Reprezentacja Polski w skokach narciarskich

Narodowa drużyna skoczków i skoczkiń narciarskich

Reprezentacja Polski w skokach narciarskich – zespół skoczków narciarskich reprezentujący Rzeczpospolitą Polską w sportowych imprezach międzynarodowych wybrany przez trenerów.

Reprezentacja Polski w skokach narciarskich
Ilustracja
Związek Polski Związek Narciarski
Menedżer generalny Polska Apoloniusz Tajner
Trener Czechy Michal Doležal
od 2019
Skrót FIS POL
Puchar Narodów 1. miejsce, 2018 pkt.[a]
Zawodnicy
Najwięcej zdobytych PŚ Adam Małysz (4)
Najwięcej wygranych zawodów PŚ Adam Małysz

Kamil Stoch (39)

Medale
Igrzyska olimpijskie
Gold medal.svg Wojciech Fortuna, 1972
Kamil Stoch, 2014 (2x)
Kamil Stoch, 2018
Silver medal.svg Adam Małysz, 2002
Adam Małysz, 2010 (2x)
Bronze medal.svg Adam Małysz, 2002
Polska, 2018
Mistrzostwa świata
Gold medal world centered-2.svg Wojciech Fortuna, 1972
Adam Małysz, 2001
Adam Małysz, 2003 (2x)
Adam Małysz, 2007
Kamil Stoch, 2013
Polska, 2017
Dawid Kubacki, 2019
Piotr Żyła, 2021
Silver medal world centered-2.svg Stanisław Marusarz, 1938
Antoni Łaciak, 1962
Adam Małysz, 2001
Kamil Stoch, 2019
Bronze medal world centered-2.svg Stanisław Gąsienica-Daniel, 1970
Adam Małysz, 2011
Polska, 2013
Polska, 2015
Piotr Żyła, 2017
Polska, 2021
Mistrzostwa świata w lotach
Silver medal blank.svg Kamil Stoch, 2018
Bronze medal blank.svg Piotr Fijas, 1979
Polska, 2018, 2020
  1. Stan aktualny na 6 stycznia 2021r..

W skład ustawowej kadry narodowej, dzielącej się na seniorską i juniorską wchodzą najlepsi skoczkowie z posezonowej listy rankingowej tworzonej na podstawie wyników zawodów przez Polski Związek Narciarski (PZN). Jednak reprezentacyjnym szkoleniem objęci są tylko wybrani do grup szkoleniowych (kadry A, młodzieżowej oraz juniorów) zawodnicy.

Kadra A zrzesza najlepszych zawodników, aby przygotować ich do startów w najważniejszych zawodach, przede wszystkim – igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata oraz Pucharze Świata. Trenerem kadry jest od 24 marca 2019 Michal Doležal, wcześniej asystent trenera kadry A reprezentacji Polski, Stefana Horngachera.

Kadra młodzieżowa zastąpiła od sezonu 2008/09 kadrę B oraz dotychczasową kadrę młodzieżową (zwaną też kadrą C). W sezonie 2013/2014 w kadrze młodzieżowej znaleźli się głównie zawodnicy niebędący juniorami, natomiast została utworzona kadra juniorów, w której znaleźli się wyłącznie zawodnicy uprawnieni do startów w mistrzostwach świata tej kategorii wiekowej[1].

Zawodnicy z poszczególnych kadr nie mają ograniczeń co do występów w różnych zawodach, tak więc np. skoczek kadry A może startować w Pucharze Kontynentalnym, a skoczek kadry młodzieżowej w Pucharze Świata; choć odrębne kadry ściślej przygotowują się do określonych zawodów. O tym, gdzie dany skoczek wystąpi, zależy od decyzji trenerów i od zależności regulaminowych danych zawodów (np. aby skoczek mógł wystąpić w Pucharze Świata, musi mieć na swoim koncie punkty Pucharu Kontynentalnego zdobyte w okresie ostatniego sezonu, lub punkty PŚ).

Przed sezonem 2013/2014 po raz pierwszy w historii powołana została kadra młodzieżowa kobiet, w której znalazły się Joanna Szwab i Magdalena Pałasz.

Reprezentacja PolskiEdytuj

W kadrze A mężczyzn na sezon 2021/2022 znalazło się 13 zawodników, zaś do kadry młodzieżowej powołano 8 skoczków, zaś kolejnych 5 uzyskało status rezerwowych. W narodowej kadrze kobiet znalazło się 6 zawodniczek[2].

Kadra narodowa mężczyznEdytuj

Kadra narodowa młodzieżowa mężczyznEdytuj

Kadra narodowa kobietEdytuj

Występy drużynoweEdytuj

Starty Polski w konkursach drużynowych na igrzyskach olimpijskichEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
8.[3] 17 lutego 1998   Nagano/Hakuba Olimpijska K-120 [i] 112,0 m (R. Mateja) 684,2 pkt. 248,8 pkt. Japonia
6.[4] 18 lutego 2002   Salt Lake City/Park City Utah Olympic Park K-120 [ii] 128,5 m (A. Małysz) 848,1 pkt. 126,0 pkt. Niemcy
5.[5] 20 lutego 2006   Turyn/Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 [iii] 129,5 m (A. Małysz) 894,4 pkt. 89,6 pkt. Austria
6.[6] 22 lutego 2010   Vancouver/Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 [iv] 139,5 m (A. Małysz) 996,7 pkt. 111,2 pkt. Austria
4.[7] 17 lutego 2014   Soczi/Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 [v] 135,0 m (K. Stoch) 1011,8 pkt. 29,3 pkt. Niemcy
3.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 [vi] 139,0 m (K. Stoch) 1072,4 pkt. 26,1 pkt. Norwegia

Starty Polski w konkursach drużynowych na mistrzostwach świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
5.[8] 22 lutego 1970   Szczyrbskie Jezioro[a] b.d. b.d. [vii] b.d. b.d. b.d. Czechosłowacja
14[8]. 26 lutego 1982   Oslo Holmenkollbakken K-105 [viii] 92,5 m (P. Fijas) 539,4 pkt. 179,1 pkt. Norwegia
13[9]. 15 lutego 1987   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 [ix] 107,0 m (P. Fijas) 508,2 pkt. 125,9 pkt. Finlandia
12[10]. 22 lutego 1989   Lahti Salpausselkä K-114 [x] 98,5 m (J. Kowal) 462,0 pkt. 183,0 pkt. Finlandia
10[11]. 27 lutego 1997   Trondheim Granåsen K-120 [xi] 118,5 m (R. Mateja) 641,6 pkt. 313,7 pkt. Finlandia
9.[12] 23 lutego 1999   Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-120 [i] 105,5 m (A. Małysz) 549,2 pkt. 439,7 pkt. Niemcy
8.[13] 24 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-116 [xii] 122,5 m (A. Małysz) 659,8 pkt. 280,0 pkt. Niemcy
5.[14] 25 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-90 [xiii] 95,5 m (A. Małysz) 849,5 pkt. 104,0 pkt. Austria
7.[15] 23 lutego 2003   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 [xiv] 134,0 m (A. Małysz) 898,4 pkt. 148,2 pkt. Finlandia
6.[16] 20 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 [xv] 95,0 m (A. Małysz) 859,0 pkt. 111,5 pkt. Austria
9.[17] 26 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 [xvi] 136,5 m (A. Małysz) 449,7 pkt. 687,6 pkt. Austria
5.[18] 25 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 [xvii] 133,5 m (A. Małysz) 857,2 pkt. 143,0 pkt. Austria
4.[19] 28 lutego 2009   Liberec Ještěd K-120 HS-134 [iv] 127,0 m (S. Hula) 972,1 pkt. 62,2 pkt. Austria
4.[20] 27 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 [xviii] 106,5 m (A. Małysz) 953,0 pkt. 72,5 pkt. Austria
5.[21] 5 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [xviii] 135,5 m (A. Małysz) 435,6 pkt. 64,4 pkt. Austria
3.  2 marca 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 [xix] 134,0 m (K. Stoch) 1121,0 pkt. 14,9 pkt. Austria
3.  28 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 [xx] 129,5 m (K. Stoch) 848,1 pkt. 24,5 pkt. Norwegia
1.  4 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xxi] 130,5 m (P. Żyła, M. Kot i K. Stoch) 1104,2 pkt.
4. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 [xxii] 127,0 m (D. Kubacki) 909,1 pkt. 78,4 pkt. Niemcy
3.  6 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 [xxiii] 139,0 m (P. Żyła) 1031,2 pkt. 15,4 pkt. Niemcy

Starty Polski w konkursach drużynowych mieszanych na mistrzostwach świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
6. 2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 [xxiv] 112,0 m (D. Kubacki) 914,9 pkt. 97,3 pkt. Niemcy
6. 28 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 [xxv] 103,0 m (D. Kubacki) 837,6 pkt. 163,2 pkt. Niemcy

Starty Polski w konkursach drużynowych na mistrzostwach świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
8.[22] 22 lutego 2004   Planica Velikanka K-185 [xxvi] 207,5 m (A. Małysz) 1386,8 pkt. 325,0 pkt. Norwegia
9.[23] 15 stycznia 2006   Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 HS-203 [iii] 173,0 m (S. Hula) 453,7 pkt. 1044,2 pkt. Norwegia
10.[24] 24 lutego 2008   Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 [xviii] 199,0 m (A. Małysz) 573,8 pkt. 979,5 pkt. Austria
4.[25] 21 marca 2010   Planica Letalnica K-185 HS-215 [iv] 222,5 m (K. Stoch) 1452,5 pkt. 188,9 pkt. Austria
7.[26] 26 lutego 2012   Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 [xxvii] 232,5 m (P.Żyła) 1444,5 pkt. 203,9 pkt. Austria
5.[27] 17 stycznia 2016   Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 [xxviii] 207,0 m (K. Stoch) 1211,9 pkt. 255,8 pkt. Norwegia
3.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 [xxii] 221,5 m (D. Kubacki) 1592,1 pkt. 70,1 pkt. Norwegia
3.  13 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 [xxix] 234,0 m (P. Żyła) 1665,5 pkt. 62,2 pkt. Norwegia

