Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Kokorycz

Rezerwat przyrody „Kokorycz”rezerwat leśny o powierzchni 44,28 ha[2][1] w granicach gminy Grodków w powiecie brzeskim[1]. Powstał na mocy rozporządzenia wojewody opolskiego z dnia 21 stycznia 2000 roku. Rezerwat położony jest na zachodnim brzegu Nysy Kłodzkiej. Wraz z położonym 1,3 km na południe rezerwatem „Dębina” obejmuje dobrze zachowane fragmenty grądów (objęte również ochroną na większej powierzchni w ramach obszaru siedliskowego sieci Natura 2000Opolska Dolina Nysy Kłodzkiej”)[3].

Kokorycz
Ilustracja
Wczesnowiosenny aspekt runa w rezerwacie
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Położenie gmina Grodków
Mezoregion Dolina Nysy Kłodzkiej
Data utworzenia 2000
Akt prawny Rozporządzenie Nr P/4/2000 Wojewody Opolskiego z dnia 10 stycznia 2000 r.
Powierzchnia 44,28 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Grodków
Mapa lokalizacyjna gminy Grodków
Kokorycz
Kokorycz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kokorycz
Kokorycz
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kokorycz
Kokorycz
Położenie na mapie powiatu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzeskiego
Kokorycz
Kokorycz
Ziemia50°41′54″N 17°30′00″E/50,698333 17,500000
Kokorycz pusta (Corydalis cava)

Drzewostan rezerwatu tworzy 120-letni las dębowy z domieszką lipy, grabu i klonu. Ważnym elementem rezerwatu są rosnące w nim rzadkie rośliny runa. Występują tu między innymi objęte ochroną gatunkową geofity: śnieżyczka przebiśnieg, pierwiosnek wyniosły, kokorycz pusta oraz czosnek niedźwiedzi. Teren rezerwatów jest też ostoją dla rzadkich, ale nie podlegających ochronie gatunkowej roślin, m.in. dziurawca kosmatego i kokoryczy wątłej. Łącznie na terenie rezerwatu stwierdzono 111 gatunków roślin naczyniowych[2].

Fauna rezerwatu została lepiej poznana jedynie w przypadku ptaków – zaobserwowano tu 47 ich gatunków. Wiele z nich to rzadkie ptaki dziuplaste związane ze starodrzewiem, takie jak siniak, dzięcioł zielonosiwy, dzięcioł czarny, dzięcioł średni i muchołówka białoszyja. Nad Nysą Kłodzką występują: zimorodek i sieweczka rzeczna. Teriofauna i entomofauna rezerwatu została jak dotąd poznana fragmentarycznie – obserwowano tu wydrę i żerujące nietoperze[2].

Rezerwat leży na terenie leśnictwa Głębocko w Nadleśnictwie Tułowice[4]. Nadzór sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Opolu[1]. Na mocy obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2014 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[1][5].

Na przeciwległym brzegu Nysy Kłodzkiej w odległości niespełna 0,5 km znajduje się użytek ekologiczny „Iglica” powołany dla ochrony miejsca rozrodu i całorocznego przebywania rzadkiej ważki iglicy małej[3][6].

Do rezerwatu można dotrzeć drogą asfaltową od strony miejscowości Głębocko. Niewielka zatoczka (parking dla kilku samochodów) znajduje się przy granicy rezerwatu. Przez teren rezerwatu biegnie droga wyłączona z ruchu samochodowego (atrakcyjna trasa rowerowa). Rezerwat najpiękniej prezentuje się w okresie wczesnowiosennym (marzec-kwiecień), kiedy masowo kwitną kolejne gatunki roślin runa.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Rezerwat przyrody „Kokorycz”. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-04-12].
  2. a b c Nawigator po opolskich rezerwatach, RDOŚ Opole, 2012.
  3. a b Geoserwis GDOŚ. [dostęp 2019-07-11].
  4. Plan Urządzenia Lasu dla Nadleśnictwa Tułowice na okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2023 r. Program Ochrony Przyrody. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach, 2014. [dostęp 2019-07-11].
  5. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu z dnia 10 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Kokorycz”. W: Dz. Urz. Województwa Opolskiego poz. 1501 [on-line]. 2014-06-11. [dostęp 2019-07-11].
  6. Użytek ekologiczny „Iglica”. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-04-12].

BibliografiaEdytuj

  • Walory przyrodniczo-krajobrazowe Obszaru Chronionego Krajobrazu. Bory Niemodlińskie. Stanisław Koziarski, Józef Makowiecki (red.). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, 2001, s. ?. ISBN 83-88796-11-9.

Linki zewnętrzneEdytuj