Otwórz menu główne

Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Rosji w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo rosyjskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialna jest Rosyjska Federacja Piłki Nożnej (RFS).

Federacja Rosyjska
Российская федерация
Ilustracja
Godło Federacji Rosyjskiej
Związek Rossijskij futbolnyj sojuz Российский футбольный союз
Sponsor techniczny Adidas
Trener Stanisław Czerczesow
Skrót FIFA RUS
Ranking FIFA Decrease2.svg 38. (1470 pkt.)[a]
Zawodnicy
Najwięcej występów Siergiej Ignaszewicz (127)
Najwięcej bramek Aleksandr Kierżakow (30)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Rosja 2:0 Meksyk 
(Łużniki, Moskwa; 16 sierpnia 1992)
Najwyższe zwycięstwo
 Rosja 9:0 San Marino 
(Mordowia Ariena, Sarańsk; 8 czerwca 2019)
Najwyższa porażka
 Portugalia 7:1 Rosja 
(Alvalade, Lizbona; 13 października 2004)
Medale
Mistrzostwa Europy
Bronze medal europe.svg 2008
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 28 listopada 2019.

Po rozpadzie ZSRR (1991) reprezentacja grała 4-krotnie w turnieju Mistrzostw Świata (1994, 2002, 2014 i 2018) oraz sześciokrotnie na Mistrzostwach Europy (1996, 2004, 2008, 2012, 2016 i 2020).

Piłkarska drużyna Rosji jest oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji ZSRR oraz Wspólnoty Niepodległych Państw[1].

HistoriaEdytuj

Przed rewolucją październikową Rosja rozegrała dziewięć spotkań. W pierwszym oficjalnym meczu Rosjanie przegrali w 1912 roku z Finlandią 1:2.

Pod nazwą Rosja zespół powrócił na arenę międzynarodową po Euro 1992 w sierpniu 1992 roku, wygrywając z Meksykiem. Drużyna pozostała niepokonana przez dwanaście meczów i przegrała dopiero w lipcu 1993 z Francją 1:3.

Sukces indywidualny odniósł rosyjski zawodnik, Oleg Salenko. Został królem strzelców Mundialu 1994 w USA, gdzie zdobył 6 bramek, w tym pięć w spotkaniu z reprezentacją Kamerunu. Rosjanie zakończyli jednak zmagania w amerykańskim czempionacie na fazie grupowej po jednym zwycięstwie nad Kamerunem 6:1, oraz dwóch porażkach (odpowiednio z Brazylią 0:2, oraz Szwecją 1:3).

Dwa lata później na Mistrzostwach Europy 1996 rosyjscy piłkarze trafili do grupy C razem z Niemcami, Czechami oraz Włochami. Po jednym remisie z Czechami 3:3, oraz dwóch porażkach (z Włochami 1:2, oraz Niemcami 0:3) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Na występ na kolejnej wielkiej imprezie Rosjanie musieli czekać sześć lat. Nie zdołali zakwalifikować się bowiem kolejno do MŚ 1998, oraz Euro 2000. Na koreańsko-japońskich boiskach przyszło im grać w grupie H razem ze współgospodarzem imprezy Japonią, oraz Belgią i Tunezją. Po jednym zwycięstwie z Tunezją 2:0 przyszły dwie porażki (z Japonią 0:1 oraz Belgią 2:3). Reprezentacja zakończyła więc zmagania grupowe na trzecim miejscu z trzema punktami i pożegnała się z turniejem.

Na Euro 2004 z kolei rosyjska ekipa grała w grupie A razem z gospodarzem mistrzostw Portugalią, Grecją i Hiszpanią. Po jednym zwycięstwie z Grecją 2:1 i dwóch porażkach (z Hiszpanią 0:1 oraz Portugalią 0:2) Rosja z trzema punktami zajęła ostatnie miejsce w grupie i odpadła z turnieju.

Dwa lata później po nieudanych eliminacjach do Mundialu 2006 do dymisji podał się Jurij Siomin. W połowie kwietnia 2006 roku szefowie federacji ogłosili, że nowym trenerem kadry będzie Guus Hiddink. Holender przejął stanowisko selekcjonera po mistrzostwach świata. Do tego czasu reprezentację prowadził Aleksandr Borodiuk . Pod wodzą Guusa Hiddinka Rosjanie wywalczyli awans do Euro 2008. W swojej grupie eliminacyjnej (Chorwacja, Anglia, Izrael, Macedonia, Estonia, Andora) zajęli oni drugie miejsce z 24 punktami na koncie, ustępując miejsca jedynie Chorwacji.

Na turnieju w Austrii i Szwajcarii reprezentacja Rosji trafiła do grupy D razem z Hiszpanią, Szwecją oraz Grecją. Po dwóch zwycięstwach (z Grecją 1:0 i Szwecją 2:0), oraz jednej porażce (z Hiszpanią 1:4) z sześcioma punktami na koncie awansowała ona do ćwierćfinału, w którym to spotkała się z Holandią. Wygrała to spotkanie 3:1 po golach Romana Pawluczenki, Dmitrija Torbinskiego, oraz Andrieja Arszawina, co dało jej awans do półfinału. W tej fazie Rosjanie zmierzyli się z reprezentacją Hiszpanii z którą przegrali 0:3 odpadając z turnieju. Po wygaśnięciu kontraktu w 2010 roku Guus Hiddink rozstał się z reprezentacją. Jeszcze w tym samym roku drużynę przejął Dick Advocaat, który zdołał zakwalifikować się z nią do Mistrzostw Europy 2012 w Polsce i Ukrainie.

Na tym turnieju Rosjanie trafili do grupy A razem z Czechami, Grecją, oraz Polską. Po jednym zwycięstwie (z Czechami 4:1), jednym remisie (z Polską 1:1) i jednej porażce (z Grecją 0:1) z czterema punktami na koncie zajęli trzecie miejsce i odpadli już po fazie grupowej. Po Euro 2012 Dick Advocaat rozstał się z reprezentacją. Na stanowisku selekcjonera zastąpił go Fabio Capello, z którym to reprezentacja Sbornej awansowała do finałów Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii. W swojej grupie eliminacyjnej (Portugalia, Izrael, Azerbejdżan, Irlandia Północna, Luksemburg), zajęli oni pierwsze miejsce z dorobkiem 22 punktów po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach wyprzedzając o jeden punkt Portugalię.

Na turnieju w Brazylii Rosjanie trafili do grupy H, razem z Belgią, Algierią i Koreą Południową. Po dwóch remisach (z Koreą Południową i Algierią po 1:1), oraz porażce z Belgią (0:1) zajęli trzecie miejsce z dwoma punktami na koncie i pożegnali się z turniejem po fazie grupowej. Rok po tych mistrzostwach Fabio Capello przestał być selekcjonerem reprezentacji. Umowę rozwiązano za porozumieniem stron. Jego następcą został Leonid Słucki. Pod jego wodzą reprezentacja Rosji awansowała do Mistrzostw Europy 2016. W swojej grupie eliminacyjnej (Austria, Szwecja, Czarnogóra, Liechtenstein, Mołdawia) zajęli drugie miejsce z 20 punktami po sześciu zwycięstwach, dwóch remisach i dwóch porażkach. Ustąpili w niej tylko Austriakom.

Na turnieju we Francji Rosjanie grali w grupie B razem z Anglią, Walią i Słowacją. Po jednym remisie (z Anglią 1:1) i dwóch porażkach (ze Słowacją 1:2, oraz Walią 0:3) z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce i odpadli z turnieju po fazie grupowej. W trakcie turnieju w efekcie zamieszek przed i po meczu z Anglią UEFA nałożyła na reprezentację Rosji karę dyskwalifikacji (która została zawieszona) oraz grzywny w wysokości 150 tysięcy euro. Po nieudanym występie Rosjan w Euro 2016 Leonid Słucki przestał być selekcjonerem reprezentacji[2]. 11 sierpnia 2016 roku nowym trenerem rosyjskiej kadry został Stanisław Czerczesow[3].

MŚ 2018Edytuj

 
Reprezentacja Rosji na MŚ 2018

Będac gospodarzem, Rosja była zwolniona z eliminacji MŚ 2018. W meczach towarzyskich przed mundialem, Sborna zanotowała zwycięstwa z Ghaną, Rumunią (po 1:0), Węgrami (3:0), oraz Koreą Południową (4:2); zremisowała dwukrotnie z Turcją (0:0 i 1:1), z Belgią i Hiszpanią (po 3:3), oraz Chile i Iranem (po 1:1); przegrała natomiast z Kostaryką (3:4), Katarem (1:2), WKS-em (0:2), Portugalią i Argentyną (po 0:1), Brazylią (0:3), Francją (1:3), oraz Austrią (0:1).

Rosyjscy piłkarze grali również w rozgrywkach o Puchar Kondederacji 2017. Turniej ten był „próbą generalną” przed Mundialem. W meczu otwarcia turnieju, Rosja wygrała z Nową Zelandią 2:0. W drugim spotkaniu Rosjanie minimalnie przegrali z Portugalią 0:1. Na zakończenie fazy grupowej i pożegnanie z turniejem przegrali 1:2 z reprezentacją Meksyku.