Starty Polski w konkursach drużynowych Pucharu ŚwiataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
11. 12 stycznia 1992   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 [xxx] 106,5 m (Z. Klimowski) 413,3 pkt. 244,3 pkt. Austria
13. 28 marca 1992   Planica Bloudkova velikanka K-120 [xxxi] 90,0 m (A. Moskal) 178,9 pkt. 424,7 pkt. Austria
13. 24 stycznia 1993   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 [xxxii] 94,5 m (W. Skupień) 171,9 pkt. 262,2 pkt. Austria
12. 27 marca 1993   Planica Bloudkova velikanka K-120 [xxxiii] 93,5 m (R. Zygmuntowicz) 153,7 pkt. 223,4 pkt. Japonia
10. 9 grudnia 1995   Planica Bloudkova velikanka K-120 [xxxiv] 116,0 m (W. Skupień) 747,0 pkt. 253,9 pkt. Finlandia
8. 2 marca 1996   Lahti Salpausselkä K-114 [xxxv] 125,5 m (A. Małysz) 534,0 pkt. 415,9 pkt. Japonia
10. 15 marca 1996   Oslo Holmenkollbakken K-110 [xxxv] 124,5 m (A. Małysz) 621,7 pkt. 226,8 pkt. Austria
7. 8 marca 1997   Lahti Salpausselkä K-114 [i] 125,0 m (A. Małysz) 681,5 pkt. 263,5 pkt. Finlandia
8. 30 stycznia 1999   Willingen Mühlenkopfschanze K-120 [xxxvi] 109,5 m (R. Mateja) 679,6 pkt. 296,9 pkt. Japonia
6. 25 stycznia 2000   Hakuba Olimpijska K-120 [i] 115,0 m (A. Małysz) 649,8 pkt. 243,4 pkt. Finlandia
7. 4 marca 2000   Lahti Salpausselkä K-116 [xxxvii] 105,5 m (G. Śliwka) 593,1 pkt. 329,7 pkt. Finlandia
6. 18 marca 2000   Planica Velikanka K-185 [xxxvii] 185,0 m (W. Skupień) 444,0 pkt. 328,8 pkt. Niemcy
6. 25 listopada 2000   Kuopio Puijo K-120 [xxxvii] 114,5 m (A. Małysz) 588,0 pkt. 143,4 pkt. Norwegia
5. 2 lutego 2001   Willingen Mühlenkopfschanze K-120 [xxxvii] 142,0 m (A. Małysz) 797,1 pkt. 280,2 pkt. Finlandia
5. 17 marca 2001   Planica Velikanka K-185 [i] 218,5 m (A. Małysz) 1411,5 pkt. 164,1 pkt. Finlandia
3. 9 grudnia 2001   Villach Alpenarena K-90 [xxxviii] 99,0 m (A. Małysz) 949,0 pkt. 19,5 pkt. Finlandia
7. 13 stycznia 2002   Willingen Mühlenkopfschanze K-120 [xxxix] 136,5 m (A. Małysz) 825,5 pkt. 315,8 pkt. Austria
10. 27 stycznia 2002   Sapporo Ōkurayama K-120 [xl] 110,5 m (G. Śliwka) 568,2 pkt. 438,5 pkt. Austria
7. 2 marca 2002   Lahti Salpausselkä K-116 [xli] 125,5 m (A. Małysz) 840,3 pkt. 182,3 pkt. Finlandia
9. 23 marca 2002   Planica Velikanka K-185 [xlii] 219,5 m (A. Małysz) 933,0 pkt. 679,7 pkt. Finlandia
6. 8 marca 2003   Oslo Holmenkollbakken K-115 [xliii] 126,5 m (A. Małysz) 803,5 pkt. 105,0 pkt. Austria
7. 15 lutego 2004   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 [xliv] 133,5 m (A. Małysz) 814,6 pkt. 223,5 pkt. Norwegia
10. 8 stycznia 2005   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [xlv] 121,5 m (A. Małysz) 265,1 pkt. 216,1 pkt. Niemcy
4. 12 lutego 2005   Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 [xlvi] 125,0 m (A. Małysz) 341,7 pkt. 87,0 pkt. Austria
8. 5 marca 2005   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xlvii] 123,0 m (A. Małysz) 802,5 pkt. 211,2 pkt. Norwegia
8. 6 marca 2006   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xlviii] 124,0 m (K. Stoch) 828,7 pkt. 218,0 pkt. Austria
7. 7 marca 2007   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xlix] 125,0 m (A. Małysz) 844,5 pkt. 184,2 pkt. Austria
11. 30 listopada 2007   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [xlix] 122,0 m (A. Małysz) 413,7 pkt. 739,1 pkt. Norwegia
10. 16 lutego 2008   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [l] 137,0 m (A. Małysz) 416,6 pkt. 635,8 pkt. Norwegia
7. 29 listopada 2008   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [li] 133,0 m (A. Małysz) 437,2 pkt. 102,9 pkt. Finlandia
8. 7 lutego 2009   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lii] 127,5 m (A. Małysz) 690,1 pkt. 212,8 pkt. Austria
6. 7 marca 2009   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [liii] 126,5 m (K. Stoch) 877,5 pkt. 140,0 pkt. Austria
7. 14 marca 2009   Vikersund Vikersundbakken K-185 HS-207 [liii] 188,5 m (A. Małysz) 1320,6 pkt. 222,9 pkt. Austria
2. 21 marca 2009   Planica Letalnica K-185 HS-215 [liii] 207,0 m (A. Małysz) 761,9 pkt. 31,5 pkt. Norwegia
5. 27 listopada 2009   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [liv] 143,0 m (A. Małysz) 978,7 pkt. 134,9 pkt. Austria
7. 30 stycznia 2010   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 [lv] 202,5 m (A. Małysz) 1286,0 pkt. 274,4 pkt. Austria
10. 7 lutego 2010   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lvi] 119,0 m (J. Kot) 284,9 pkt. 680,6 pkt. Niemcy
4. 6 marca 2010   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [liii] 122,5 m (K. Stoch) 456,4 pkt. 30,2 pkt. Norwegia
5. 27 listopada 2010   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [lvii] 140,0 m (A. Małysz) 1029,0 pkt. 202,4 pkt. Austria
3. 29 stycznia 2011   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lviii] 139,0 m (K. Stoch) 1015,7 pkt. 56,1 pkt. Austria
6. 6 lutego 2011   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 [lviii] 210,5 m (A. Małysz) 1379,3 pkt. 199,8 pkt. Austria
3. 12 marca 2011   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [lix] 131,5 m (A. Małysz) 1028,3 pkt. 57,7 pkt. Austria
4. 19 marca 2011   Planica Letalnica K-185 HS-215 [lx] 210,0 m (P. Żyła) 1449,7 pkt. 220,2 pkt. Austria
7. 27 listopada 2011   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [lxi] 128,0 m (K. Stoch) 318,4 pkt. 198,8 pkt. Austria
5. 10 grudnia 2011   Harrachov Čerťák K-125 HS-142 [lxii] 132,0 m (P. Żyła) 876,3 pkt. 117,4 pkt. Norwegia
7. 12 lutego 2012   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lxiii] 138,5 m (K. Miętus) 900,2 pkt. 99,0 pkt. Norwegia
6. 19 lutego 2012   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 [lxiii] 217,0 m (P. Żyła) 659,7 pkt. 72,8 pkt. Słowenia
3. 3 marca 2012   Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 [lxiv] 94,0 m (A. Zniszczoł) 877,5 pkt. 14,1 pkt. Austria
5. 17 marca 2012   Planica Letalnica K-185 HS-215 [lxv] 209,5 m (K. Stoch) 1406,3 pkt. 213,0 pkt. Austria
11. 30 listopada 2012   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [lxvi] 123,5 m (D. Kubacki) 354,3 pkt. 749,8 pkt. Niemcy
2. 11 stycznia 2013   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [lxvii] 133,0 m (M. Kot i K. Stoch) 954,4 pkt. 9,1 pkt. Słowenia
5. 9 lutego 2013   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lxviii] 140,0 m (K. Stoch) 909,1 pkt. 81,3 pkt. Słowenia
6. 17 lutego 2013   Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 [lxix] 197,5 m (K. Biegun) 1279,6 pkt. 297,5 pkt. Norwegia
3. 9 marca 2013   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [lxiii] 127,5 m (M. Kot) 1036,2 pkt. 43,3 pkt. Niemcy
4. 23 marca 2013   Planica Letalnica K-185 HS-215 [lxx] 221,5 m (K. Stoch) 1543,2 pkt. 18,6 pkt. Słowenia
4. 23 listopada 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [lxxi] 141,0 m (K. Biegun) 521,1 pkt. 19,5 pkt. Słowenia
4. 18 stycznia 2014   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [lxxii] 132,5 m (K. Stoch i D. Kubacki) 1026,7 pkt. 32,9 pkt. Słowenia
7. 1 marca 2014   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [lxxiii] 130,5 m (M. Kot) 886,7 pkt. 86,8 pkt. Austria
2. 22 marca 2014   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 [lxxiv] 141,0 m (P. Żyła) 1007,6 pkt. 38,0 pkt. Austria
9. 22 listopada 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [lxxv] 135,0 m (P. Żyła) 477,2 pkt. 620,8 pkt. Niemcy
5. 17 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [lxxvi] 130,5 m (K. Stoch) 987,8 pkt. 62,8 pkt. Niemcy
11. 31 stycznia 2015   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lxxvii] 129,5 m (P. Żyła) 289,1 pkt.[28] 668,8 pkt. Słowenia
4. 7 marca 2015   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xx] 128,0 m (P. Żyła) 1019,4 pkt. 49,7 pkt. Norwegia
4. 21 marca 2015   Planica Letalnica K-200 HS-225 [lxxvii] 230,5 m (P. Żyła) 753,8 pkt. 94,6 pkt. Słowenia
6. 21 listopada 2015   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [lxxviii] 128,0 m (J. Ziobro) 869,0 pkt. 152,9 pkt. Niemcy
6. 9 stycznia 2016   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lxxix] 133,5 m (A. Stękała) 463,7 pkt. 74,9 pkt. Niemcy
3. 23 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [lxxx] 134,5 m (K. Stoch) 1056,7 pkt. 65,7 pkt. Norwegia
6. 6 lutego 2016   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [lxxxi] 129,5 m (A. Stękała) 895,6 pkt. 82,1 pkt. Słowenia
6. 22 lutego 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 [lxxxii] 126,0 m (P. Żyła) 899,5 pkt. 157,7 pkt. Norwegia
6. 19 marca 2016   Planica Letalnica K-200 HS-225 [lxxxiii] 222,5 m (A. Stękała) 1472,1 pkt. 155,3 pkt. Norwegia
1. 3 grudnia 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [lxxxiv] 140,0 m (K. Stoch) 1128,7 pkt.
2. 21 stycznia 2017   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [lxxxv] 137,5 m (P. Żyła) 1111,2 pkt. 5,1 pkt. Niemcy
1. 28 stycznia 2017   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [xxi] 138,0 m (P. Żyła) 931,5 pkt.
3. 11 marca 2017   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [lxxxiv] 132,5 m (P. Żyła) 986,7 pkt. 13,0 pkt. Austria
2. 18 marca 2017   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 [xxi] 245,5 m (P. Żyła) 1538,6 pkt. 34,0 pkt. Norwegia
3. 25 marca 2017   Planica Letalnica K-200 HS-225 [xxi] 251,5 m (K. Stoch) 1493,8 pkt. 57,8 pkt. Norwegia
2. 18 listopada 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [xxi] 127,0 m (K. Stoch) 1006,5 pkt. 17,3 pkt. Norwegia
6. 25 listopada 2017   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 [xxi] 138,0 m (K. Stoch) 985,5 pkt. 198,7 pkt. Norwegia
2. 9 grudnia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 [lxxxv] 142,5 m (K. Stoch) 1082,8 pkt. 0,8 pkt. Norwegia
1. 27 stycznia 2018   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [vi] 141,5 m (K. Stoch) 1092,0 pkt.
2. 3 marca 2018   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [vi] 131,0 m (K. Stoch) 1113,2 pkt. 11,3 pkt. Niemcy
2. 10 marca 2018   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [vi] 135,0 m (D. Kubacki) 1039,8 pkt. 58,9 pkt. Norwegia
2. 17 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 [xxii] 234,0 m (K. Stoch) 1301,7 pkt. 265,6 pkt. Norwegia
4. 24 marca 2018   Planica Letalnica K-200 HS-240 [xxii] 248,5 m (K. Stoch) 1470,5 pkt. 149,7 pkt. Norwegia
1. 17 listopada 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [lxxxvi] 130,5 m (P. Żyła) 1026,6 pkt.
3. 19 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [lxxxvii] 143,5 m (D. Kubacki) 1117,2 pkt. 40,3 pkt. Niemcy
4. 9 lutego 2019   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [lxxxviii] 131,0 m (D. Kubacki) 925,7 pkt. 27,9 pkt. Austria
1. 15 lutego 2019   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [lxxxvi] 146,0 m (P. Żyła) 979,4 pkt.
4. 9 marca 2019   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [lxxxvi] 133,0 m (D. Kubacki) 440,9 pkt. 28,9 pkt. Norwegia
4. 16 marca 2019   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 [lxxxvi] 232,0 m (P. Żyła) 1546,2 pkt. 86,7 pkt. Słowenia
1. 23 marca 2019   Planica Letalnica K-200 HS-240 [lxxxix] 242,5 m (P. Żyła) 1627,8 pkt.
3. 23 listopada 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [xc] 131,0 m (P. Żyła) 990,9 pkt. 27,3 pkt. Austria
1. 14 grudnia 2019   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [xc] 145,0 m (P. Żyła) 968,7 pkt.
5. 25 stycznia 2020   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [xc] 139,5 m (D. Kubacki) 1118,6 pkt. 63,6 pkt. Niemcy
6. 29 lutego 2020   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xc] 124,0 m (K. Stoch) 917,3 pkt. 66,8 pkt. Niemcy
4. 7 marca 2020   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [lxxxvii] 134,5 m (D. Kubacki) 950,0 pkt. 47,4 pkt. Norwegia
3. 21 listopada 2020   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [xci] 131,5 m (D. Kubacki) 1061,5 pkt. 16,5 pkt. Austria
2. 16 stycznia 2021   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [xcii] 137,0 m (A. Stękała i P. Żyła) 982,3 pkt. 8,9 pkt. Austria
2. 23 stycznia 2021   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [xxix] 129,0 m (A. Stękała) 1018,3 pkt. 5,9 pkt. Norwegia
6. 28 marca 2021   Planica Letalnica K-200 HS-240 [xciii] 222,0 m (A. Stękała) 763,9 pkt. 55,6 pkt. Niemcy

Starty Polski w konkursach drużyn mieszanych Pucharu ŚwiataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
14. 6 grudnia 2013   Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 [xciv] 98,0 m (M. Kot) 331,8 pkt. 610,3 pkt. Japonia
7. 20 lutego 2021   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 [xcv] 95,0 m (K. Stoch i D. Kubacki) 856,9 pkt. 111,8 pkt. Norwegia

Starty Polski w konkursach drużynowych Letniego Grand PrixEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
9. 6 sierpnia 1999   Hinterzarten Adlerschanze K-95 [xcvi] 93,0 m (A. Małysz) 784,5 pkt. 234,0 pkt. Niemcy
10. 12 września 1999   Hakuba Olimpijska K-120 [xcvii] 115,5 m (A. Małysz) 583,4 pkt. 317,3 pkt. Japonia
9. 5 sierpnia 2000   Hinterzarten Adlerschanze K-95 [xcviii] 93,5 m (W. Skupień) 772,0 pkt. 247,5 pkt. Finlandia
7. 9 sierpnia 2003   Hinterzarten Adlerschanze K-95 [xcix] 100,5 m (W. Skupień) 933,5 pkt. 247,5 pkt. Austria
3. 1 sierpnia 2004   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [c] 107,5 m (A. Małysz) 1019,5 pkt. 53,5 pkt. Austria
6. 5 września 2004   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [ci] 127,5 m (R. Mateja) 820,8 pkt. 161,0 pkt. Norwegia
6. 6 sierpnia 2005   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cii] 102,5 m (A. Małysz) 972,5 pkt. 90,5 pkt. Niemcy
5. 5 sierpnia 2006   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [ciii] 105,5 m (A. Małysz) 973,0 pkt. 74,5 pkt. Austria
8. 11 sierpnia 2007   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [civ] 104,5 m (A. Małysz) 975,0 pkt. 88,0 pkt. Austria
7. 26 lipca 2008   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cv] 99,5 m (A. Małysz) 911,0 pkt. 106,5 pkt. Austria
7. 8 sierpnia 2009   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cvi] 102,0 m (A. Małysz) 1005,1 pkt. 50,0 pkt. Austria
1. 7 sierpnia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cvii] 106,5 m (A. Małysz) 1001,7 pkt.
6. 22 lipca 2011   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [cviii] 127,5 m (M.Kot) 817,8 pkt. 156,5 pkt. Austria
2. 6 sierpnia 2011   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cix] 103,0 m (K. Stoch) 995,8 pkt. 15,5 pkt. Austria
2. 20 lipca 2012   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cix] 125,0 m (M. Kot) 477,9 pkt. 1,3 pkt. Słowenia
1. 2 sierpnia 2013   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cx] 136,0 m (K. Stoch) 1058,4 pkt.
1. 25 lipca 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cix] 133,0 m (K. Stoch) 1061,5 pkt.
1. 31 lipca 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cxi] 133,5 m (D. Kubacki) 1042,7 pkt.
2. 7 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cxi] 99,5 m (K.Stoch, M. Kot i P. Żyła) 968,7 pkt. 64,3 pkt. Niemcy
6. 22 lipca 2016   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cxii] 125,0 m (M. Kot) 831,8 pkt. 78,4 pkt. Norwegia
1. 14 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cxiii] 133,5 m (D. Kubacki) 831,8 pkt.
1. 21 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cxiv] 136,0 m (P. Żyła) 1073,3 pkt.
1. 20 lipca 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [cxv] 134,5 m (K. Stoch) 1094,1 pkt.
2. 17 sierpnia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [xc] 142,0 m (D. Kubacki) 951,1 pkt. 10,8 pkt. Japonia

