Rajmund Baczyński

polski wojskowy, feldmarszałek armii austriackiej

Rajmund Baczyński[1] (ur. 10 czerwca 1857 w Krakowie, zm. 7 listopada 1929 w Poznaniu) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Rajmund Baczyński
Ilustracja
Gen. Rajmund Baczyński przemawia do legionistów. Kraków, 4 września 1914 r.
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1857
Kraków
Data i miejsce śmierci 7 listopada 1929
Poznań
Przebieg służby
Lata służby 1874-1912
i 1914-1916
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 11 Pułk Ułanów
90 Pułk Piechoty
XXIV Brygada Piechoty
Legion Zachodni
Legiony Polskie
Stanowiska dowódca pułku piechoty
dowódca brygady piechoty
komendant Legionów
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

ŻyciorysEdytuj

19 grudnia 1874 roku, po ukończeniu sześciu klas gimnazjum we Lwowie, zaciągnął się na ochotnika do 11 pułku ułanów. W latach 1875–1877 uczył się w Korpusie Kadetów we Lwowie, a następnie został oficerem zawodowym oficerem. W latach 1907–1911, w stopniu pułkownika, był dowódcą 90 pułku piechoty w Jarosławiu, a później XXIV Brygady Piechoty (12 DP) w Tarnowie.

24 listopada 1911 roku został mianowany generałem majorem ze starszeństwem z 1 listopada 1911 roku. W październiku 1912 roku został przeniesiony w stan spoczynku[2].

Po wybuchu I wojny światowej został ponownie powołany do służby. Był dowódcą Legionu Zachodniego oraz przez krótki czas (od 20 sierpnia do 1 października 1914) – tworzonych Legionów Polskich. Sprawował także funkcję generalnego inspektora oddziałów ozdrowieńców, obozów jenieckich, obozów internowania oraz oddziałów zapasowych w rejonie działania korpusu Graz. 23 września 1915 roku został mianowany tytularnym marszałkiem polnym porucznikiem[3]. Z dniem 1 grudnia 1916 roku został przeniesiony w stan spoczynku[3].

Dekretem Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego z 12 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego „z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała dywizji i zaliczony do I rezerwy”[4]. Do służby czynnej nie został powołany. Zamieszkał w Poznaniu. Zmarł tam 7 listopada 1929 roku.

W dniu wczorajszym zawezwano Lekarskie Pogotowie Ratunkowe (tel. 66-66) do gmachu Sądu Okręgowego, gdzie w oddziale hipotecznym, w czasie przeglądania akt, uległ nagłemu atakowi serca, em. gen. W.P. Baczyński, zamieszkały przy ul. Wyspiańskiego. Pomoc okazała się jednak bezskuteczna. Lekarz skonstatował śmierć wskutek udaru sercowego.[5]

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 8 w ewidencji c. i k. Armii figurował jako Raimund Ritter Baczynski von Leszkowicz.
  2. Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 8 wg autora z dniem 1 stycznia 1913 roku.
  3. a b Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 8.
  4. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 14 z 30 grudnia 1918 r., poz. 417.
  5. Dziennik Poznański, nr 259, 9 listopada 1929, s. 4
  6. Kronika. Wiadomości osobiste. Odznaczenie. „Głos Rzeszowski”, s. 5, Nr 13 z 26 marca 1911. 

BibliografiaEdytuj