Otwórz menu główne

Randy Duane Couture[1] (ur. 22 czerwca 1963 w Lynnwood) – amerykański zapaśnik oraz zawodnik mieszanych sztuk walki, a także aktor filmów akcji. Był wielokrotnym mistrzem wagi półciężkiej i ciężkiej UFC. Jest członkiem Galerii Sław UFC[2].

Randy Couture
Ilustracja
Pseudonim The Natural
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1963
Everett
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 185 cm
Masa ciała 93 (2011) kg
Styl walki zapasy
Klub Extreme Couture
Zwycięstwa 19
Przez nokauty 7
Przez poddania 4
Porażki 11
Remisy 0
Nieodbyte 0

Kariera sportowaEdytuj

ZapasyEdytuj

W swojej karierze zapaśniczej czterokrotnie zdobył mistrzostwo USA w zapasach w stylu klasycznym: dwukrotnie w kategorii 90 kg (1990, 1993) i dwukrotnie w 97 kg (1997, 1999)[3]. Dwukrotnie reprezentował kraj na mistrzostwach świata w zapasach i był rezerwowym reprezentantem USA na trzech igrzyskach olimpijskich (1988, 1992, 1996)[4]. Złoty medalista Igrzysk Panamerykańskich z 1991 roku. Pięciokrotny medalista Mistrzostw Panamerykańskich, złoty z 1991 roku. Trzeci w Pucharze Świata w 1991 i 1992[2]; piąty w 1990 i 1995[5] roku.

Mieszane sztuki walkiEdytuj

W swoim debiucie, w 1997 roku wygrał turniej UFC 13. W październiku tego roku, po zwycięstwie nad Maurice'em Smithem, został po raz pierwszy mistrzem UFC wagi ciężkiej. Następnie odszedł z tej organizacji i związał się z japońską organizacją Rings[3].

W 2000 roku powrócił do UFC i po pokonaniu Kevina Randlemana ponownie został mistrzem wagi ciężkiej. W 2001 roku wystartował w turnieju finałowym Rings, jednak przegrał przez poddanie z Valentijnem Overeemem. Następnie dwukrotnie obronił pas mistrzowski UFC w walkach z Pedro Rizzo, po czym stracił go na rzecz Josha Barnetta. Jednak po tej walce w organizmie Barnetta wykryto niedozwolone substancje, w wyniku czego odebrano mu tytuł i zdyskwalifikowano. W tej sytuacji zorganizowano walkę o wakujący pas mistrzowski i wyznaczono do niej Couture'a oraz Ricco Rodrigueza. Couture doznał dotkliwej porażki.

Wkrótce potem postanowił przenieść się do wagi półciężkiej. W czerwcu 2003 roku pokonał Chucka Liddella w walce o tymczasowy pas mistrzowski. Następnie, we wrześniu 2003 roku, wygrał z mistrzem tej kategorii wagowej, Tito Ortizem, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem w historii UFC, który zdobył pas mistrzowski dwóch kategorii wagowych. Mistrzostwo stracił na rzecz Vitora Belforta, lecz już pół roku później odzyskał je, pokonując Belforta przez techniczny nokaut.

W 2005 roku został trenerem jednej z drużyn w reality show "The Ultimate Fighter". Drugim trenerem został Chuck Liddell i to za nim Couture spotkał się w kolejnej walce − został znokautowany już na początku starcia i stracił pas mistrzowski. Po raz trzeci walczył z Liddellem w lutym 2006 roku. Ponownie przegrał przed czasem, po czym ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Powrócił jednak do oktagonu, aby w marcu 2007 roku zmierzyć się z młodszym o 13 lat, 15 kilogramów cięższym i wyższym o 20 centymetrów mistrzem wagi ciężkiej Timem Sylvią. Mimo 43 lat Couture zdominował Sylvię, wygrywając przez jednogłośną decyzję. Został pierwszym zawodnikiem w historii UFC, który pięciokrotnie sięgnął po pas mistrzowski. W sierpniu 2007 roku, broniąc mistrzostwa, pokonał przez techniczny nokaut Gabriela Gonzagę.