Starty Polski w konkursach drużynowych na mistrzostwach świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
10. 7 marca 1991   Reit im Winkl Franz-Haslberger-Schanze K-85 [cxvi] 73,5 m (A. Młynarczyk) 491,4 pkt. 115,4 pkt. Czechosłowacja
10. 18 marca 1992   Vuokatti Hyppyrimäki K-81 [cxvii] 67,0 m (W. Skupień) 365,5 pkt. 204,9 pkt. Finlandia
10. 3 marca 1993   Harrachov Čerťák K-90 [cxviii] 88,5 m (W. Skupień) 544,1 pkt. 314,9 pkt. Finlandia
10. 27 stycznia 1994   Breitenwang Raimund-Ertl-Schanze K-85 [cxix] 77,0 m (A. Małysz) 577,0 pkt. 263,0 pkt. Finlandia
10. 1 marca 1995   Gällivare Dundretkullen K-90 [cxx] 91,5 m (A. Małysz) 651,0 pkt. 204,0 pkt. Niemcy
12. 31 stycznia 1996   Gallio Trampolino di Pakstall K-92 [cxxi] 93,5 m (A. Bojda) 690,5 pkt. 171,0 pkt. Niemcy
13. 12 lutego 1997   Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 [cxxii] 77,5 m (K. Długopolski) 528,5 pkt. 291,5 pkt. Słowenia
11. 20 lutego 1998   Sankt Moritz Olympiaschanze K-90 [cxxiii] 88,0 m (A. Galica) 564,0 pkt. 223,5 pkt. Niemcy
8. 20 lutego 1999   Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanzen K-85 [cxxiv] 87,0 m (M. Maciaś) 859,0 pkt. 103,0 pkt. Austria
7. 27 stycznia 2000   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 [cxxv] 91,5 m (M. Bachleda) 798,5 pkt. 118,5 pkt. Austria
8. 20 lutego 2001   Karpacz Orlinek K-85 [cxxvi] 82,0 m (T. Pochwała) 772,0 pkt. 120,0 pkt. Finlandia
14. 24 stycznia 2002   Schonach Langenwaldschanze K-90 [cxxvii] 77,0 m (M. Rutkowski) 417,5 pkt. 535,5 pkt. Finlandia
6. 6 lutego 2003   Solleftea Hallstabacken K-108 [cxxviii] 109,5 m (J. Ciapała) 779,2 pkt. 166,0 pkt. Austria
2.  5 lutego 2004   Stryn Bjørkelibakken K-90 [cxxix] 97,0 m (M. Rutkowski) 904,5 pkt. 50,5 pkt. Austria
2.  23 marca 2005   Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 [cxxx] 101,5 m (K. Stoch) 978,0 pkt. 4,0 pkt. Słowenia
7. 23 marca 2006   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 [cxxxi] 102,0 m (Ł. Rutkowski) 772,7 pkt. 157,9 pkt. Austria
6. 17 marca 2007   Planica Srednija velikanka K-90 HS-100 [cxxxii] 93,0 m (Ł. Rutkowski i M. Kot) 894,5 pkt. 86,5 pkt. Słowenia
3.  29 lutego 2008   Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 [cxxxiii] 90,0 m (Ł. Rutkowski) 942,5 pkt. 28,5 pkt. Niemcy
3.  6 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 [cxxxiv] 96,0 m (M. Kot) 937,0 pkt. 44,5 pkt. Austria
5. 30 stycznia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 [cxxxv] 102,0 m (G. Miętus) 916,0 pkt. 114,5 pkt. Austria
4. 30 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-100 [cxxxvi] 93,0 m (T. Byrt) 871,0 pkt. 49,5 pkt. Austria
2.  25 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 [cxxxvii] 103,5 m (K. Murańka) 985,5 pkt. 3,0 pkt. Norwegia
2.  26 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 [cxxxviii] 105,0 m (K. Murańka) 1062,0 pkt. 24,5 pkt. Słowenia
1.  1 lutego 2014   Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 [cxxxix] 102,0 m (K. Biegun) 1027,0 pkt.
4. 7 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 [cxl] 96,5 m (A. Stękała) 817,6 pkt. 75,7 pkt. Norwegia
7. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 [cxli] 91,5 m (P. Kantyka) 745,3 pkt. 121,4 pkt. Niemcy
5. 3 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 [cxlii] 91,0 m (D. Kastelik i T. Pilch) 866,4 pkt. 65,9 pkt. Słowenia
5. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 [cxliii] 101,0 m (B. Czyż) 997,0 pkt. 71,5 pkt. Niemcy
6. 26 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 [cxliv] 92,5 m (P. Wąsek) 882,3 pkt. 97,4 pkt. Niemcy
9. 7 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 [cxlv] 102,0 m (T. Pilch) 309,9 pkt. 590,4 pkt. Słowenia

Starty Polski w konkursach drużyn mieszanych na mistrzostwach świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
11. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 [cxlvi] 90,5 m (P. Kantyka) 332,1 pkt. 550,7 pkt. Słowenia
7. 5 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 [cxlvii] 89,5 m (P. Wąsek) 778,2 pkt. 147,1 pkt. Słowenia
8. 4 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 [cxlviii] 98,0 m (T. Pilch) 615,6 pkt. 253,7 pkt. Norwegia
9. 28 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 [cxlix] 92,0 m (P. Wąsek) 434,0 pkt. 550,4 pkt. Rosja
7. 8 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 [cl] 99,5 m (T. Pilch) 879,9 pkt. 143,4 pkt. Austria

Starty Polski w konkursach drużynowych na uniwersjadzieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
3.  10 lutego 1993   Zakopane Średnia Krokiew K-85 [cli] 80,5 m (J. Mądry) 723,1 pkt. 123,1 pkt. Austria
5. 10 lutego 2001   Zakopane Średnia Krokiew K-85 [clii] 93,5 m (Ł. Kruczek) 840,0 pkt. 44,5 pkt. Słowenia
3.  18 stycznia 2003   Tarvisio Fratelli Nogara K-90 [cliii] 95,5 m (K. Długopolski) 684,0 pkt. 9,0 pkt. Korea Południowa
2.  14 stycznia 2005   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 HS-100 [cliv] 99,0 m (M. Bachleda) 729,5 pkt. 17,5 pkt. Słowenia
4. 19 stycznia 2007   Pragelato Trampolino a Monte K-95 HS-106 [clv] 98,5 m (K. Długopolski) 615,5 pkt. 101,5 pkt. Austria
4. 25 lutego 2009   Yabuli Dragon Hill K-90 HS-100 [clvi] 100,0 m (M. Bachleda) 649,0 pkt. 77,5 pkt. Korea Południowa
3.  3 lutego 2011   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 [clvii] 104,5 m (M. Kot) 735,8 pkt. 7,2 pkt. Japonia
1.  18 grudnia 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 [clviii] 103,5 m (K. Biegun) 755,5 pkt.
3.  1 lutego 2015   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 [clix] 95,0 m (A. Zapotoczny) 680,3 pkt. 42,9 pkt. Rosja
3.  5 lutego 2017   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 [clx] 104,0 m (P. Kantyka) 761,8 pkt. 28,1 pkt. Rosja

Starty Polski w konkursach drużyn mieszanych na uniwersjadzieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
5. 4 lutego 2017   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 [clxi] 101,0 m (P. Kantyka) 413,5 pkt. 31,6 pkt. Japonia I

Starty Polski w konkursach drużynowych Pucharu KontynentalnegoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
5. 26 sierpnia 2000   Winterberg Sankt-Georg-Schanze K-80 [clxii] 80,5 m (T. Pochwała) 831,5 pkt. 99,5 pkt. Austria
6. 10 lutego 2001   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-120 [clxiii] 133,5 m (T. Tajner) 864,0 pkt. 295,8 pkt. Austria
5. 5 sierpnia 2001   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 [clxiv] 96,0 m (T. Pochwała i W. Skupień) 939,0 pkt. 42,0 pkt. Niemcy
8. 17 lutego 2002   Planica Srednija velikanka K-90 [clxv] 89,0m (G. Śliwka) 780,0 pkt. 204,0 pkt. Słowenia

Starty Polski w konkursach drużynowych Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Najdłuższy skok Nota Strata Zwycięzca
3. 4 sierpnia 2002   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 [clxvi] 96,0 m (W. Skupień) 908,0 pkt. 28,5 pkt. Niemcy

Osiągnięcia indywidualneEdytuj

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” igrzysk olimpijskichEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 12 lutego 1932   Lake Placid MacKenzie Intervale K-61 Bronisław Czech 56,0 m 60,0 m 200,7 pkt. 17,4 pkt. Birger Ruud
5. 16 lutego 1936   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-80 Stanisław Marusarz 73,0 m 75,0 m 221,6 pkt. 10,4 pkt. Birger Ruud
9. 9 lutego 1964   Innsbruck Bergisel K-91 Józef Przybyła 92,5 m[29] 87,5 m[29] 211,3 pkt. 19,4 pkt. Toralf Engan
15. 9 lutego 1964   Innsbruck Bergisel K-91 Piotr Wala 86,5 m[29] 88,0 m[29] 205,5 pkt. 25,2 pkt. Toralf Engan
12. 18 lutego 1968   Saint-Nizier[30] Dauphine K-90 Józef Przybyła 98,0 m 90,5 m 199,2 pkt. 32,1 pkt. Władimir Biełousow
6. 6 lutego 1972   Sapporo Miyanomori K-86 Wojciech Fortuna 82,0 m 76,5 m 222,0 pkt. 22,2 pkt. Yukio Kasaya
1.  11 lutego 1972   Sapporo Ōkurayama K-110 Wojciech Fortuna 111,0 m 87,5 m 219,9 pkt.
10. 13 lutego 1980   Lake Placid MacKenzie Intervale K-86 Stanisław Bobak 86,0 m 82,0 m 242,2 pkt. 24,1 pkt. Toni Innauer
14. 23 lutego 1980   Lake Placid MacKenzie Intervale K-114 Piotr Fijas 107,0 m 101,0 m 226,1 pkt. 44,9 pkt. Jouko Törmänen
7. 12 lutego 1984   Sarajewo Igman K-90 Piotr Fijas 87,0 m 88,0 m 204,5 pkt. 10,7 pkt. Jens Weißflog
10. 14 lutego 1988   Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 Piotr Fijas 84,5 m 80,0 m 195,4 pkt. 33,7 pkt. Matti Nykänen
13. 23 lutego 1988   Calgary Alberta Ski Jump Area K-114 Piotr Fijas 107,5 m 102,0 m 192,6 pkt. 31,4 pkt. Matti Nykänen
11. 15 lutego 1998   Hakuba[31] Olimpijska K-120 Wojciech Skupień 117,0 m 125,5 m 237,5 pkt. 34,8 pkt. Kazuyoshi Funaki
3.  10 lutego 2002   Park City[32] Utah Olympic Park K-90 Adam Małysz 98,5 m 98,0 m 263,0 pkt. 6,0 pkt. Simon Ammann
2.  13 lutego 2002   Park City[32] Utah Olympic Park K-120 Adam Małysz 131,0 m 128,0 m 269,7 pkt. 11,7 pkt. Simon Ammann
7. 12 lutego 2006   Pragelato[33] Trampolino a Monte K-95 HS-106 Adam Małysz 101,5 m 102,5 m 261,0 pkt. 5,5 pkt. Lars Bystøl
14. 18 lutego 2006   Pragelato[33] Trampolino a Monte K-125 HS-140 Adam Małysz 123,0 m 123,5 m 222,7 pkt. 54,2 pkt. Thomas Morgenstern
2.  13 lutego 2010   Whistler[34] Whistler Olympic Park K-95 HS-106 Adam Małysz 103,5 m 105,0 m 269,5 pkt. 8,0 pkt. Simon Ammann
2.  20 lutego 2010   Whistler[34] Whistler Olympic Park K-125 HS-140 Adam Małysz 137,0 m 133,5 m 269,4 pkt. 14,2 pkt. Simon Ammann
14. 20 lutego 2010   Whistler[34] Whistler Olympic Park K-125 HS-140 Kamil Stoch 126,0 m 123,5 m 224,1 pkt. 59,5 pkt. Simon Ammann
1.  9 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-95 HS-106 Kamil Stoch 105,5 m 103,5 m 278,0 pkt.
7. 9 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-95 HS-106 Maciej Kot 101,5 m 98,5 m 255,8 pkt. 22,2 pkt. Kamil Stoch
13. 9 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-95 HS-106 Jan Ziobro 101,0 m 99,0 m 252,4 pkt. 25,6 pkt. Kamil Stoch
1.  15 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-125 HS-140 Kamil Stoch 139,0 m 132,5 m 278,7 pkt.
12. 15 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-125 HS-140 Maciej Kot 126,0 m 123,5 m 250,4 pkt. 27,3 pkt. Kamil Stoch
15. 15 lutego 2014   Krasnaja Polana[35] Russkije Gorki K-125 HS-140 Jan Ziobro 128,5 m 129,5 m 246,6 pkt. 32,1 pkt. Kamil Stoch
4. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 Kamil Stoch 106,5 m 105,5 m 249,3 pkt. 10,0 pkt. Andreas Wellinger
5. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 Stefan Hula 111,0 m 105,5 m 248,8 pkt. 10,5 pkt. Andreas Wellinger
1.  17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 Kamil Stoch 135,0 m 136,5 m 285,7 pkt.
10. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 Dawid Kubacki 134,5 m 126,0 m 258,0 pkt. 27,7 pkt. Kamil Stoch
15. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 Stefan Hula 132,0 m 129,5 m 253,4 pkt. 30,3 pkt. Kamil Stoch

