Otwórz menu główne

Ralph David Abernathy (ur. 11 marca 1926 w Linden, zm. 17 kwietnia 1990 w Atlancie) – amerykański pastor, współzałożyciel (a później przewodniczący) Konferencji Przywódców Chrześcijańskich Południa. Bliski współpracownik Martina Lutera Kinga.

Ralph David Abernathy
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1926
Linden
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1990
Atlanta
przewodniczący SCLC
Okres sprawowania 1968–1977
Wyznanie baptyzm
Kościół Progresywna Narodowa Konwencja Baptystyczna
Ordynacja 1948

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 11 marca 1926 roku w Linden, jako syn farmera[1]. W czasie II wojny światowej służył w armii[2]. W 1948 roku został ordynowany jako pastor baptystyczny, a dwa lata później ukończył Alabama State University, uzyskując stopień Bachelor of Science[1]. Następnie studiował na Atlanta University, gdzie uzyskał Master of Arts[2]. Po zakończeniu nauki, został pastorem w First Baptist Church w Montgomery[1]. W 1952 roku poślubił Juanitę Odessę Jones, z którą doczekał się czworga dzieci[2]. Dwa lata po ślubie został pastorem w Dexter Avenue Baptist Church, gdzie poznał Martina Luthera Kinga[2]. Wraz z nim zorganizował miejski bojkot transportu publicznego, dzięki czemu wymusił proces desegregacji rasowej w 1956 roku[1]. Rok później obaj założyli Konferencję Przywódców Chrześcijańskich Południa, gdzie Abernathy objął funkcje sekretarza i skarbnika[1]. W 1961 roku przeniósł się ze swoją działalnością duszpasterksą i społeczną do Atlanty, gdzie został wiceprzewodniczącym SCLC[1]. Dwa lata później obaj zostali aresztowani w Birmingham[2]. Po zamachu i śmierci Kinga, zsukcedował stanowisko przewodniczącego Konferencji i pozostał nim aż do rezygnacji w 1977 roku, kiedy to postanowił wystartować w wyborach do Izby Reprezentantów, lecz nie uzyskał mandatu[2]. Wówczas powrócił do działalności pastorskiej, a w 1989 roku wydał autobiografię, zatytułowaną „And the Walls Came Tumbling Down”[1]. Zmarł 17 kwietnia 1990 roku w Atlancie[2]

PrzypisyEdytuj