Renald II (książę Geldrii)

Renald II zwany Czarnym (ur. ok. 1295 r., zm. 12 października 1343 r. w Arnhem) – hrabia Geldrii i Zutphen od 1326 r., w 1339 r. wyniesiony do rangi księcia Geldrii.

Renald II
Ilustracja
Renald II, miniatura z XIV w.
ilustracja herbu
hrabia Geldrii, od 1339 książę Geldrii
Okres od 1326
do 1343
Poprzednik Renald I
Następca Renald III
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 1295
Data śmierci 12 października 1343
Miejsce spoczynku klasztor Graefenthal
Ojciec Renald I
Matka Małgorzata z Flandrii
Żona Zofia Berthaut
od
do 1329
Dzieci Małgorzata, Mechtylda, Elżbieta, Maria
Żona Eleonora z Anglii
od 1331
Dzieci Renald III, Edward

ŻyciorysEdytuj

Renald był najstarszym synem hrabiego Geldrii Renalda I. Jego matką była druga żona Ottona, Małgorzata, córka hrabiego Flandrii Gwidona z Dampierre. Jego ojciec bardzo zadłużył księstwo, w efekcie czego Renald wystąpił przeciwko niemu i w 1318 r. uwięził go, obejmując faktyczne rządy w hrabstwach Geldrii i Zutphen jako regent. Ojciec zmarł w niewoli w 1326 r. i wtedy Renald przyjął tytuły hrabiowskie. Prowadził liczne waśnie z sąsiednimi władcami, które przyniosły mu różne nabytki terytorialne.

Jeszcze za życia ojca poślubił Zofię Berthout. Co prawda nie pochodziła ona z rodziny książęcej, ale jej ojciec, Floris Berthout, pan Mechelen, był niezwykle zamożnym człowiekiem, u którego ojciec Renalda zastawił liczne hrabiowskie dobra. Po śmierci Zofii w 1329 r. Renald po raz drugi ożenił się (24 października 1331 r.), z Eleonorą, siostrą króla Anglii Edwarda III.

Poprzez to małżeństwo Renald związał się politycznie ze stronnictwem angielskim w dobie wojny stuletniej. Wspierał Edwarda III w walkach z Francją zbrojnie i pieniężnie, w jego imieniu negocjował z miastami flamandzkimi. Wszedł w bliskie stosunki z cesarzem Ludwikiem IV Bawarskim (m.in. uczestniczył w jego wyprawie do Rzymu). Ich efektem było podniesienie Renalda przez cesarza Ludwika 13 marca 1339 r., podczas obrad Reichstagu we Frankfurcie do rangi księcia Rzeszy (odtąd on i jego dziedzice tytułowali się książętami Geldrii i hrabiami Zutphen).

Znaczenie Renalda rosło także dzięki cesarskim nadaniom dóbr i urzędów. Bił własną monetę, pod jego rządami rozkwitał także handel i geldryjskie miasta. Zreorganizował administrację i aparat podatkowy.

Renald pozostawił po sobie spore długi – spowodowane przede wszystkim splendorem, jakim zaczął się otaczać po otrzymaniu rangi księcia oraz wydatkami związanymi z wojną przeciwko Francji. Został pochowany w klasztorze Graefenthal.

RodzinaEdytuj

Z małżeństwa z Zofią Berthaut pochodziły cztery córki:

Z małżeństwa z Eleonorą angielską pochodziło dwóch synów:

  • Renald III, następca ojca jako książę Geldrii,
  • Edward, następca Renalda III (którego pokonał i uwięził) jako książę Geldrii.

BibliografiaEdytuj