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” mistrzostw świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 10 lutego 1929   Zakopane Wielka Krokiew b.d. Bronisław Czech 50,0 m 53,5 m 208,7 pkt. 18,5 pkt. Sigmund Ruud
8. 8 lutego 1933   Innsbruck Bergisel b.d. Izydor Gąsienica Łuszczek 57,0 m 64,5 m 200,0 pkt. 24,0 pkt. Marcel Reymond
4. 13 lutego 1935   Szczyrbskie Jezioro[36] Jarolimak K-55 Stanisław Marusarz 59,0 m 57,0 m 225,5 pkt. 6,2 pkt. Birger Ruud
11. 13 lutego 1935   Szczyrbskie Jezioro[36] Jarolimak K-55 Bronisław Czech 51,0 m 55,5 m 213,4 pkt. 18,3 pkt. Birger Ruud
12. 12 lutego 1937   Chamonix-Mont-Blanc Tremplin aux Bossons K-60 Stanisław Marusarz 57,0 m 61,0 m 207,7 pkt. 26,1 pkt. Birger Ruud
2.  27 lutego 1938   Lahti Salpausselkä K-65 Stanisław Marusarz 66,0 m 67,0 m 226,2 pkt. 0,3 pkt. Asbjørn Ruud
5. 11 lutego 1939   Zakopane Wielka Krokiew K-75 Stanisław Marusarz 74,0 m 78,5 m 219,5 pkt. 5,2 pkt. Josef Bradl
11. 11 lutego 1939   Zakopane Wielka Krokiew K-75 Jan Kula 75,0 m 74,0 m 213,4 pkt. 11,3 pkt. Josef Bradl
2.  21 lutego 1962   Zakopane Średnia Krokiew K-70 Antoni Łaciak 68,5 m 71,5 m 222,5 pkt. 1,1 pkt. Toralf Engan
7. 21 lutego 1962   Zakopane Średnia Krokiew K-70 Gustaw Bujok 67,5 m 71,0 m 214,1 pkt. 19,5 pkt. Toralf Engan
6. 25 lutego 1962   Zakopane Wielka Krokiew K-100 Antoni Łaciak 96,5 m 94,5 m 222,3 pkt. 19,1 pkt. Helmut Recknagel
8. 25 lutego 1962   Zakopane Wielka Krokiew K-100 Piotr Wala 94,5 m 95,5 m 217,8 pkt. 23,6 pkt. Helmut Recknagel
7. 19 lutego 1966   Oslo Midtstubakken K-75 Ryszard Witke 75,5 m 72,0 m 210,1 pkt. 24,5 pkt. Bjørn Wirkola
13. 19 lutego 1966   Oslo Midtstubakken K-75 Józef Przybyła 78,0 m 71,5 m 207,8 pkt. 26,8 pkt. Bjørn Wirkola
12. 14 lutego 1970   Wysokie Tatry MS 1970 B K-80 Tadeusz Pawlusiak 82,5 m 77,5 m 227,1 pkt. 13,5 pkt. Garij Napałkow
3.  21 lutego 1970   Wysokie Tatry MS 1970 A K-100 Stanisław Gąsienica-Daniel 92,0 m 100,5 m 211,8 pkt. 15,2 pkt. Garij Napałkow
10. 16 lutego 1974   Falun Lugnet K-70 Tadeusz Pawlusiak 82,0 m 82,5 m 231,8 pkt. 27,1 pkt. Hans-Georg Aschenbach
12. 11 lutego 1987   Oberstdorf Schattenbergschanze K-115 Piotr Fijas 103,5 m 113,5 m 196,8 pkt. 19,2 pkt. Andreas Felder
14. 11 lutego 1987   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 Jan Kowal 85,5 m 86,5 m 205,2 pkt. 19,2 pkt. Jiří Parma
10. 12 marca 1995   Thunder Bay Normal Thunder K-90 Adam Małysz 85,0 m 88,5 m 217,5 pkt. 48,5 pkt. Takanobu Okabe
11. 18 marca 1995   Thunder Bay Big Thunder K-120 Adam Małysz 108,0 m 115,5 m 201,3 pkt. 71,3 pkt. Tommy Ingebrigtsen
5. 22 lutego 1997   Trondheim Granåsen K-90 Robert Mateja 94,5 m 98,5 m 254,0 pkt. 9,5 pkt. Janne Ahonen
14. 22 lutego 1997   Trondheim Granåsen K-90 Adam Małysz 91,0 m 95,5 m 246,0 pkt. 17,5 pkt. Janne Ahonen
2.  19 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-116 Adam Małysz 126,0 m 128,5 m 273,5 pkt. 2,8 pkt. Martin Schmitt
1.  23 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-90 Adam Małysz 89,5 m 98,0 m 246,0 pkt.
15. 23 lutego 2001   Lahti Salpausselkä K-90 Wojciech Skupień 84,5 m 84,0 m 201,0 pkt. 45,0 pkt. Adam Małysz
1.  22 lutego 2003   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 Adam Małysz 134,0 m 136,0 m 289,0 pkt.
1.  28 lutego 2003   Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 Adam Małysz 104,0 m 107,5 m 279,0 pkt.
6. 19 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 Adam Małysz 94,5 m 93,0 m 246,0 pkt. 10,0 pkt. Rok Benkovič
11. 25 lutego 2005   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Adam Małysz 138,5 m 129,0 m 280,5 pkt. 32,7 pkt. Janne Ahonen
4. 24 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 Adam Małysz 123,0 m 133,0 m 258,3 pkt. 7,8 pkt. Simon Ammann
13. 24 lutego 2007   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 Kamil Stoch 117,5 m 121,0 m 221,3 pkt. 39,8 pkt. Simon Ammann
1.  3 marca 2007   Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 Adam Małysz 102,0 m 99,5 m 277,0 pkt.
11. 3 marca 2007   Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 Kamil Stoch 92,5 m 93,0 m 238,5 pkt. 38,5 pkt. Adam Małysz
4. 21 lutego 2009   Liberec Ještěd K-90 HS-100 Kamil Stoch 99,5 m 100,5 m 270,0 pkt. 12,0 pkt. Wolfgang Loitzl
12. 27 lutego 2009   Liberec Ještěd K-120 HS-134 Adam Małysz 127,0 m 127,6 pkt. 13,7 pkt. Andreas Küttel
3.  26 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 Adam Małysz 97,5 m 102,0 m 252,2 pkt. 17,0 pkt. Thomas Morgenstern
6. 26 lutego 2011   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 Kamil Stoch 94,0 m 101,0 m 240,5 pkt. 28,7 pkt. Thomas Morgenstern
11. 3 marca 2011   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 Adam Małysz 126,5 m 130,5 m 257,6 pkt. 19,9 pkt. Gregor Schlierenzauer
8. 23 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Kamil Stoch 102,0 m 97,0 m 237,4 pkt. 15,2 pkt. Anders Bardal
11. 23 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Maciej Kot 101,5 m 97,0 m 234,7 pkt. 17,9 pkt. Anders Bardal
1.  28 lutego 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 Kamil Stoch 131,5 m 130,0 m 295,8 pkt.
8. 21 lutego 2015   Falun Lugnet K-90 HS-100 Jan Ziobro 91,5 m 91,5 m 228,6 pkt. 24,1 pkt. Rune Velta
9. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 Piotr Żyła 123,0 m 121,5 m 229,8 pkt. 38,9 pkt. Severin Freund
12. 26 lutego 2015   Falun Lugnet K-120 HS-134 Kamil Stoch 125,0 m 124,5 m 225,0 pkt. 43,7 pkt. Severin Freund
4. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 Kamil Stoch 96,5 m 99,0 m 262,5 pkt. 8,3 pkt. Stefan Kraft
5. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 Maciej Kot 95,0 m 95,5 m 255,1 pkt. 15,7 pkt. Stefan Kraft
8. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 Dawid Kubacki 96,5 m 93,5 m 251,5 pkt. 19,3 pkt. Stefan Kraft
3.  2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 Piotr Żyła 127,5 m 131,0 m 276,7 pkt. 2,6 pkt. Stefan Kraft
6. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 Maciej Kot 123,5 m 126,5 m 266,9 pkt. 12,4 pkt. Stefan Kraft
7. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 Kamil Stoch 127,5 m 124,5 m 264,8 pkt. 14,5 pkt. Stefan Kraft
8. 2 marca 2017   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 Dawid Kubacki 128,5 m 123,0 m 263,8 pkt. 15,5 pkt. Stefan Kraft
5. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 Kamil Stoch 128,5 m 129,5 m 259,4 pkt. 20,0 pkt. Markus Eisenbichler
12. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 Dawid Kubacki 128,5 m 125,5 m 240,2 pkt. 39,2 pkt. Markus Eisenbichler
1.  1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 Dawid Kubacki 93,0 m 104,5 m 218,3 pkt.
2.  1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 Kamil Stoch 91,5 m 101,5 m 215,5 pkt. 2,8 pkt. Dawid Kubacki
12. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 Stefan Hula 88,0 m 100,0 m 205,8 pkt. 12,5 pkt. Dawid Kubacki
1.  27 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 Piotr Żyła 105,0 m 102,5 m 268,8 pkt.
5. 27 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 Dawid Kubacki 102,0 m 99,0 m 257,1 pkt. 11,7 pkt. Piotr Żyła
4. 5 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Piotr Żyła 130,5 m 137,0 m 264,4 pkt. 12,1 pkt. Stefan Kraft
15. 5 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Dawid Kubacki 130,5 m 119,0 m 235,8 pkt. 40,7 pkt. Stefan Kraft

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” mistrzostw świata w lotach narciarskichEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
3.  17–18 marca 1979   Planica Velikanka K-185 Piotr Fijas 149,0 m 166,0 m 152,0 m 162,0 m 704,5 pkt. 37,0 pkt. Armin Kogler
10. 8–9 marca 1986   Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 Piotr Fijas 136,0 m 150,0 m 171,0 m 172,0 m 657,5 pkt. 87,5 pkt. Andreas Felder
7. 13–14 marca 1988   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-182 Piotr Fijas 169,0 m 163,0 m 334,0 pkt. 30,0 pkt. Ole Gunnar Fidjestøl
14. 10–11 lutego 1996   Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-185 Adam Małysz 175,0 m 168,0 m 174,0 m 176,0 m 650,6 pkt. 87,5 pkt. Andreas Goldberger
11. 21–22 lutego 2004   Planica Velikanka K-185 Adam Małysz 187,5 m 215,5 m 203,5 m 196,5 m 777,1 pkt. 55,0 pkt. Roar Ljøkelsøy
9. 22–23 lutego 2008   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 Adam Małysz 207,5 m 211,5 m 192,5 m 196,0 m 778,0 pkt. 57,4 pkt. Gregor Schlierenzauer
4. 19–21 marca 2010   Planica Velikanka K-185 HS-215 Adam Małysz 217,5 m 215,0 m 211,0 m 211,5 m 893,6 pkt. 42,2 pkt. Simon Ammann
10. 24–25 lutego 2012   Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 Kamil Stoch 191,0 m 211,5 m [37] [37] 353,9 pkt. 54,8 pkt. Robert Kranjec
5. 14–15 marca 2014   Harrachov Čerťák K-185 HS-205 Kamil Stoch 186,0 m 190,0 m [37] [37] 363,8 pkt. 27,2 pkt. Severin Freund
10. 14–15 marca 2014   Harrachov Čerťák K-185 HS-205 Maciej Kot 184,5 m 183,5 m [37] [37] 347,8 pkt. 43,2 pkt. Severin Freund
15. 15–16 stycznia 2016   Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 Dawid Kubacki 208,0 m 200,5 m 206,5 m [37] 519,1 pkt. 121,0 pkt. Peter Prevc
2.  19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 Kamil Stoch 230,0 m 219,0 m 211,5 m [37] 638,6 pkt. 13,3 pkt. Daniel-André Tande
10. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 Dawid Kubacki 207,5 m 208,0 m 215,5 m [37] 589,8 pkt. 62,1 pkt. Daniel-André Tande
13. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 Stefan Hula 193,0 m 196,5 m 192,5 m [37] 550,0 pkt. 101,9 pkt. Daniel-André Tande
7. 11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 Piotr Żyła 221,5 m 224,5 m 227,0 m 224,5 m 828,6 pkt. 48,6 pkt. Karl Geiger
8. 11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 Kamil Stoch 213,0 m 229,0 m 223,0 m 222,5 m 808,5 pkt. 68,7 pkt. Karl Geiger
10. 11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 Andrzej Stękała 224,5 m 215,5 m 224,5 m 212,0 m 792,4 pkt. 84,8 pkt. Karl Geiger
15. 11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 Dawid Kubacki 219,0 m 215,5 m 211,0 m 196,0 m 754,4 pkt. 122,8 pkt. Karl Geiger

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Pucharu ŚwiataEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Punkty Starty Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
3.  1979/80 Stanisław Bobak 130 pkt. 15 25 1 4 9 14 108 pkt. Hubert Neuper
14. 1984/85 Piotr Fijas 69 pkt. 11 22 0 1 5 10 155 pkt. Matti Nykänen
15. 1985/86 Piotr Fijas 84 pkt. 19 25 1 3 9 15 166 pkt. Matti Nykänen
7. 1995/96 Adam Małysz 751 pkt. 26 28 1 4 12 22 665 pkt. Andreas Goldberger
10. 1996/97 Adam Małysz 612 pkt. 19 24 2 4 7 18 800 pkt. Primož Peterka
1.  2000/01 Adam Małysz 1531 pkt. 20 21 11 14 18 20
1.  2001/02 Adam Małysz 1475 pkt. 20 22 7 14 20 20
1.  2002/03 Adam Małysz 1357 pkt. 25 27 3 10 22 25
12. 2003/04 Adam Małysz 525 pkt. 16 23 0 4 7 15 791 pkt. Janne Ahonen
4. 2004/05 Adam Małysz 1201 pkt. 26 28 4 9 19 26 514 pkt. Janne Ahonen
9. 2005/06 Adam Małysz 634 pkt. 17 22 1 2 11 17 517 pkt. Jakub Janda
1.  2006/07 Adam Małysz 1453 pkt. 24 24 9 13 20 22
12. 2007/08 Adam Małysz 632 pkt. 25 27 0 0 13 22 1162 pkt. Thomas Morgenstern
13. 2008/09 Adam Małysz 549 pkt. 20 27 0 3 9 19 1534 pkt. Gregor Schlierenzauer
5. 2009/10 Adam Małysz 842 pkt. 19 23 0 6 15 19 807 pkt. Simon Ammann
3.  2010/11 Adam Małysz 1153 pkt. 26 26 1 9 22 25 604 pkt. Thomas Morgenstern
10. 2010/11 Kamil Stoch 739 pkt. 24 26 3 3 10 23 1018 pkt. Thomas Morgenstern
5. 2011/12 Kamil Stoch 1078 pkt. 26 26 2 7 18 24 247 pkt. Anders Bardal
3.  2012/13 Kamil Stoch 953 pkt. 23 27 2 5 17 22 667 pkt. Gregor Schlierenzauer
15. 2012/13 Piotr Żyła 485 pkt. 24 27 1 2 8 18 1135 pkt. Gregor Schlierenzauer
1.  2013/14 Kamil Stoch 1420 pkt. 26 28 6 12 21 25
9. 2014/15 Kamil Stoch 820 pkt. 18 31 2 5 13 17 909 pkt. Severin Freund
2.  2016/17 Kamil Stoch 1524 pkt. 26 26 7 12 22 26 141 pkt. Stefan Kraft
5. 2016/17 Maciej Kot 985 pkt. 26 26 2 3 15 26 680 pkt. Stefan Kraft
11. 2016/17 Piotr Żyła 634 pkt. 26 26 0 1 13 26 1031 pkt. Stefan Kraft
1.  2017/18 Kamil Stoch 1443 pkt. 22 22 9 13 18 21
9. 2017/18 Dawid Kubacki 633 pkt. 22 22 0 3 12 21 810 pkt. Kamil Stoch
13. 2017/18 Stefan Hula 431 pkt. 22 22 0 0 5 20 1012 pkt. Kamil Stoch
3.  2018/19 Kamil Stoch 1288 pkt. 28 28 2 9 21 27 797 pkt. Ryōyū Kobayashi
4. 2018/19 Piotr Żyła 1131 pkt. 28 28 0 7 20 26 954 pkt. Ryōyū Kobayashi
5. 2018/19 Dawid Kubacki 988 pkt. 28 28 1 6 15 27 1097 pkt. Ryōyū Kobayashi
4. 2019/20 Dawid Kubacki 1169 pkt. 27 27 3 10 18 25 490 pkt. Stefan Kraft
5. 2019/20 Kamil Stoch 1031 pkt. 27 27 3 5 18 27 628 pkt. Stefan Kraft
11. 2019/20 Piotr Żyła 617 pkt. 27 27 1 1 13 22 1042 pkt. Stefan Kraft
3.  2020/21 Kamil Stoch 955 pkt. 23 25 3 8 12 21 617 pkt. Halvor Egner Granerud
7. 2020/21 Piotr Żyła 825 pkt. 22 25 0 5 15 21 747 pkt. Halvor Egner Granerud
8. 2020/21 Dawid Kubacki 786 pkt. 23 25 1 4 14 22 786 pkt. Halvor Egner Granerud

