Otwórz menu główne

Remontowa Shipbuilding S.A., dawniej Stocznia Północnastocznia w Gdańsku, której podstawą działalności jest budowa małych i średnich statków. Wchodzi w skład grupy kapitałowej o nazwie Grupa Remontowa. Prezesem zarządu jest Marcin Ryngwelski.

Remontowa Shipbuilding S.A.
Brosen cranes northern.jpg
Typ stoczni stocznia produkcyjna
Data powstania czerwiec 1945
Państwo  Polska
Miasto Gdańsk
Dawne nazwy Stocznia nr 3, Stocznia Północna
Pochylnie 3, w tym 2 pochylnie boczne
Strona internetowa
Dawny biurowiec Stoczni Północnej przy ulicy Marynarki Polskiej, obecnie przebudowany pod nazwą C200

HistoriaEdytuj

  • Stocznia Północna powstała w czerwcu 1945 jako Stocznia nr 3 na terenach przedwojennej Gdańskiej Fabryki Wagonów DWF Danziger Waggonfabrik, a jej działalność ograniczała się do budowy i naprawy wagonów, tramwajów i małych statków.
  • Zarządzeniem Ministra Żeglugi z 20 lutego 1950 przekształcono Zjednoczone Stocznie Polskie w Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego (CZPO)[1], a oddziały ZSP – w cztery przedsiębiorstwa państwowe: Stocznia Gdańska[2], Stocznia Północna[3], Stocznia Gdyńska[4] i Stocznia Szczecińska[5]. Wówczas nadano nazwę Stocznia Północna im. Bohaterów Westerplatte.
  • W 1951 stocznia zaczęła specjalizować się w budowie kutrów rybackich i produkcji stolarki okrętowej.
  • W 1955 rozpoczęła współpracę, trwającą do wczesnych lat 90., z marynarkami wojennymi Polski, ZSRR, Bułgarii, Jugosławii i NRD. W tym okresie budowano głównie okręty wojenne i jednostki specjalistyczne, przede wszystkim okręty desantowe, jednostki szkolne i kutry torpedowe. Jednocześnie produkowano specjalistyczne statki rybackie.
  • Lata 90. przyniosły radykalna zmianę profilu, polegającą na przestawieniu się na produkcję kontenerowców dla Niemiec i Nigerii. W 1993 przekształcono Stocznię Północną z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną. W drugiej dekadzie lat 90. rozszerzono ofertę o budowę niewielkich promów osobowo-samochodowych i holowników.
  • W 2011 Stocznia Północna S.A. zmieniła nazwę na Remontowa Shipbuilding S.A.[6]
  • W 2018 stocznia realizowała zamówienia dla Marynarki Wojennej oraz armatorów prywatnych w zakresie budowy specjalistycznych statków górnictwa morskiego i zatrudniała ok. 850 osób[7].

Możliwości techniczneEdytuj

  • Dwie boczne pochylnie zrzutowe:
    • Cp 1A – maks. masa wodowanego statku 1500 t, dł. 88 m, szer. 13,5 m
    • Cp 1B – maks. masa wodowanego statku 3150 t, dł. 125 m, szer. 18,6 m
  • Nabrzeże o dł. 400 m z trzema żurawiami (dwoma Stotter & Pitt o udźwigu 26 t/17 m i jednym o udźwigu 25 t)
  • Stanowisko do wodowania małych jednostek (do 300 t i dł. 30 m)
  • Hale produkcyjne:
    • Hala obróbki wstępnej
    • Hala prefabrykacji sekcji
    • Hala montażu bloków kadłuba
    • Hala prefabrykacji sekcji
  • Dwa stanowiska do prac malarskich (dł. 50 m)
  • Tor (o dł. 200 m z dwoma dźwigami 80 t/21,5 m) do stykowania bloków kadłubów
  • Przesuwnica do transportu bloków (o masie 450 t, dł. 27 m) na stanowisko stykowania

Najważniejsze zbudowane konstrukcjeEdytuj

 
Pochylnia w Stoczni Północnej w Gdańsku
Z tym tematem związana jest kategoria: Okręty zbudowane w Stoczni Północnej w Gdańsku.
  • 91 średnich okrętów desantowych projektów 770, 771, 773 i 776 dla Marynarki Wojennej (MW) i na eksport, głównie do ZSRR (typy te oznaczone zostały na Zachodzie – w kodzie NATO od nazwy stoczni jako typ 'Polnocny')
  • seria okrętów desantowych projektu 775 dla ZSRR (w kodzie NATO typ 'Ropucha')
  • 5 okrętów transportowo-minowych projektu 767 typu Lublin dla MW
  • korweta ORP "Kaszub" dla MW
  • Dziewięć kutrów torpedowych projektu 664 i 663 o aluminiowej konstrukcji kadłuba
  • 28 trawlerów przetwórni typu B422 (Zvieroboy) z napędem spalinowo elektrycznym, 23 z nich przystosowane do polowania na foki
  • 10 seinerów typu B406 (Rodina)
  • Pięć trawlerów 3500 DWT (typ B400)
  • Czternaście jednostek pożarniczych (typ B98)
  • Uniwersalny kontenerowiec (typ B184) Europe Feeder – największy zbudowany w stoczni statek, którego zmodyfikowany projekt posłużył jako podstawa do zbudowania jednostek B172 i B184-II
  • Promy samochodowo-pasażerskie (typy B590 i B593)
  • Holownik B830
  • seria pływających stacji demagnetyzacyjnych projektu 130 dla ZSRR
  • okręt logistyczny ORP "Kontradmirał Xawery Czernicki"
  • 3 okręty szkolne projektu 888 dla MW (OORP "Wodnik", "Gryf") i NRD
  • 3 okręty ratownicze proj. 570 (typu Piast) dla MW (OORP "Piast" i "Lech") i NRD ("Otto von Guericke")
  • 16 okrętów hydrograficznych proj. 860 (w kodzie NATO 'Samara') dla ZSRR
  • 32 okręty hydrograficzne proj. 861 (w kodzie NATO 'Moma') dla ZSRR, Jugosławii, Bułgarii i polskiej Marynarki Wojennej (ORP "Kopernik")
  • 18 okrętów hydrograficznych proj. 862 (w kodzie NATO 'Yug') dla ZSRR
  • 2 okręty rozpoznawcze proj. 863 dla MW (OORP "Hydrograf" i "Nawigator")
  • 7 okrętów rozpoznawczych proj. 864 (w kodzie NATO 'Vishnaya') dla ZSRR
  • 15 okrętów hydrograficznych proj. 870 (w kodzie NATO 'Kamenka') dla ZSRR i NRD
  • 18 okrętów hydrograficznych proj. 871 (w kodzie NATO 'Biya') dla ZSRR
  • 24 okręty hydrograficzne proj. 872 (w kodzie NATO 'Finik') dla ZSRR i NRD
  • 2 okręty hydrograficzne proj. 874 (w kodzie NATO 'Modified Finik') dla Marynarki Wojennej (OORP "Heweliusz" i "Arctowski")
  • Niszczyciel min projektu 258 (Kormoran II) dla Marynarki Wojennej RP.

Zobacz teżEdytuj

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj