Rajdowe Mistrzostwa Świata 1995

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1995 były 23 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 8 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1995 został brytyjski kierowca Colin McRae startujący samochodem Subaru Impreza 555 przed kolegą z zespołu Hiszpanem Carlosem Sainzem. Tytuł konstruktorów wygrało Subaru.

Sezon 1995
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 8
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Colin McRae
Konstruktorzy Subaru
Poprzedni sezonNastępny sezon
Samochód rajdowy Subaru Impreza 555 którym Colin McRae zdobył mistrzostwo świata w roku 1995.

Zespół Toyoty został złapany na używaniu nielegalnych ograniczników turbo na Rajdzie Hiszpanii i na rok został wykluczony z rajdów przez FIA. Prezydent FIA Max Mosley nazwał nielegalne turbo ograniczniki "najbardziej wyrafinowanym urządzeniem, jakie kiedykolwiek widziałem w ciągu 30 lat sportów motorowych." Toyota i ich kierowcy, Juha Kankkunen, Didier Auriol i Armin Schwarz, byli również pozbawieni wszystkich punktów w mistrzostwach. Kankkunen walczył o tytuł mistrza świata kierowców. Mosley stwierdził, że "nic nie wskazuje na to, że kierowcy byli świadomi tego, co się dzieje"[1].

KalendarzEdytuj

W sezonie 1995 kalendarz mistrzostw świata składał się z ośmiu rajdów, było to o dwa mniej niż w rok wcześniej, zabrakło rajdów Safari, Grecji, Argentyny, Finlandii i San Remo, a doszły rajdy Szwecji, Australii i Hiszpanii. To drugi sezon obowiązywania kalendarza rotacyjnego.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 22–26 stycznia   63. Rajd Monte Carlo   Carlos Sainz Wyniki
2 10–12 lutego   44. Rajd Szwecji   Kenneth Eriksson Wyniki
3 8-10 marca   29. Rajd Portugalii   Carlos Sainz Wyniki
4 3–5 maja   39. Rajd Francji   Didier Auriol Wyniki
5 27–30 lipca   25. Rajd Nowej Zelandii   Colin McRae Wyniki
6 15–18 września   8. Rajd Australii   Kenneth Eriksson Wyniki
7 23–25 października   31. Rajd Hiszpanii   Carlos Sainz Wyniki
8 19–22 listopada   51. Rajd Wielkiej Brytanii   Colin McRae Wyniki

Zespoły i kierowcyEdytuj

Team Constructor Car Tyre No Drivers Rounds
  Toyota Castrol Team Toyota Celica GT-Four ST205
Celica Turbo 4WD
M 1   Didier Auriol 1–7
2   Juha Kankkunen 1–7
3   Armin Schwarz 1–7
14   Thomas Rådström 2
  Yoshio Fujimoto 5–6
15   Tomas Jansson 2
16   Neal Bates 6
  555 Subaru World Rally Team Subaru Impreza 555 P 4   Colin McRae wszystkie
5   Carlos Sainz wszystkie
6   Piero Liatti 1, 4, 7
  Mats Jonsson 2
  Richard Burns 3, 8
  Peter Bourne 5–6
14   Richard Burns 5
  R.A.S. Ford Ford Escort RS Cosworth M 7   François Delecour wszystkie
8   Bruno Thiry wszystkie
9   Stig Blomqvist 2
  Alex Fiorio 3
  Patrick Bernardini 4
  Neil Allport 5
  Malcolm Wilson 8
  Team Mitsubishi Ralliart Mitsubishi Lancer Evo II
Lancer Evo III
M 10   Kenneth Eriksson 2, 5–6, 8
  Isolde Holderied 3–4
11   Tommi Mäkinen 1–2, 4–8
  Jorge Recalde 3
12   Andrea Aghini 1, 4, 7
  Kenneth Bäcklund 2
  Rui Madeira 3, 8
  Ed Ordynski 5–6
14   Rui Madeira 1, 4–7
15   Jorge Recalde 4–6
26   Isolde Holderied 1, 5–8
  Société Diac Renault Clio Maxi M 17   Jean Ragnotti 1, 4
18   José Carlos Macedo 3
19   Alain Oreille 8
21   Philippe Bugalski 1, 4
25   Robbie Head 8
30   Pedro Azeredo 3

WynikiEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1995 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

Do końcowego wyniku liczone było siedem najlepszych startów[2].

Klasyfikacja zespołówEdytuj

W sezonie 1995 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywały dwa najwyżej sklasyfikowane samochody danej marki według klucza:

Pozycja 10º 11º 12º 13º 14º 15º
Punkty 25 20 17 14 12 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla dwóch najwyżej sklasyfikowanych samochodów danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do dziesiątego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej piętnastce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Była to znacząca zmiana w porównaniu do ubiegłego sezonu gdzie premiowanych było tylko pierwszych dziesięć miejsc i osiem w grupie. Ponadto punktowane były dwa najwyżej sklasyfikowane samochody danego zespołu (zmiana w porównaniu z poprzednimi latami, gdzie punktowany był tylko jeden najlepszy samochód zespołu). Do klasyfikacji końcowej sezonu liczyły się do wszystkie rundy. Aby zespół zdobył tytuł mistrza świata musiał wziąć udział w co najmniej ośmiu rajdach[3][2].

Miejsce Zespół Nr samochodu MCO
 
SWE
 
PRT
 
FRA
 
NZL
 
AUS
 
ESP
 
GBR
 
 Pkt 
1   555 Subaru World Rally Team 4 NU NU 3 5 1 2 2 1 350
5 1 NU 1 4 NU 1 2
6 8 NU 7 6 7 NU 3 3
2   Team Mitsubishi Ralliart 10 1 11 19 5 1 NU 307
11 4 2 10 8 NU 4 NU NU
12 6 9 3 11 8 5 7
14 11
X   Toyota Castrol Team 1 NU 5 5 1 2 NU EX 260
2 3 4 2 10 3 3 NU
3 NU 4 NU 4 5 NU
14 3 NU
3   R.A.S. Ford 7 2 NU NU 2 6 NU 4 NU 223
8 5 6 6 NU NU 6 NU 5
9 7 8 7 8 NU
Miejsce Zespół Nr samochodu MCO
 
SWE
 
PRT
 
FRA
 
NZL
 
AUS
 
ESP
 
GBR
 
 Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)Edytuj

Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę siedem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą[2].

Msc. Kierowca  Punkty 
1   Rui Madeira 69
2   Jorge Recalde 40
3   Isolde Holderied 32
4   Masao Kamioka 22
5   Ed Ordynski 22

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Toyota team pick up a one-year ban | The Independent, www.independent.co.uk [dostęp 2017-11-20] (ang.).
  2. a b c Home > Seasons > Season 1995 > Championship standings (ang.). www.juwra.com. [dostęp 07-05-2020].
  3. Home > Seasons > Season 1995 > Rule changes (ang.). www.juwra.com. [dostęp 07-05-2020].