Miejsca na podium w konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Turnieju Czterech SkoczniEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Punkty „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
9. 1956/57 Władysław Tajner 810,9 pkt. 0 0 1 4 55,1 pkt. Pentti Uotinen
15. 1957/58 Stanisław Gąsienica-Daniel 797,0 pkt. 0 0 0 4 65,1 pkt. Helmut Recknagel
5. 1961/62 Antoni Wieczorek 839,4 pkt. 0 0 2 4 25,7 pkt. Eino Kirjonen
7. 1962/63 Antoni Łaciak 759,9 pkt. 0 0 1 4 110,8 pkt. Toralf Engan
7. 1963/64 Józef Przybyła 828,2 pkt. 0 2 3 3 39,0 pkt. Veikko Kankkonen
5. 1964/65 Józef Przybyła 703,0 pkt. 0 1 2 4 67,5 pkt. Torgeir Brandtzæg
11. 1964/65 Ryszard Witke 779,0 pkt. 0 0 1 4 67,5 pkt. Torgeir Brandtzæg
10. 1965/66 Piotr Wala 782,2 pkt. 0 0 1 4 87,3 pkt. Veikko Kankkonen
9. 1966/67 Józef Przybyła 811,9 pkt. 0 0 1 4 98,1 pkt. Bjørn Wirkola
10. 1967/68 Ryszard Witke 791,0 pkt. 0 0 1 3 85,8 pkt. Bjørn Wirkola
15. 1970/71 Stanisław Gąsienica-Daniel 837,4 pkt. 0 0 1 3 108,4 pkt. Jiří Raška
11. 1973/74 Tadeusz Pawlusiak 860,8 pkt. 0 0 2 4 110,0 pkt. Hans-Georg Aschenbach
5. 1974/75 Stanisław Bobak 839,4 pkt. 0 1 2 4 39,6 pkt. Willi Pürstl
6. 1975/76 Stanisław Bobak 851,4 pkt. 0 1 2 4 68,8 pkt. Jochen Danneberg
10. 1978/79 Piotr Fijas 737,2 pkt. 0 1 1 3 78,4 pkt. Pentti Kokkonen
8. 1979/80 Piotr Fijas 886,2 pkt. 0 1 2 4 53,9 pkt. Hubert Neuper
13. 1982/83 Piotr Fijas 911,4 pkt. 0 0 1 3 78,4 pkt. Matti Nykänen
7. 1984/85 Piotr Fijas 793,2 pkt. 0 1 2 4 62,1 pkt. Jens Weißflog
7. 1985/86 Piotr Fijas 792,0 pkt. 0 1 3 4 45,3 pkt. Ernst Vettori
8. 1996/97 Adam Małysz 891,5 pkt. 0 1 2 4 80,0 pkt. Primož Peterka
1.  2000/01 Adam Małysz 1045,9 pkt. 2 3 4 4
13. 2000/01 Wojciech Skupień 751,3 pkt. 0 0 0 4 294,6 pkt. Adam Małysz
4. 2001/02 Adam Małysz 992,8 pkt. 0 2 4 4 84,8 pkt. Sven Hannawald
3.  2002/03 Adam Małysz 959,7 pkt. 0 1 3 4 40,2 pkt. Janne Ahonen
15. 2003/04 Adam Małysz 908,6 pkt. 0 0 1 4 158,0 pkt. Sigurd Pettersen
4. 2004/05 Adam Małysz 985,3 pkt. 0 2 3 4 58,0 pkt. Janne Ahonen
7. 2006/07 Adam Małysz 906,5 pkt. 0 1 3 4 55,4 pkt. Anders Jacobsen
15. 2006/07 Kamil Stoch 810,9 pkt. 0 0 1 4 151,0 pkt. Anders Jacobsen
4. 2007/08 Adam Małysz 979,9 pkt. 0 0 3 4 105,9 pkt. Janne Ahonen
9. 2009/10 Adam Małysz 979,9 pkt. 0 0 2 4 94,3 pkt. Andreas Kofler
6. 2010/11 Adam Małysz 875,2 pkt. 0 2 3 4 83,6 pkt. Thomas Morgenstern
15. 2010/11 Kamil Stoch 810,4 pkt. 0 0 1 4 148,4 pkt. Thomas Morgenstern
8. 2011/12 Kamil Stoch 843,0 pkt. 0 0 3 4 90,8 pkt. Gregor Schlierenzauer
4. 2012/13 Kamil Stoch 1027,2 pkt. 0 1 3 4 73,0 pkt. Gregor Schlierenzauer
7. 2013/14 Kamil Stoch 938,2 pkt. 0 1 3 4 74,4 pkt. Thomas Diethart
12. 2013/14 Maciej Kot 858,5 pkt. 0 0 0 4 154,1 pkt. Thomas Diethart
10. 2014/15 Kamil Stoch 1009,4 pkt. 0 0 2 4 97,3 pkt. Stefan Kraft
1.  2016/17 Kamil Stoch 997,8 pkt. 1 3 4 4
2.  2016/17 Piotr Żyła 962,5 pkt. 0 1 4 4 35,3 pkt. Kamil Stoch
4. 2016/17 Maciej Kot 934,3 pkt. 0 0 3 4 63,5 pkt. Kamil Stoch
15. 2016/17 Dawid Kubacki 875,6 pkt. 0 0 0 4 122,2 pkt. Kamil Stoch
1.  2017/18 Kamil Stoch 1108,8 pkt. 4 4 4 4
6. 2017/18 Dawid Kubacki 1003,0 pkt. 0 1 2 4 105,8 pkt. Kamil Stoch
12. 2017/18 Stefan Hula 957,0 pkt. 0 0 1 4 151,8 pkt. Kamil Stoch
15. 2017/18 Piotr Żyła 914,5 pkt. 0 0 0 4 194,3 pkt. Kamil Stoch
4. 2018/19 Dawid Kubacki 1010,8 pkt. 0 2 3 4 87,2 pkt. Ryōyū Kobayashi
6. 2018/19 Kamil Stoch 994,0 pkt. 0 0 3 4 104,0 pkt. Ryōyū Kobayashi
1.  2019/20 Dawid Kubacki 1131,6 pkt. 1 4 4 4
13. 2019/20 Kamil Stoch 1023,6 pkt. 0 0 0 4 108,0 pkt. Dawid Kubacki
14. 2019/20 Piotr Żyła 1016,7 pkt. 0 0 1 4 114,9 pkt. Dawid Kubacki
1.  2020/21 Kamil Stoch 1110,6 pkt. 2 3 4 4
3.  2020/21 Dawid Kubacki 1057,8 pkt. 1 2 2 4 52,8 pkt. Kamil Stoch
5. 2020/21 Piotr Żyła 1037,2 pkt. 0 1 3 4 73,4 pkt. Kamil Stoch
6. 2020/21 Andrzej Stękała 1032,5 pkt. 0 0 3 4 78,1 pkt. Kamil Stoch

Zwycięstwa w konkursach Turnieju Czterech SkoczniEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 stycznia 2001   Innsbruck Bergisel K-108 Adam Małysz 111,5 m 118,5 m 259,2 pkt.
2. 6 stycznia 2001   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-120 Adam Małysz 127,0 m 134,0 m 274,8 pkt.
3. 6 stycznia 2017   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 Kamil Stoch 134,5 m 138,5 m 289,2 pkt.
4. 30 grudnia 2017   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Kamil Stoch 126,0 m 137,0 m 279,7 pkt.
5. 1 stycznia 2018   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 Kamil Stoch 135,5 m 139,5 m 283,4 pkt.
6. 4 stycznia 2018   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 Kamil Stoch 130,0 m 128,5 m 270,1 pkt.
7. 6 stycznia 2018   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 Kamil Stoch 132,5 m 137,0 m 275,6 pkt.
8. 6 stycznia 2020   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 Dawid Kubacki 143,0 m 140,5 m 300,9 pkt.
9. 1 stycznia 2021   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 Dawid Kubacki 139,0 m 144,0 m 282,1 pkt.
10. 3 stycznia 2021   Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 Kamil Stoch 127,5 m 130,0 m 261,6 pkt.
11. 6 stycznia 2021   Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 Kamil Stoch 139,0 m 140,0 m 300,7 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Letniego Grand PrixEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Liczba punktów Liczba startów Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
6. 1996 Adam Małysz 133 pkt. 5 5 0 2 2 3 72 pkt. Ari-Pekka Nikkola
1. 2001 Adam Małysz 397 pkt. 7 7 1 3 7 7
12. 2001 Wojciech Skupień 136 pkt. 7 7 0 0 2 7 261 pkt. Adam Małysz
10. 2002 Adam Małysz 126 pkt. 3 6 0 0 3 3 434 pkt. Andreas Widhölzl
1. 2004 Adam Małysz 520 pkt. 7 7 4 5 6 7
11. 2005 Kamil Stoch 166 pkt. 7 8 0 0 2 7 440 pkt. Jakub Janda
1. 2006 Adam Małysz 545 pkt. 7 10 4 5 7 7
2. 2007 Adam Małysz 460 pkt. 6 10 1 5 6 6 109 pkt. Thomas Morgenstern
12. 2007 Kamil Stoch 181 pkt. 7 10 1 1 2 6 368 pkt. Thomas Morgenstern
14. 2008 Łukasz Rutkowski 146 pkt. 8 10 0 1 1 7 524 pkt. Gregor Schlierenzauer
3. 2009 Adam Małysz 294 pkt. 6 9 0 3 4 6 243 pkt. Simon Ammann
2. 2010 Kamil Stoch 500 pkt. 6 9 3 6 6 6 30 pkt. Daiki Itō
3. 2010 Adam Małysz 480 pkt. 7 9 3 4 6 6 50 pkt. Daiki Itō
5. 2010 Dawid Kubacki 348 pkt. 9 9 0 2 6 8 182 pkt. Daiki Itō
2. 2011 Kamil Stoch 505 pkt. 8 11 2 6 7 8 115 pkt. Thomas Morgenstern
5. 2011 Piotr Żyła 298 pkt. 9 11 0 2 4 8 322 pkt. Thomas Morgenstern
9. 2011 Maciej Kot 222 pkt. 8 11 0 0 4 8 398 pkt. Thomas Morgenstern
5. 2012 Maciej Kot 310 pkt. 5 9 2 2 4 5 139 pkt. Andreas Wank
8. 2012 Dawid Kubacki 222 pkt. 7 9 0 1 4 6 221 pkt. Andreas Wank
5. 2013 Krzysztof Biegun 290 pkt. 6 11 1 2 5 6 150 pkt. Andreas Wellinger
8. 2013 Maciej Kot 248 pkt. 5 11 0 2 5 5 192 pkt. Andreas Wellinger
9. 2013 Kamil Stoch 227 pkt. 5 11 1 1 4 4 213 pkt. Andreas Wellinger
5. 2014 Piotr Żyła 224 pkt. 5 9 0 2 3 5 197 pkt. Jernej Damjan
5. 2015 Dawid Kubacki 281 pkt. 5 11 2 2 4 5 280 pkt. Kento Sakuyama
9. 2015 Piotr Żyła 232 pkt. 7 11 0 1 3 7 329 pkt. Kento Sakuyama
9. 2015 Kamil Stoch 232 pkt. 7 11 0 1 6 6 329 pkt. Kento Sakuyama
1. 2016 Maciej Kot 580 pkt. 6 10 5 6 6 6
3. 2016 Kamil Stoch 315 pkt. 6 10 0 3 5 6 265 pkt. Maciej Kot
13. 2016 Dawid Kubacki 186 pkt. 6 10 0 1 3 5 394 pkt. Maciej Kot
1. 2017 Dawid Kubacki 500 pkt. 5 9 5 5 5 5
4. 2017 Maciej Kot 270 pkt. 5 9 0 2 4 5 230 pkt. Dawid Kubacki
8. 2017 Piotr Żyła 200 pkt. 5 9 0 2 3 4 300 pkt. Dawid Kubacki
10. 2017 Stefan Hula 175 pkt. 5 9 0 0 4 5 325 pkt. Dawid Kubacki
3. 2018 Piotr Żyła 382 pkt. 6 9 1 3 5 6 173 pkt. Jewgienij Klimow
4. 2018 Kamil Stoch 376 pkt. 6 9 3 3 4 6 179 pkt. Jewgienij Klimow
8. 2018 Dawid Kubacki 257 pkt. 6 9 0 1 6 6 298 pkt. Jewgienij Klimow
9. 2018 Stefan Hula 197 pkt. 6 9 0 0 5 6 358 pkt. Jewgienij Klimow
11. 2018 Jakub Wolny 166 pkt. 6 9 0 0 4 6 389 pkt. Jewgienij Klimow
15. 2018 Maciej Kot 113 pkt. 6 9 0 0 2 6 442 pkt. Jewgienij Klimow
1. 2019 Dawid Kubacki 305 pkt. 4 8 1 3 4 4
8. 2019 Piotr Żyła 205 pkt. 4 8 0 2 4 4 100 pkt. Dawid Kubacki
15. 2019 Kamil Stoch 376 pkt. 4 8 1 1 1 4 167 pkt. Dawid Kubacki

