Borzymińskiej, mieszka w Warszawie.

PublikacjeEdytuj

O Zbigniewie Herbercie:

Jest autorem wielu tekstów; wśród nich najważniejsze publikacje książkowe o Żydach:

  • 2012: Rabini polscy, [w:] Rabi, rabin, rebe
  • 2012: Żydowska Gmina Wyznaniowa w Warszawie 1918–1939. W kręgu polityki
  • 2012: Miasto bez rabina nie może istnieć. Rabini, podrabini i kandydaci na rabinów guberni warszawskiej w latach 1888–1912 (wraz z Zofią Borzymińską i Anną Wiernicką
  • 2003: Polski Słownik Judaistyczny. Dzieje. Kultura. Religia. Ludzie, t. 1–2 (wraz z Zofią Borzymińską)
  • 1994: Mojżesz Schorr i jego listy do Ludwika Gumplowicza
  • 1993: Dzieje Żydów w Polsce: Kalendarium
  • 1993: Dzieje Żydów w Polsce 1918–1939: wybór tekstów źródłowych
  • 1993: PO-LIN. Kultura Żydów polskich w XX wieku (wraz z Zofią Borzymińską)

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj