Otwórz menu główne

Rejon nowozybkowski (ros. Новозы́бковский райо́н) - jednostka podziału administracyjnego na południowym zachodzie obwodu briańskiego w Federacji Rosyjskiej.

nowozybkowski
Новозы́бковский райо́н
Rejon
ilustracja
Herb Flaga
herb rejonu nowozybkowskiego Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Nowozybkow
Powierzchnia 989 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

12415
• gęstość 12,5 os./km²
Nr kierunkowy +7 48343
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba administracji wiejskich 8
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Ośrodkiem administracyjnym rejonu jest miasto Nowozybkow (samo miasto stanowi jednak oddzielną jednostkę podziału terytorialnego w obwodzie briańskim i nie wchodzi w skład rejonu nowozybkowskiego).

GeografiaEdytuj

Powierzchnia rejonu wynosi 989 km². Rejon położony jest na zachodzie obwodu briańskiego, przy granicy z Białorusią.

Rejon graniczy:

Głównymi rzekami rejonu są Ipuć (jej długość na terenie rejonu wynosi 30,5 km), Snow, Waga, Karna, Siniawka, Wieprinka.

HistoriaEdytuj

Terytorium obecnego rejonu nowozybkowskiego do 1919 roku wchodziło w skład ujezdu nowozybkowskiego guberni czernihowskiej. W 1919 roku znalazło się w składzie guberni homelskiej RFSRR. W 1926 roku, w związku z likwidacją guberni homelskiej, terytorium to weszło w skład guberni briańskiej.

Rejon nowozybkowski powstał w 1929 roku, w związku z reformą podziału administracyjnego. Początkowo znalazł się on w składzie okręgu klincowskiego obwodu zachodniego ze stolicą w Smoleńsku. W latach 1937-1944 rejon nowozybkowski wchodził w skład obwodu orłowskiego.

5 lipca 1944 roku na mocy dekretu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR powołany został do życia nowy obwód briański. W jego skład włączono wówczas m.in. rejon nowozybkowski.

Podział administracyjnyEdytuj

W rejonie znajduje się 65 punktów osadniczych. Od 2005 roku podzielony jest on na 8 administracji wiejskich (ros. сельское поселение):

  1. Wereszczacka
  2. Diemieńska
  3. Zamiszewska
  4. Starobobowicka
  5. Starokrywiecka
  6. Trostańska
  7. Chalejewicka
  8. Szełomowska

DemografiaEdytuj

Liczba ludności rejonu kształtowała się następująco:

Problemy ekologiczneEdytuj

W wyniku katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu 80% rejonu nalazło się w granicach strefy wykluczenia z poziomem radiacji w granicach 15-40 Ci/km²[4]. Skażenie radioaktywne odbija się negatywnie na zdrowiu mieszkańców rejonu. Wskaźnik występowania schorzeń układu hormonalnego przekracza liczbę 300 na 1 tys. mieszkańców[5].

ZabytkiEdytuj

  • Monaster św. Mikołaja we wsi Kataszyn
  • Majątek Muchanowych we wsi Liubin Chutar
  • Cerkiew pod wezwaniem Trójcy Świętej we wsi Staryj Kriwiec
  • Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej we wsi Swiacak
  • Cerkiew pod wezwaniem św. Sergiusza Radoneżskiego we wsi Wnukowiczi

BibliografiaEdytuj

  • Miller N. S., Poczwienno-geomorfologiczeskij oczerk Nowozybkowskogo rajona Brianskoj obłasti, 1948.
  • Nasielionnyje punkty Brianskogo kraja. Encikłopediczeskij słowar', Briańsk 2010. ​ISBN 978-5-903201-94-5

PrzypisyEdytuj