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1. 11 sierpnia 2001   Hinterzarten Adlerschanze K-95 Adam Małysz 106,0 m 103,5 m 272,5 pkt.
2. 31 lipca 2004   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Adam Małysz 110,5 m 105,0 m 277,5 pkt.
3. 7 sierpnia 2004   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 Adam Małysz 128,0 m 126,0 m 257,7 pkt.
4. 4 września 2004   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Adam Małysz 134,0 m 124,0 m 267,9 pkt.
5. 8 września 2004   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 Adam Małysz 134,0 m 129,5 m 274,8 pkt.
6. 8 sierpnia 2006   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 Adam Małysz 128,5 m 129,0 m 265,5 pkt.
7. 26 sierpnia 2006   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Adam Małysz 127,0 m 128,0 m 257,0 pkt.
8. 30 września 2006   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Adam Małysz 131,0 m 135,5 m 262,7 pkt.
9. 3 października 2006   Oberhof im. Hansa Rennera K-120 HS-140 Adam Małysz 132,5 m 135,5 m 285,9 pkt.
10. 25 sierpnia 2007   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Adam Małysz 139,5 m 133,5 m 296,4 pkt.
11. 3 października 2007   Oberhof im. Hansa Rennera K-120 HS-140 Kamil Stoch 135,0 m 140,0 m 295,5 pkt.
12. 8 sierpnia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Adam Małysz 103,5 m 107,0 m 265,7 pkt.
13. 20 sierpnia 2010   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Adam Małysz 131,0 m 129,0 m 269,9 pkt.
14. 21 sierpnia 2010   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Kamil Stoch 131,0 m 129,0 m 261,5 pkt.
15. 29 sierpnia 2010   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 Kamil Stoch 129,5 m 130,5 m 282,3 pkt.
16. 1 października 2010   Liberec Ještěd K-120 HS-134 Adam Małysz 126,0 m 127,5 m 273,1 pkt.
17. 3 października 2010   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Kamil Stoch 133,5 m 143,5 m 260,7 pkt.
18. 14 sierpnia 2011   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 Kamil Stoch 118,0 m 137,0 pkt.
19. 3 października 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Kamil Stoch 140,5 m 135,5 m 279,3 pkt.
20. 21 lipca 2012   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Maciej Kot 128,0 m 123,0 m 252,2 pkt.
21. 30 września 2012   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 Maciej Kot 87,5 m 88,5 m 230,1 pkt.
22. 17 sierpnia 2013   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 Kamil Stoch 116,0 m 113,0 m 263,7 pkt.
23. 23 sierpnia 2013   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 Krzysztof Biegun 130,0 m 129,0 m 264,6 pkt.
24. 1 sierpnia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Dawid Kubacki 130,0 m 133,0 m 274,9 pkt.
25. 8 sierpnia 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Dawid Kubacki 103,5 m 100,5 m 266,5 pkt.
26. 16 lipca 2016   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 Maciej Kot 129,5 m 126,5 m 275,1 pkt.
27. 23 lipca 2016   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Maciej Kot 133,5 m 127,0 m 250,3 pkt.
28. 6 sierpnia 2016   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 Maciej Kot 115,0 m 118,0 m 277,0 pkt.
29. 1 października 2016   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 Maciej Kot 92,0 m 93,0 m 257,2 pkt.
30. 2 października 2016   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Maciej Kot 140,0 m 143,5 m 283,3 pkt.
31. 15 lipca 2017   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Dawid Kubacki 128,0 m 132,5 m 255,6 pkt.
32. 29 lipca 2017   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Dawid Kubacki 105,0 m 104,5 m 283,3 pkt.
33. 12 sierpnia 2017   Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 Dawid Kubacki 133,5 m 127,0 m 274,2 pkt.
34. 1 października 2017   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 Dawid Kubacki 88,5 m 94,5 m 251,9 pkt.
35. 3 października 2017   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Dawid Kubacki 140,0 m 130,0 m 262,5 pkt.
36. 22 lipca 2018   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Kamil Stoch 132,0 m 126,5 m 280,6 pkt.
37. 28 lipca 2018   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Kamil Stoch 110,0 m 106,5 m 271,1 pkt.
38. 4 sierpnia 2018   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 Kamil Stoch 114,5 m 112,5 m 267,3 pkt.[b]
39. 4 sierpnia 2018   Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 Piotr Żyła 115,0 m 112,5 m 267,3 pkt.[c]
40. 18 sierpnia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 Kamil Stoch 137,5 m 132,5 m 250,8 pkt.
41. 29 września 2019   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 Dawid Kubacki 92,0 m 86,0 m 244,4 pkt.
42. 22 sierpnia 2020   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Dawid Kubacki 126,5 m 128,0 m 275,6 pkt.
43. 23 sierpnia 2020   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Dawid Kubacki 131,5 m 127,0 m 275,9 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Turnieju Czterech NarodówEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Liczba punktów Liczba startów Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
2.  2006 Adam Małysz 994,3 pkt. 4 4 1 2 4 4 7,7 pkt. Andreas Kofler
2.  2007 Adam Małysz 1014,7 pkt. 4 4 0 4 4 4 3,1 pkt. Thomas Morgenstern
15. 2008 Maciej Kot 780,7 pkt. 4 4 0 0 0 4 132,5 pkt. Gregor Schlierenzauer
2.  2009 Adam Małysz 1002 pkt. 4 4 0 2 3 4 22,1 pkt. Simon Ammann
1.  2010 Adam Małysz 648,6 pkt. 3 3 1 2 3 3
8. 2010 Dawid Kubacki 587,3 pkt. 3 3 0 0 2 3 61,3 pkt. Adam Małysz
12. 2010 Stefan Hula 558,3 pkt. 3 3 0 0 0 3 90,3 pkt. Adam Małysz

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1.[38] 8 sierpnia 2006   Val di Fiemme/Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 Adam Małysz 128,5 m 129,0 m 265,5 pkt.
2.[39] 8 sierpnia 2010   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Adam Małysz 103,5 m 107,0 m 265,6 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Pucharu KontynentalnegoEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Punkty Starty Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
8. 2005/2006 Rafał Śliż 478 pkt. 15 31 1 3 7 11 593 pkt. Anders Bardal
12. 2009/2010 Rafał Śliż 445 pkt. 15 26 1 5 6 10 702 pkt. David Unterberger
8. 2012/2013 Jan Ziobro 548 pkt. 20 27 0 4 11 15 119 pkt. Anže Semenič
14. 2013/2014 Stefan Hula 339 pkt. 20 24 0 1 4 17 464 pkt. Manuel Fettner
8. 2014/2015 Dawid Kubacki 466 pkt. 8 26 2 5 7 8 435 pkt. Anže Semenič
15. 2014/2015 Maciej Kot 403 pkt. 13 26 1 3 5 9 498 pkt. Anže Semenič
7. 2017/2018 Tomasz Pilch 575 pkt. 17 28 2 3 8 15 527 pkt. Marius Lindvik
2. 2018/2019 Aleksander Zniszczoł 895 pkt. 21 28 3 4 15 20 82 pkt. Clemens Aigner
15. 2018/2019 Andrzej Stękała 394 pkt. 25 28 0 2 6 18 583 pkt. Clemens Aigner
12. 2019/2020 Paweł Wąsek 363 pkt. 18 21 0 3 5 14 722 pkt. Clemens Leitner
13. 2019/2020 Maciej Kot 358 pkt. 9 21 2 2 5 9 727 pkt. Clemens Leitner
4. 2020/2021 Aleksander Zniszczoł 527 pkt. 12 19 2 2 10 11 267 pkt. Markus Schiffner
6. 2020/2021 Stefan Hula 476 pkt. 17 19 2 3 6 14 318 pkt. Markus Schiffner
9. 2020/2021 Maciej Kot 435 pkt. 15 19 0 1 9 15 359 pkt. Markus Schiffner
12. 2020/2021 Tomasz Pilch 363 pkt. 13 19 1 2 5 12 431 pkt. Markus Schiffner