Na inaugurację Mistrzostw Świata 2018, Rosja pokonała wysoko Arabię Saudyjską 5:0. Późniejsze zwycięstwo (3:1) z Egiptem oraz porażka (0:3) z Urugwajem oznaczały zajęcie drugiego miejsca w grupie, dającego kwalifikację do 1/8 finału. W tej fazie turnieju podopieczni Stanisława Czerczesowa zmierzyli się z reprezentacją Hiszpanii. Po remisie 1:1 wygrali serię rzutów karnych stosunkiem trafień 4:3 i awansowali do ćwierćfinału[4], w którym zagrali z Chorwatami. Po regulaminowych 90 minutach oraz dogrywce wynik znów był remisowy (odpowiednio 1:1 i 2:2). W serii karnych tym razem Rosjanie przegrali 3:4 i zakończyli swój udział w turnieju[5]. Był to najlepszy do tej pory Mundial w historii reprezentacji Rosji[6].

Udział w międzynarodowych turniejachEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Udział w igrzyskach olimpijskich
Rok Kwalifikacje Wynik
  1992 Nie brała udziału,
była częścią WNP
  1996 Nie zakwalifikowała się
  2000
  2004
  2008
  2012
  2016
  2020
  2024
  2028

Mistrzostwa świataEdytuj

Udział w mistrzostwach świata
Turniej Kwalifikacje Wynik
  1994 Awans Faza grupowa
  1998 Nie zakwaliikowała się
    2002 Awans Faza grupowa
  2006 Nie zakwaliikowała się
  2010
  2014 Awans Faza grupowa
  2018 Gospodarz Ćwierćfinał
  2022
    2026

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Udział w mistrzostwach Europy
Turniej Kwalifikacje Wynik
  1992 Nie brała udziału,
była częścią WNP
  1996 Awans Faza grupowa
    2000 Nie zakwalifikowała się
  2004 Awans Faza grupowa
    2008 Awans Półfinał
    2012 Awans Faza grupowa
  2016 Awans Faza grupowa
  2020 Awans


Aktualna kadraEdytuj

Kadra na MŚ 2018. Liczba występów i goli podana do dnia rozpoczęcia mistrzostw.

Nr Pozycja Zawodnik Data
urodzenia
Mecze Bramki Klub
1 BR Igor Akinfiejew   8 kwietnia 1986 105 0   CSKA Moskwa
2 OB Mário Figueira Fernandes 19 września 1990 4 0   CSKA Moskwa
3 OB Ilja Kutiepow 29 lipca 1993 6 0   Spartak Moskwa
4 OB Siergiej Ignaszewicz 14 lipca 1979 121 8   CSKA Moskwa
5 OB Andriej Siemionow 24 marca 1989 6 0   Achmat Grozny
6 PM Dienis Czeryszew 26 grudnia 1990 11 0   Villarreal CF
7 PM Daler Kuziajew 15 stycznia 1993 5 0   Zenit Petersburg
8 PM Jurij Gazinski 20 lipca 1989 5 0   FK Krasnodar
9 PM Ałan Dzagojew 17 czerwca 1990 56 9   CSKA Moskwa
10 NP Fiodor Smołow 9 lutego 1990 32 12   FK Krasnodar
11 PM Roman Zobnin 11 lutego 1994 11 0   Spartak Moskwa
12 BR Andriej Łuniow 13 listopada 1991 3 0   Zenit Petersburg
13 OB Fiodor Kudriaszow 5 kwietnia 1987 18 0   Rubin Kazań
14 OB Władimir Granat 22 maja 1987 12 1   Rubin Kazań
15 PM Aleksiej Miranczuk 17 października 1995 17 4   Lokomotiw Moskwa
16 PM Anton Miranczuk 17 października 1995 5 0   Lokomotiw Moskwa
17 PM Aleksandr Gołowin 30 maja 1996 18 2   CSKA Moskwa
18 PM Jurij Żyrkow 20 sierpnia 1983 83 2   Zenit Petersburg
19 PM Aleksandr Samiedow 19 lipca 1984 47 6   Spartak Moskwa
20 BR Władimir Gabułow 19 października 1983 10 0   Club Brugge
21 PM Aleksandr Jerochin 13 października 1989 17 0   Zenit Petersburg
22 NP Artiom Dziuba 22 sierpnia 1988 23 11   Arsienał Tuła
23 OB Igor Smolnikow 8 sierpnia 1988 26 0   Zenit Petersburg

SelekcjonerzyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj