René Barrientos Ortuño

René Barrientos Ortuño (ur. 30 maja 1919 w Taracie, zm. 27 kwietnia 1969 k. Arque w departamencie Cochabamba) – boliwijski wojskowy i polityk, prezydent w latach 1966-1969.

René Barrientos Ortuño
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1919
Tarata

Data i miejsce śmierci

27 kwietnia 1969
k. Arque (Cochabamba)

Przewodniczący junty wojskowej
Okres

od 5 listopada 1964
do 26 maja 1965

Poprzednik

Víctor Paz Estenssoro

Współprzewodniczący junty wojskowej
(wspólnie z Alfredo Ovando Candíą)
Okres

od 26 maja 1965
do 2 stycznia 1966

Następca

Alfredo Ovando Candía

Prezydent Boliwii
Okres

od 6 sierpnia 1966
do 27 kwietnia 1969

Poprzednik

Alfredo Ovando Candía

Następca

Luis Adolfo Siles Salinas

podpis
Odznaczenia
Wielki Łańcuch Narodowego Orderu Kondora Andów (Boliwia)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w miejscowości Tarata w boliwijskicm departamencie Cochabamba. Po ukończeniu miejscowej szkoły wstąpił do kolegium wojskowego. Za poparcie dla rządu Germana Buscha został usunięty ze szkoły. Wkrótce jednak pozwolono mu kontynuować naukę i w 1943 ukończył studia. W tym samym roku miał miejsce zamach stanu dokonany przez Gualberta Villarroela. W 1944 brał udział w pracach nad przygotowaniem kongresu chłopskiego.

Służąc w armii, Barrientos włączył się w działalność Rewolucyjnego Ruchu Nacjonalistycznego (Movimiento Nacionalista Revolucionaria – MNR), stojąc na czele wojskowej komórki tej organizacji. W 1964 został kandydatem MNR na stanowisko wiceprezydenta u boku Victora Paza Estenssoro. Wybrany w czerwcu tego roku na wiceprezydenta, Barrientos, rozpoczął wkrótce przygotowania do obalenia Estenssoro. 5 lipca, razem z generałem Alfredo Ovando Candíą dokonali zamachu stanu i wspólnie przejęli władzę. Wkrótce potem Barrienos ustąpił ze stanowiska i rozpoczął przygotowania do nowych wyborów. Wybory w 1966 przyniosły mu zwycięstwo. Odwołując się do haseł populistycznych doprowadził do porozumienia między armią a ruchem chłopskim. Doprowadził też do połączenia kierowanej przez siebie partii Ludowego Ruchu Chrześcijańskiego z Boliwijskim Frontem Rewolucyjnym, przekształcając nową organizację w oficjalną partię rządową, która miała mu umożliwić sprawowanie dyktatorskiej władzy. Popierając potężnych przedsiębiorców górniczych, Barrientos rozpoczął walkę ze związkami zawodowymi górników, doprowadzając do poważnego ograniczenia ich działalności.

W 1967 udało mu się też rozbić kierowaną przez Ernesto „Che” Guevarę komunistyczną grupę partyzancką. Guevara został wzięty do niewoli w miejscowości La Higuera i na jego rozkaz zamordowany[1].

Barrientos zginął 27 kwietnia 1969 w katastrofie śmigłowca niedaleko Arque w departamencie Cochabamba. Oficjalnie przyczyną katastrofy było zawadzenie maszyny o linie wysokiego napięcia, jednak pojawiały się także przypuszczenia o możliwości zamachu.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Man and myth. „The Economist”, s. 74, 9th April 2022. 

BibliografiaEdytuj

  • Alex Axelrod, Charles Phillips, Władcy, tyrani, dyktatorzy • Leksykon, Politeja, Warszawa 2000