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1.[40] 23 lutego 1992   Szczyrk Salmopol b.d. Wojciech Skupień 80,0 m 102,0 pkt.
2.[41] 10 marca 1994   Zakopane Średnia Krokiew K-85 Wojciech Skupień 81,0 m 91,0 m 234,5 pkt.
3.[42] 13 marca 1994   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 A K-120 Wojciech Skupień 126,0 m 122,8 pkt.
4.[43] 7 stycznia 1996   Bad Goisern Kalmberg-Schanze K-90 Adam Małysz 88,0 m 92,5 m 235,5 pkt.
5.[44] 10 marca 1996   Falun Lugnet K-115 Adam Małysz 121,5 m 117,0 m 287,0 pkt.
6.[45] 26 września 1996   Muju Muju Resort K-120 Adam Małysz 124,0 m 120,5 m 240,6 pkt.
7.[46] 27 września 1996   Muju Muju Resort K-90 Adam Małysz 102,5 m 92,5 m 264,0 pkt.
8.[47] 17 sierpnia 1997   Zakopane Średnia Krokiew K-85 Wojciech Skupień 86,5 m 87,5 m 237,5 pkt.
9.[48] 24 stycznia 1998   Liberec Ještěd K-120 Robert Mateja 122,5 m 130,0 m 256,5 pkt.
10.[49] 16 sierpnia 1998   Zakopane Średnia Krokiew K-85 Robert Mateja 86,5 m 85,0 m 235,5 pkt.
11.[50] 29 lipca 2000   Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 Adam Małysz 95,0 m 96,5 m 255,5 pkt.
12.[51] 26 stycznia 2003   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-120 Robert Mateja 139,0 m 137,0 m 299,3 pkt.
13.[52] 3 stycznia 2004   Planica Bloudkova velikanka K-130 Mateusz Rutkowski 102,5 m 97,0 m 272,5 pkt.
14.[53] 28 grudnia 2004   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 Paweł Urbański 118,5 m [37] 99,4 pkt.
15.[54] 15 stycznia 2006   Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 Rafał Śliż 122,0 m 132,0 m 254,7 pkt.
16.[55] 4 lutego 2006   Villach Alpenarena K-90 HS-98 Piotr Żyła 96,5 m 99,0 m 264,0 pkt.
17.[56] 12 stycznia 2007   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 Wojciech Skupień 90,5 m 98,0 m 244,0 pkt.
18.[57] 11 marca 2007   Vikersund Vikersundbakken K-90 HS-100 Robert Mateja 92,0 m 99,5 m 247,5 pkt.
19.[58] 25 stycznia 2009   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Rafał Śliż 109,0 m 110,0 m 263,7 pkt.
20.[59] 20 grudnia 2009   Otepää Tehvandi K-90 HS-98 Grzegorz Miętus 85,5 m 99,0 m 238,5 pkt.
21.[60] 27 lutego 2010   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Adam Małysz 126,5 m 126,5 m 255,4 pkt.
22.[61] 13 marca 2010   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 Rafał Śliż 139,0 m 144,5 m 308,8 pkt.
23.[62] 3 lutego 2013   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 Stefan Hula 129,0 m 130,0 m 245,7 pkt.
24.[63] 7 lutego 2014   Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 Klemens Murańka 129,5 m 127,0 m 251,5 pkt.
25.[64] 10 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Jan Ziobro 120,5 m 123,9 pkt.
26.[65] 11 stycznia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Maciej Kot 125,0 m 126,1 pkt.
27.[66] 25 stycznia 2015   Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 Klemens Murańka 141,5 m 130,8 pkt.
28.[67] 31 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Dawid Kubacki 125,0 m 124,5 m 260,3 pkt.
29.[68] 7 lutego 2015   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 Krzysztof Biegun 112,5 m 118,0 m 272,9 pkt.
30.[69] 7 marca 2015   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 Dawid Kubacki 100,5 m 104,0 m 245,3 pkt.
31.[70] 11 grudnia 2015   Rena Renabakkene K-99 HS-111 Andrzej Stękała 111,0 m 106,0 m 277,7 pkt.
32.[71] 27 lutego 2016   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 Bartłomiej Kłusek 114,0 m 113,6 pkt.
33.[72] 9 grudnia 2017   Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 Tomasz Pilch 102,5 m 101,0 m 267,7 pkt.
34.[73] 16 grudnia 2017   Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 Tomasz Pilch 131,5 m 143,5 m 298,3 pkt.
35.[74] 17 marca 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 Aleksander Zniszczoł 138,5 m 134,5 m 259,6 pkt.
36.[75] 23 marca 2019   Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-102 Aleksander Zniszczoł 101,0 m 101,5 m 249,8 pkt.
37.[76] 24 marca 2019   Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 Aleksander Zniszczoł 138,0 m 133,5 m 274,6 pkt.
38.[77] 26 stycznia 2020   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 Klemens Murańka 138,0 m 133,0 m 225,3 pkt.
39.[78] 22 lutego 2020   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 Maciej Kot 101,0 m 104,0 m 281,1 pkt.
40.[79] 23 lutego 2020   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 Maciej Kot 103,0 m 104,0 m 274,3 pkt.
41.[80] 27 grudnia 2020   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 Jakub Wolny 127,0 m 133,5 m 271,4 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Liczba punktów Liczba startów Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
4. 2003 Marcin Bachleda 331 pkt. 10 10 2 2 5 8 60 pkt. Bine Norčič
15. 2003 Wojciech Skupień 157 pkt. 4 10 0 1 3 4 234 pkt. Bine Norčič
1. 2004 Robert Mateja 480 pkt. 8 8 1 4 7 8
8. 2004 Adam Małysz 200 pkt. 2 8 2 2 2 2 280 pkt. Robert Mateja
1. 2005 Marcin Bachleda 759 pkt. 12 13 3 5 12 12
6. 2005 Stefan Hula 307 pkt. 12 13 0 1 4 11 452 pkt. Marcin Bachleda
7. 2005 Wojciech Skupień 290 pkt. 4 13 2 2 4 4 469 pkt. Marcin Bachleda
15. 2006 Wojciech Skupień 165 pkt. 8 8 0 0 3 7 245 pkt. Stefan Thurnbichler
8. 2007 Marcin Bachleda 163 pkt. 5 9 0 1 3 5 289 pkt. Bastian Kaltenböck
15. 2008 Maciej Kot 145 pkt. 3 11 1 1 2 2 314 pkt. Daniel Lackner
3. 2009 Marcin Bachleda 429 pkt. 7 11 2 3 7 7 51 pkt. Robert Kranjec
9. 2009 Stefan Hula 192 pkt. 4 11 1 2 2 4 288 pkt. Robert Kranjec
12. 2009 Adam Małysz 160 pkt. 2 11 0 2 2 2 320 pkt. Robert Kranjec
1. 2010 Kamil Stoch 680 pkt. 7 15 6 7 7 7
4. 2010 Stefan Hula 364 pkt. 7 15 0 3 6 6 316 pkt. Kamil Stoch
9. 2010 Marcin Bachleda 230 pkt. 11 15 0 0 3 9 50 pkt. Kamil Stoch
11. 2010 Rafał Śliż 226 pkt. 8 15 1 2 2 7 454 pkt. Kamil Stoch
12. 2010 Krzysztof Miętus 226 pkt. 7 15 0 1 4 6 454 pkt. Kamil Stoch
1. 2011 Aleksander Zniszczoł 541 pkt. 10 10 1 2 9 10
5. 2011 Piotr Żyła 272 pkt. 4 10 2 2 4 4 269 pkt. Aleksander Zniszczoł
11. 2011 Bartłomiej Kłusek 155 pkt. 10 10 0 0 2 10 486 pkt. Aleksander Zniszczoł
8. 2012 Dawid Kubacki 240 pkt. 5 14 0 3 4 5 502 pkt. Jan Matura
3. 2013 Krzysztof Biegun 292 pkt. 4 10 1 3 4 4 117 pkt. Marinus Kraus
4. 2013 Klemens Murańka 273 pkt. 6 10 2 2 3 5 136 pkt. Marinus Kraus
13. 2013 Bartłomiej Kłusek 157 pkt. 6 10 0 0 4 5 252 pkt. Marinus Kraus
14. 2013 Aleksander Zniszczoł 148 pkt. 6 10 0 0 3 5 261 pkt. Marinus Kraus
15. 2013 Jan Ziobro 126 pkt. 4 10 0 1 3 3 283 pkt. Marinus Kraus
1. 2014 Jakub Wolny 515 pkt. 10 14 3 3 7 10
15. 2014 Aleksander Zniszczoł 185 pkt. 10 14 0 0 3 8 330 pkt. Jakub Wolny
2. 2015 Dawid Kubacki 446 pkt. 8 14 2 3 8 8 59 pkt. Daniel-André Tande
3. 2015 Maciej Kot 404 pkt. 8 14 0 4 7 7 101 pkt. Daniel-André Tande
5. 2015 Stefan Hula 325 pkt. 10 14 0 1 6 10 180 pkt. Daniel-André Tande
7. 2015 Klemens Murańka 312 pkt. 4 14 2 3 4 4 193 pkt. Daniel-André Tande
8. 2015 Przemysław Kantyka 283 pkt. 8 14 0 1 5 8 222 pkt. Daniel-André Tande
2. 2016 Jan Ziobro 438 pkt. 12 14 0 3 9 11 180 pkt. Markus Eisenbichler
5. 2016 Aleksander Zniszczoł 337 pkt. 14 14 1 2 5 12 281 pkt. Markus Eisenbichler
1. 2017 Klemens Murańka 700 pkt. 13 13 2 5 12 13
8. 2017 Aleksander Zniszczoł 267 pkt. 13 13 1 1 3 11 433 pkt. Klemens Murańka
4. 2018 Aleksander Zniszczoł 410 pkt. 13 13 1 2 7 13 404 pkt. Philipp Aschenwald
8. 2018 Przemysław Kantyka 277 pkt. 13 13 0 0 3 13 537 pkt. Philipp Aschenwald
15. 2018 Tomasz Pilch 165 pkt. 13 13 0 0 3 9 649 pkt. Philipp Aschenwald
1. 2019 Klemens Murańka 724 pkt. 12 16 3 7 9 12
6. 2019 Stefan Hula 316 pkt. 8 16 0 2 6 8 408 pkt. Klemens Murańka
10. 2019 Andrzej Stękała 260 pkt. 12 16 0 1 4 7 464 pkt. Klemens Murańka
12. 2019 Paweł Wąsek 256 pkt. 8 16 1 2 4 8 468 pkt. Klemens Murańka
14. 2019 Aleksander Zniszczoł 226 pkt. 8 16 0 0 6 7 498 pkt. Klemens Murańka
6. 2020 Aleksander Zniszczoł 72 pkt. 2 2 0 0 1 2 128 pkt. Martin Hamann
12. 2020 Stefan Hula 46 pkt. 2 2 0 0 1 2 154 pkt. Martin Hamann
13. 2020 Klemens Murańka 42 pkt. 2 2 0 0 1 2 158 pkt. Martin Hamann
13. 2020 Tomasz Pilch 42 pkt. 2 2 0 0 0 2 158 pkt. Martin Hamann
15. 2020 Paweł Wąsek 37 pkt. 2 2 0 0 1 2 163 pkt. Martin Hamann

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 lipca 2003   Calgary Olimpijska K-89 Marcin Bachleda 92,5 m 95,0 m 249,0 pkt.
2. 26 lipca 2003   Park City Utah Olympic Park K-120 Marcin Bachleda 128,5 m 134,5 m 259,9 pkt.
3. 24 lipca 2004   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Adam Małysz 136,0 m 134,0 m 285,0 pkt.
4. 25 lipca 2004   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 Adam Małysz 135,0 m 130,0 m 278,0 pkt.
5. 15 sierpnia 2004   Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 Robert Mateja 99,0 m 93,5 m 254,0 pkt.
6. 9 lipca 2005   Velenje Grajski grič K-85 HS-94 Marcin Bachleda 89,0 m 90,0 m 249,5 pkt.
7. 24 lipca 2005   Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 Marcin Bachleda 112,5 m 108,5 m 252,8 pkt.
8. 1 października 2005   Park City Utah Olympic Park K-120 HS-134 Wojciech Skupień 122,5 m 120,0 m 229,0 pkt.
9. 2 października 2005   Park City Utah Olympic Park K-120 HS-134 Marcin Bachleda 137,5 m 140,5 pkt.
10. 8 października 2005   Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 Wojciech Skupień 94,5 m 97,5 m 257,0 pkt.
11. 6 lipca 2008   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Maciej Kot 110,5 m 104,5 m 259,5 pkt.
12. 3 września 2009   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 Stefan Hula 100,0 m 100,5 m 242,5 pkt.
13. 12 września 2009   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Marcin Bachleda 127,0 m 129,0 m 261,3 pkt.
14. 13 września 2009   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Marcin Bachleda 132,0 m 134,0 m 278,8 pkt.
15. 3 lipca 2010   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Kamil Stoch 107,5 m 111,0 m 266,3 pkt.
16. 4 lipca 2010   Velenje Grajski grič K-85 HS-94 Kamil Stoch 93,5 m 90,0 m 255,5 pkt.
17. 9 lipca 2010   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 Kamil Stoch 138,0 m 138,9 pkt.
18. 10 lipca 2010   Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 Kamil Stoch 134,0 m 132,5 m 259,2 pkt.
19. 18 września 2010   Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 Rafał Śliż 108,5 m 97,0 m 256,5 pkt.
20. 25 września 2010   Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 Kamil Stoch 137,0 m 136,5 m 273,3 pkt.
21. 26 września 2010   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-105 Kamil Stoch 102,5 m 103,5 m 257,0 pkt.
22. 10 września 2011   Trondheim Granåsen K-123 HS-140 Aleksander Zniszczoł 136,0 m 128,5 m 257,3 pkt.
23. 24 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Piotr Żyła 135,0 m 142,5 m 280,0 pkt.
24. 25 września 2011   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Piotr Żyła 130,0 m 132,0 m 248,6 pkt.
25. 29 czerwca 2013   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 Krzysztof Biegun 113,0 m 106,0 m 243,7 pkt.
26. 21 września 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Klemens Murańka 133,5 m 132,5 m 256,3 pkt.
27. 22 września 2013   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Klemens Murańka 131,0 m 144,0 m 274,0 pkt.
28. 2 sierpnia 2014   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Piotr Żyła 128,0 m 128,0 m 269,3 pkt.
29. 14 września 2014   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Jakub Wolny 143,5 m 133,4 pkt.
30. 20 września 2014   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 Jakub Wolny 112,5 m 112,5 m 261,8 pkt.
31. 21 września 2014   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 Jakub Wolny 112,0 m 116,0 m 250,5 pkt.
32. 4 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Dawid Kubacki 109,5 m 112,5 m 292,9 pkt.
33. 5 lipca 2015   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Dawid Kubacki 107,0 m 111,5 m 246,3 pkt.
34. 9 sierpnia 2015   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Klemens Murańka 126,0 m 121,5 m 224,9 pkt.
35. 28 sierpnia 2015   Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 Klemens Murańka 98,0 m 97,0 m 233,6 pkt.
36. 26 sierpnia 2016   Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 Aleksander Zniszczoł 101,5 m 101,5 m 247,3 pkt.
37. 7 lipca 2017   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Klemens Murańka 108,0 m 112,0 m 284,7 pkt.
38. 8 lipca 2017   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Klemens Murańka 108,5 m 108,5 m 253,6 pkt.
39. 18 sierpnia 2017   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Aleksander Zniszczoł 99,0 m 100,5 m 250,8 pkt.
40. 30 września 2018   Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 Aleksander Zniszczoł 134,0 m 136,0 m 263,7 pkt.
41. 10 sierpnia 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Klemens Murańka 125,5 m 128,0 m 257,8 pkt.
42. 11 sierpnia 2019   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 Klemens Murańka 131,0 m 134,0 m 265,4 pkt.
43. 17 sierpnia 2019   Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 Paweł Wąsek 100,0 m 103,5 m 245,3 pkt.
44. 14 września 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 Klemens Murańka 135,0 m 119,1 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji Pucharu EuropyEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Punkty Starty Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
12. 1987/1988 Zbigniew Klimowski 62 pkt. 4 23 1 1 1 2 90 pkt. Werner Haim
10. 1988/1989 Jan Kowal 45 pkt. 3 18 1 1 3 3 106 pkt. Harald Rodlauer

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1. 16 stycznia 1981   Chamonix Tremplin aux Bossons K-90 Stanisław Bobak 93,5 m 90,5 m 249,8 pkt.
2. 18 stycznia 1981   Le Brassus Chirurgienne K-104 Stanisław Bobak 96,0 m 103,0 m 243,5 pkt.
3. 5 lutego 1984   Travnik Vlašić Skakalnica K-87 Bogdan Zwijacz 84,5 m 81,0 m 220,9 pkt.
4. 22 stycznia 1988   Willingen Mühlenkopfschanze b.d. Zbigniew Klimowski b.d. b.d. b.d.
5. 23 marca 1989   Szczyrk Salmopol b.d. Jan Kowal 84,0 m 84,5 m 222,2 pkt.
6. 23 lutego 1992   Szczyrk Salmopol b.d. Wojciech Skupień 80,0 m 102,0 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” końcowych klasyfikacji FIS CupEdytuj

Miejsce Sezon Zawodnik Liczba punktów Liczba startów Zawody „1” „3” „10” „30” Strata Zwycięzca
2. 2005/2006 Wojciech Skupień 350 pkt. 5 21 2 3 5 5 179 pkt. Mario Innauer
10. 2005/2006 Rafał Śliż 200 pkt. 2 21 2 2 2 2 329 pkt. Mario Innauer
10. 2005/2006 Dawid Kowal 200 pkt. 5 21 0 1 3 5 329 pkt. Mario Innauer
15. 2006/2007 Krzysztof Miętus 153 pkt. 6 15 0 1 2 6 438 pkt. Nicolas Fettner
3. 2007/2008 Łukasz Rutkowski 360 pkt. 4 15 2 4 4 4 169 pkt. Markus Eggenhofer
15. 2007/2008 Dawid Kubacki 193 pkt. 10 15 0 0 4 9 336 pkt. Markus Eggenhofer
4. 2008/2009 Dawid Kubacki 282 pkt. 5 22 1 3 4 5 395 pkt. Felix Brodauf
11. 2008/2009 Grzegorz Miętus 234 pkt. 8 22 0 2 3 7 443 pkt. Felix Brodauf
13. 2008/2009 Dawid Kowal 231 pkt. 7 22 0 2 3 7 446 pkt. Felix Brodauf
6. 2009/2010 Jan Ziobro 388 pkt. 9 26 0 2 8 9 474 pkt. Felix Brodauf
15. 2009/2010 Jakub Kot 274 pkt. 5 26 1 2 5 5 588 pkt. Felix Brodauf
4. 2013/2014 Adam Ruda 293 pkt. 8 24 1 2 5 7 57 pkt. Marco Grigoli
1. 2014/2015 Andrzej Stękała 910 pkt. 17 27 4 8 11 15
3. 2014/2015 Przemysław Kantyka 712 pkt. 19 27 0 3 14 18 198 pkt. Andrzej Stękała
4. 2014/2015 Krzysztof Leja 548 pkt. 15 27 0 3 8 15 362 pkt. Andrzej Stękała
5. 2014/2015 Łukasz Podżorski 535 pkt. 19 27 0 4 8 19 375 pkt. Andrzej Stękała
7. 2014/2015 Adam Ruda 423 pkt. 15 27 0 1 8 14 487 pkt. Andrzej Stękała
9. 2014/2015 Dawid Jarząbek 366 pkt. 19 27 0 1 5 17 544 pkt. Andrzej Stękała
4. 2015/2016 Jakub Kot 380 pkt. 6 24 2 2 6 6 416 pkt. Danny Queck
6. 2015/2016 Adam Ruda 347 pkt. 15 24 0 1 6 12 449 pkt. Danny Queck
10. 2015/2016 Krzysztof Leja 295 pkt. 15 24 0 1 2 13 501 pkt. Danny Queck
14. 2015/2016 Andrzej Stękała 269 pkt. 6 24 1 2 3 6 527 pkt. Danny Queck
1. 2016/2017 Paweł Wąsek 542 pkt. 16 20 1 4 8 12
7. 2016/2017 Dominik Kastelik 349 pkt. 13 20 0 2 5 10 193 pkt. Paweł Wąsek
11. 2016/2017 Jan Ziobro 269 pkt. 4 20 2 2 3 4 273 pkt. Paweł Wąsek
4. 2017/2018 Przemysław Kantyka 395 pkt. 12 21 0 2 6 11 262 pkt. Elias Tollinger
15. 2018/2019 Kacper Juroszek 222 pkt. 12 18 0 0 3 11 304 pkt. Fabian Seidl
4. 2019/2020 Adam Niżnik 509 pkt. 14 22 0 3 9 13 288 pkt. Tim Fuchs

