Raymond Moore

południowoafrykański tenisista

Raymond J. Moore (ur. 24 sierpnia 1946 w Johannesburgu) – południowoafrykański tenisista, zdobywca Pucharu Davisa 1974.

Raymond Moore
ilustracja
Państwo  Południowa Afryka
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1946
Johannesburg
Wzrost 183 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1963
Zakończenie kariery 1983
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 34 (24 sierpnia 1976)
Australian Open 4R (1969, 1976)
Roland Garros 4R (1972)
Wimbledon QF (1968)
US Open QF (1977)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 137 (2 stycznia 1984)
Australian Open SF (1969)
Roland Garros QF (1981)
Wimbledon 3R (1969, 1971, 1983)
US Open QF (1974)

Kariera tenisowaEdytuj

Moore w ciągu swojej kariery sukcesy odnosił głównie jako deblista. W konkurencji tej wygrał 8 turniejów zawodowych i w dalszych 12 awansował do finału. W rozgrywkach wielkoszlemowych w deblu najdalej doszedł w 1969 roku do półfinału Australian Open, w parze z Martym Riessenem.

W latach 1967–1976 reprezentował swój kraj w 12 pojedynkach Pucharu Davisa w tym w zwycięskim dla RPA finale w 1974 roku.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Gra podwójna (8–12)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1969 Toronto Ceglana   Butch Buchholz   Ron Holmberg
  John Newcombe
3:6, 6:4
Finalista 2. 1971 Auckland Twarda   Brian Fairlie   Bob Carmichael
  Ray Ruffels
3:6, 7:6, 4:6, 6:4, 3:6
Finalista 3. 1973 Londyn Trawiasta   Ray Keldie   Tom Okker
  Marty Riessen
4:6, 5:7
Finalista 4. 1973 Aptos Twarda   Onny Parun   Jeff Austin
  Fred McNair
2:6, 1:6
Zwycięzca 1. 1974 Tokio WCT   Onny Parun   Juan Gisbert Sr.
  Roger Taylor
4:6, 6:2, 6:4
Zwycięzca 2. 1974 Wiedeń Twarda   Andrew Pattison   Bob Hewitt
  Frew McMillan
6:4, 5:7, 6:4
Finalista 5. 1975 Tucson Twarda   Dennis Ralston   William Brown
  Raúl Ramírez
6:2, 6:7, 4:6
Zwycięzca 3. 1975 Montreal Twarda   Cliff Drysdale   Jan Kodeš
  Ilie Năstase
6:4, 5:7, 7:6
Finalista 6. 1976 Palm Springs Twarda   Erik Van Dillen   Colin Dibley
  Sandy Mayer
4:6, 7:6, 6:7
Finalista 7. 1976 Düsseldorf Ceglana   Bob Carmichael   Wojciech Fibak
  Karl Meiler
4:6, 6:4, 4:6
Zwycięzca 4. 1976 Maui Twarda   Allan Stone   Dick Stockton
  Roscoe Tanner
6:7, 6:3, 6:4
Finalista 8. 1977 Johannesburg Twarda   Peter Fleming   Bob Lutz
  Stan Smith
3:6, 5:7, 7:6, 6:7
Zwycięzca 5. 1978 Palm Springs Twarda   Roscoe Tanner   Bob Hewitt
  Frew McMillan
6:4, 6:4
Zwycięzca 6. 1978 Johannesburg Twarda   Peter Fleming   Bob Hewitt
  Frew McMillan
6:3, 7:6
Finalista 9. 1979 Johannesburg Twarda   Ilie Năstase   Colin Dowdeswell
  Heinz Günthardt
3:6, 6:7
Zwycięzca 7. 1979 Atlanta Twarda   Ilie Năstase   Steve Docherty
  Eliot Teltscher
6:4, 6:2
Finalista 10. 1980 Nowy Orlean Dywanowa   Robert Trogolo   Terry Moor
  Eliot Teltscher
6:7, 1:6
Finalista 11. 1980 Paryż Dywanowa   Brian Gottfried   Paolo Bertolucci
  Adriano Panatta
4:6, 4:6
Zwycięzca 8. 1981 Johannesburg Twarda   Bernard Mitton   Bob Hewitt
  Frew McMillan
7:5, 3:6, 6:1
Finalista 12. 1981 Hilversum Ceglana   Andrew Pattison   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
0:6, 2:6

BibliografiaEdytuj