Po tym jak mistrz wagi ciężkiej PRIDE FC Fiodor Jemieljanienko oznajmił, że nie zamierza wiązać się z UFC Couture ponownie ogłosił zakończenie kariery, tłumacząc iż walka z Rosjaninem była jego ostatnim wyzwaniem w MMA. Do tej decyzji skłonił go też konflikt na tle finansowym z władzami UFC. Jednak niecały rok później podpisał z UFC nową umowę na kolejne 3 walki. Pierwsza z nich odbyła się 15 listopada 2008 roku na UFC 91 przeciwko Brockowi Lesnarowi. Jej stawką był tytuł mistrza wagi ciężkiej UFC. Couture przegrał poprzez TKO w drugiej rundzie. Po kolejnej porażce, tym razem z Antonio Rodrigo "Minotauro" Nogueirą, zdecydował się na powrót do wagi półciężkiej.

14 listopada 2009 roku pokonał przez jednogłośną decyzję Brandona Verę, a 6 lutego 2010 roku przed czasem Marka Colemana. 28 sierpnia 2010 roku wygrał przez poddanie z bokserem Jamesem Toneyem.

30 kwietnia 2011 roku w Toronto podczas UFC 129 został znokautowany kopnięciem frontalnym z wyskoku przez byłego mistrza UFC w wadze półciężkiej, Lyoto Machidę. Po tej walce blisko 48-letni Couture ogłosił zakończenie sportowej kariery[6].

Lista osiągnięćEdytuj

Zapasy:

Mieszane sztuki walki:

FilmografiaEdytuj

Rok Film Rola
2005 No Rules Mason
Prowokacja ochroniarz Vincenta
2006 Vince niepokonany zawodnik 'Toruci'
Diabli nadali kierowca Priority
2007 Wielki Stach Carnahan
2008 Mistrz (Redbelt) Dylan Flynn
Król Skorpion 2: Narodziny wojownika Sargon
2010 Niezniszczalni Toll Road
2011 Mokra robota Petey
2012 Hijacked Paul Ross
2012 Niezniszczalni 2 Toll Road
2013 Geezers! Randy
Pod przykryciem (Ambushed) Jack Reiley
Distant Shore
2014 Niezniszczalni 3 Toll Road
Stretch Jovi
2015–2017 Hawaii Five-0 Jason Duclair
2016 Hell's Kitchen w roli samego siebie
Range 15
Nine Legends (dokumentalny)

PrzypisyEdytuj

  1. Personalidade: Randy Couture (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-24].
  2. a b Randy Couture (ang.). Sherdog. [dostęp 2018-01-24].
  3. a b Randy Couture (ang.). Ultimate Fighting Championship. [dostęp 2018-01-24].
  4. Randy Couture (ang.). wrestlinghalloffame.org. [dostęp 2011-05-03].
  5. Dane, Foeldeak.com [dostęp 2018-02-06] (ang.).
  6. Brian Knapp (2011-05-01): Bloodied GSP Decisions Shields (ang.). Sherdog. [dostęp 2011-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-24)].

Linki zewnętrzneEdytuj


Poprzednik
Maurice Smith
Mistrz UFC wagi ciężkiej
21 grudnia 1997 - 1998
Następca
Bas Rutten
Poprzednik
Kevin Randleman
Mistrz UFC wagi ciężkiej
17 listopada 2000 - 22 marca 2002
Następca
Josh Barnett
Poprzednik
Nowy mistrz
Tymczasowy mistrz UFC wagi półciężkiej
6 czerwca 2003 - 26 września 2003
Następca
Unifikacja tytułu tymczasowego z właściwym
Poprzednik
Tito Ortiz
Mistrz UFC wagi półciężkiej
26 września 2003 - 31 stycznia 2004
Następca
Vitor Belfort
Poprzednik
Vitor Belfort
Mistrz UFC wagi półciężkiej
21 sierpnia 2004 - 16 kwietnia 2005
Następca
Chuck Liddell
Poprzednik
Tim Sylvia
Mistrz UFC wagi ciężkiej
3 marca 2007 - 15 listopada 2008
Następca
Brock Lesnar