Rajdowe Mistrzostwa Świata 1990

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1990 były 18 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1990 został hiszpański kierowca Carlos Sainz startujący samochodem Toyota Celica GT-Four ST165, wyprzedził on Didiera Auriola i Juha Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mitsubishi.

Sezon 1990
Rajdowych mistrzostw świata
Ilustracja
Liczba rajdów 12
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Carlos Sainz
Konstruktorzy Lancia
Poprzedni sezonNastępny sezon

KalendarzEdytuj

W sezonie 1990 kalendarz mistrzostw świata składał się z dwunastu rajdów, w porównaniu do ubiegłego sezonu zabrakło w nim Rajdu Szwecji.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 19–25 stycznia   58. Rajd Monte Carlo   Didier Auriol Wyniki
2 6-10 marca   24. Rajd Portugalii   Miki Biasion Wyniki
3 11-16 kwietnia   38. Rajd Safari   Björn Waldegård Wyniki
4 6–9 maja   34. Rajd Francji   Didier Auriol Wyniki
5 3-6 czerwca   37. Rajd Grecji   Carlos Sainz Wyniki
6 30 czerwca-3 lipca   20. Rajd Nowej Zelandii   Carlos Sainz Wyniki
7 24-28 lipca   10. Rajd Argentyny   Miki Biasion Wyniki
8 23–26 sierpnia   40. Rajd Finlandii   Carlos Sainz Wyniki
9 20–23 września   3. Rajd Australii   Juha Kankkunen Wyniki
10 14–18 października   32. Rajd San Remo   Didier Auriol Wyniki
11 28 października-1 listopada   22. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej   Patrick Tauziac Wyniki
12 25–28 listopada   46. Rajd Wielkiej Brytanii   Carlos Sainz Wyniki

Zespoły i kierowcyEdytuj

Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy
  Martini Lancia Lancia Delta Integrale 16V M   Miki Biasion 1–3, 5, 7, 10, 12
  Juha Kankkunen 1–3, 5, 7–10, 12
  Didier Auriol 1–2, 4–5, 7–10
  Bruno Saby 1, 4, 12
  Alex Fiorio 3, 9
  Yves Loubet 4
  Paola de Martini 7
  Toyota Team Europe Toyota Celica GT-Four ST165 P   Carlos Sainz 1–10, 12
  Mikael Ericsson 1, 3, 5, 8–10
  Armin Schwarz 1–2, 4, 10, 12
  Björn Waldegård 3
  Jorge Recalde 7
  David Llewellin 12
  Mats Jonsson 12
  Mazda Rally Team Europe Mazda 323 4WD
323 GT-X
M   Timo Salonen 1–2, 8, 12
  Hannu Mikkola 1–2, 8, 12
  Grégoire de Mévius 2, 9–10
  Ingvar Carlsson 6, 9
  Rod Millen 6, 9
  Mikael Sundström 8, 12
  Minna Sillankorva 8
  Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 M   Kenneth Eriksson 1–2, 5, 8–9, 12
  Ari Vatanen 1–2, 5, 8, 12
  Kenjiro Shinozuka 3, 11
  Ross Dunkerton 6, 9
  Patrick Tauziac 11
  Jolly Club Lancia Delta 16V M   Dario Cerrato 1–2, 10
  Alex Fiorio 5, 8, 10
  Didier Auriol 12
  Robert Droogmans 12
  Société Diac Renault 5 GT Turbo M   Alain Oreille 1–2, 4–7, 9–11
  Jean Ragnotti 4
  Sylvain Polo 4
  Claude Balesi 4
  Audi Sport Audi 90 Quattro M   Paola de Martini 1–2, 4–5, 8–10
  Rudi Stohl 3, 5, 7, 11
  GM Euro Sport Vauxhall
Opel
Astra
Kadett 16V
M   Louise Aitken-Walker 1–2, 4, 6, 9, 12
  David Metcalfe 12
  Chris Birkbeck 12
  Subaru Technica International Subaru Legacy RS M   Markku Alén 3, 5, 8, 10, 12
  Mike Kirkland 3, 6
  Peter Bourne 3, 6, 9
  Ian Duncan 3, 5
  Jim Heather-Hayes 3
  Patrick Njiru 3
  François Chatriot 10
  Derek Warwick 12
  Nissan Motorsports International Nissan 200SX D   Vic Preston 3
  Jayant Shah 3
  Pavlos Moschoutis 5
  Bastos Motul BMW BMW M3 P   François Chatriot 4
  Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf Rallye G60 P   Erwin Weber 5–6, 9
  Ford Motor Company Ford Sierra RS Cosworth 4x4 P   Pentti Airikkala 8, 10, 12
  Malcolm Wilson 8, 10, 12
  Gianfranco Cunico 8, 10
  Gwyndaf Evans 8, 10, 12
  Alex Fiorio 12

WynikiEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1990 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą[1]. Wyniki rajdów nie liczone w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Klasyfikacja zespołowaEdytuj

W sezonie 1990 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja
Punkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie był brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej[1].

Miejsce Zespół MCO
 
PRT
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
ARG
 
FIN
 
AUS
 
ITA
 
GBR
 
 Pkt 
1   Lancia 1 1 2 1 (2) 1 (5) 1 1 (3) 137
2   Toyota 2 1 2 1 2 1 (2) (3) 1 131
3   Mitsubishi 5 2 7 2 56
4   Subaru 6 8 4 4 43
5   Mazda 8 6 6 5 30
6   Renault 7 6 24
7   Audi 7 9 4 9 24
8   Ford 8 9 6 22
9   BMW 3 14
10   Volkswagen 5 10
11   Citroën 6 8
12   Renault Argentina 7 8
13   Fiat Argentina 8 6
14   Daihatsu 9 3
15   Peugeot 9 2
16   Nissan 10 2
Miejsce Zespół MCO
 
PRT
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
ARG
 
FIN
 
AUS
 
ITA
 
GBR
 
 Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)Edytuj

Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę siedem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą[1].

Miejsce Kierowca MCO
 
PRT
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
NZL
 
ARG
 
FIN
 
AUS
 
ITA
 
CIV
 
GBR
 
 Pkt. 
1   Alain Oreille 10 4 10 5 4 10 (3) 13 56
2   Gustavo Trelles 10 10 10 7 10 5 52
3   Tommi Mäkinen 13 13 13 7 46
4   Jorge Recalde 13 7 2 4 26
5   Ernesto Soto 7 13 5 25
6   Gwyndaf Evans 1 10 13 24
7   Gilberto Pianezzola 5 5 4 14
8   Bertrand Balas 13 13
  Patrick Njiru 13 13
  Claude Balesi 13 13
  Ian Duncan 13 13
  Alex Fassina 13 13

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Home > Seasons > Season 1990 > Championship standings (ang.). www.juwra.com. [dostęp 01-05-2020].

Linki zewnętrzneEdytuj