Zwycięstwa w konkursachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 września 2005   Bischofshofen Laideregg-Schanze K-65 HS-78 Wojciech Skupień 72,5 m 71,0 m 258,4 pkt.
2. 25 września 2005   Bischofshofen Laideregg-Schanze K-65 HS-78 Wojciech Skupień 71,0 m 74,0 m 263,5 pkt.
3. 26 listopada 2005   Sankt Moritz Olympiaschanze K-95 HS-100 Rafał Śliż 97,0 m 98,0 m 234,5 pkt.
4. 27 listopada 2005   Sankt Moritz Olympiaschanze K-95 HS-100 Rafał Śliż 97,0 m 101,0 m 237,5 pkt.
5. 17 lutego 2007   Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 Maciej Kot 85,0 m 86,5 m 228,0 pkt.
6. 13 stycznia 2008   Lauscha Marktiegelschanze K-92 HS-102 Łukasz Rutkowski 101,5 m 104,0 m 271,0 pkt.
7. 16 lutego 2008   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Łukasz Rutkowski 104,0 m 100,0 m 254,5 pkt.
8. 17 lutego 2008   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Piotr Żyła 104,5 m 135,5 pkt.
9. 20 grudnia 2008   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 Dawid Kubacki 89,5 m 98,0 m 241,5 pkt.
10. 7 sierpnia 2009   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Jakub Kot 101,0 m 100,0 m 252,5 pkt.
11. 16 stycznia 2010   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Klemens Murańka 101,5 m 102,5 m 260,5 pkt.
12[81]. 17 stycznia 2010   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Grzegorz Miętus 103,5 m 94,5 m 248,0 pkt.
13[82]. 17 stycznia 2010   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Klemens Murańka 107,0 m 95,5 m 248,0 pkt.
14. 28 lipca 2013   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Wojciech Gąsienica-Kotelnicki 102,5 m 100,0 m 254,5 pkt.
15. 18 sierpnia 2013   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Adam Ruda 128,5 m 139,5 m 273,4 pkt.
16. 30 sierpnia 2013   Frenštát pod Radhoštěm Areal Horečky K-95 HS-106 Rafał Śliż 104,0 m 96,0 m 243,0 pkt.
17. 7 września 2014   Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 Andrzej Stękała 114,5 m 107,5 m 248,1 pkt.
18. 20 września 2014   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Andrzej Zapotoczny 96,5 m 99,0 m 240,0 pkt.
19. 21 września 2014   Szczyrk Skalite K-95 HS-106 Andrzej Stękała 102,5 m 96,5 m 248,0 pkt.
20. 10 stycznia 2015   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 Andrzej Stękała 127,5 m 130,5 m 264,4 pkt.
21. 21 lutego 2015   Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 Andrzej Stękała 106,0 m 102,0 m 266,5 pkt.
22. 27 września 2015   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 Andrzej Stękała 92,5 m 95,5 m 245,5 pkt.
23. 6 lutego 2016   Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 Jakub Kot 97,0 m 103,0 m 247,0 pkt.
24. 7 lutego 2016   Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 Jakub Kot 99,0 m 101,0 m 249,5 pkt.
25. 18 sierpnia 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 Jan Ziobro 127,5 m 123,5 m 240,4 pkt.
26. 19 sierpnia 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 Jan Ziobro 123,0 m 126,5 m 243,8 pkt.
27. 2 października 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 Paweł Wąsek 100,0 m 98,5 m 271,0 pkt.
28. 10 lutego 2018   Breitenberg Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 Tomasz Pilch 80,0 m 79,5 m 253,8 pkt.
29. 11 lutego 2018   Breitenberg Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 Tomasz Pilch 76,0 m 79,5 m 242,5 pkt.

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” mistrzostw świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 16 lutego 1985   Täsch Mattertalschanze b.d. Jan Kowal 95,0 m 95,0 m 193,4 pkt. 7,6 pkt. Werner Haim
14. 16 lutego 1985   Täsch Mattertalschanze b.d. Robert Witke 96,5 m 90,5 m 184,2 pkt. 16,8 pkt. Werner Haim
5. 21 marca 1992   Vuokatti Hyppyrimäki K-81 Wojciech Skupień 71,0 m 72,5 m 179,4 pkt. 38,2 pkt. Toni Nieminen
8. 21 marca 1992   Vuokatti Hyppyrimäki K-81 Stanisław Styrczula 67,0 m 72,0 m 168,2 pkt. 49,4 pkt. Toni Nieminen
4. 5 marca 1993   Harrachov Čerťák K-90 Wojciech Skupień 87,5 m 86,5 m 216,9 pkt. 16,3 pkt. Janne Ahonen
13. 5 marca 1993   Harrachov Čerťák K-90 Robert Zygmuntowicz 80,0 m 86,0 m 195,6 pkt. 27,6 pkt. Janne Ahonen
10. 4 marca 1995   Gällivare Dundretkullen K-90 Adam Małysz 87,0 m 88,0 m 222,0 pkt. 34,0 pkt. Tommy Ingebrigtsen
13. 24 stycznia 1998   Sankt Moritz Olympiaschanze K-90 Krystian Długopolski 83,0 m 86,0 m 187,5 pkt. 44,0 pkt. Wolfgang Loitzl
11. 6 lutego 1999   Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanze K-85 Grzegorz Sobczyk 85,5 m 77,5 m 212,5 pkt. 26,5 pkt. Kazuki Nishishita
15. 6 lutego 1999   Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanze K-85 Marcin Bachleda 91,0 m 71,0 m 209,0 pkt. 30,0 pkt. Kazuki Nishishita
6. 3 lutego 2001   Karpacz Orlinek K-85 Tomasz Pochwała 82,5 m 54,0 m 215,5 pkt. 30,5 pkt. Veli-Matti Lindström
1.  7 lutego 2004   Stryn Bjørkelibakken K-90 Mateusz Rutkowski 104,5 m 95,5 m 273,5 pkt.
13. 7 lutego 2004   Stryn Bjørkelibakken K-90 Stefan Hula 88,0 m 89,5 m 223,5 pkt. 50,0 pkt. Mateusz Rutkowski
8. 25 marca 2005   Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 Kamil Stoch 95,0 m 96,0 m[83] 232,5 pkt. 19,5 pkt. Joonas Ikonen
13. 25 marca 2005   Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 Piotr Żyła 89,5 m 88,0 m 223,5 pkt. 28,5 pkt. Joonas Ikonen
4. 2 lutego 2006   Kranj Bauhenk K-100 HS-109 Łukasz Rutkowski 111,0 m 102,5 m 245,8 pkt. 13,8 pkt. Gregor Schlierenzauer
15. 15 marca 2007   Planica Srednija velikanka K-90 HS-100 Maciej Kot 90,5 m 92,0 m 230,5 pkt. 37,5 pkt. Roman Koudelka
4. 27 lutego 2008   Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 Łukasz Rutkowski 94,0 m 86,0 m 241,0 pkt. 10,5 pkt. Andreas Wank
7. 27 lutego 2008   Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 Maciej Kot 88,0 m 85,5 m 235,0 pkt. 16,5 pkt. Andreas Wank
2.  5 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 Maciej Kot 92,5 m 96,5 m 249,0 pkt. 4,0 pkt. Lukas Müller
11. 28 stycznia 2011   Otepää Tehvandi K-90 HS-98 Klemens Murańka 89,5 m 90,0 m 226,5 pkt. 28,5 pkt. Władimir Zografski
2.  23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 Aleksander Zniszczoł 107,5 m 109,5 m 280,5 pkt. 6,0 pkt. Nejc Dežman
6. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 Klemens Murańka 103,5 m 105,5 m 263,5 pkt. 23,0 pkt. Nejc Dežman
14. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 Tomasz Byrt 101,0 m 102,0 m 254,5 pkt. 32,0 pkt. Nejc Dežman
15. 23 lutego 2012   Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 Bartłomiej Kłusek 104,0 m 99,0 m 251,5 pkt. 35,0 pkt. Nejc Dežman
2.  24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 Klemens Murańka 101,0 m 96,0 m 264,0 pkt. 19,5 pkt. Jaka Hvala
4. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 Bartłomiej Kłusek 99,0 m 96,5 m 258,0 pkt. 25,5 pkt. Jaka Hvala
9. 24 stycznia 2013   Liberec Ještěd K-90 HS-100 Aleksander Zniszczoł 95,5 m 95,5 m 245,5 pkt. 38,0 pkt. Jaka Hvala
1.  31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Jakub Wolny 91,0 m 99,0 m 231,5 pkt.
6. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Krzysztof Biegun 90,0 m 97,0 m 224,2 pkt. 7,3 pkt. Jakub Wolny
8. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Klemens Murańka 85,5 m 102,0 m 218,0 pkt. 13,5 pkt. Jakub Wolny
13. 31 stycznia 2014   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 Aleksander Zniszczoł 84,5 m 99,5 m 211,8 pkt. 19,7 pkt. Jakub Wolny
10. 5 lutego 2015   Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 Przemysław Kantyka 98,5 m 98,0 m 252,8 pkt. 17,1 pkt. Johann André Forfang
12. 23 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 Przemysław Kantyka 93,0 m 89,0 m 220,5 pkt. 28,5 pkt. David Siegel
7. 1 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 Paweł Wąsek 95,0 m 91,5 m 251,4 pkt. 11,8 pkt. Viktor Polášek
4. 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 Tomasz Pilch 100,5 m 93,0 m 266,9 pkt. 24,5 pkt. Marius Lindvik
6. 24 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 Paweł Wąsek 95,0 m 93,0 m 239,3 pkt. 12,8 pkt. Thomas Aasen Markeng
9. 5 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 Tomasz Pilch 102,5 m 90,0 m 211,4 pkt. 26,9 pkt. Peter Resinger

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” mistrzostw Europy juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 4 lutego 1968   Morez Tremplin de la Doye b.d. Stanisław Łukaszczyk 65,5 m 64,0 m 199,9 pkt. 12,0 pkt. Knut Kongsgaard
7. 4 lutego 1968   Morez Tremplin de la Doye b.d. Stanisław Gąsienica-Daniel 66,5 m 63,5 m 199,2 pkt. 12,7 pkt. Knut Kongsgaard
3.  2 marca 1969   Bollnäs Bolleberget K-60 Adam Krzysztofiak b.d. b.d. 207,9 pkt. 6,2 pkt. Hans-Georg Aschenbach
6. 2 marca 1969   Bollnäs Bolleberget K-60 Stanisław Gąsienica-Daniel b.d. b.d. 202,0 pkt. 12,1 pkt. Hans-Georg Aschenbach
14. 7 lutego 1971   Nesselwang Hans-Riefler-Schanze K-70 Apoloniusz Tajner 70,0 m 70,5 m 181,0 pkt. 64,0 pkt. Jurij Kalinin
6. 26 lutego 1972   Tarvisio Fratelli Nogara K-70 Józef Tajner 70,5 m 70,0 m 197,8 pkt. 21,1 pkt. Aleksander Karapusow
8. 26 lutego 1972   Tarvisio Fratelli Nogara K-70 Apoloniusz Tajner 68,5 m 68,5 m 187,7 pkt. 31,2 pkt. Aleksander Karapusow
12. 2 marca 1974   Autrans Le Claret K-70 Andrzej Zarycki 68,5 m 73,5 m 183,1 pkt. 29,4 pkt. Jürgen Eckstein
5. 23 lutego 1975   Lieto Parma K-82 Andrzej Zarycki 72,0 m 67,5 m 200,9 pkt. 24,4 pkt. Toni Innauer
15. 29 lutego 1976   Liberec Ještěd b.d. Piotr Fijas 77,5 m 66,5 m 183,1 pkt. 63,6 pkt. Toni Innauer

Miejsca polskich skoczków w czołowej „15” uniwersjadyEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Zawodnik Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3.  16 lutego 1964   Szpindlerowy Młyn Svatý Petr K-70 Andrzej Sztolf 75,5 m 76,0 m 220,4 pkt. 12,3 pkt. Baldur Preiml
4. 16 lutego 1964   Szpindlerowy Młyn Svatý Petr K-70 Ryszard Witke 76,5 m 76,5 m 219,7 pkt. 13,0 pkt. Baldur Preiml
12. 16 lutego 1964   Szpindlerowy Młyn Svatý Petr K-70 Franciszek Kłaput 73,0 m 71,5 m 199,0 pkt. 33,7 pkt. Baldur Preiml
2.  11 lutego 1966   Sestriere Lago Losetta K-60 Andrzej Sztolf 63,0 m 64,0 m 208,0 pkt. 10,9 pkt. Yukio Kasaya
10. 11 lutego 1966   Sestriere Lago Losetta K-60 Franciszek Kłaput 60,0 m 58,5 m 180,9 pkt. 38,0 pkt. Yukio Kasaya
2.  11 marca 1989