Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Owczaryrezerwat słonoroślowy na terenie Szanieckiego Parku Krajobrazowego[2] we wsi Owczary, gminie Busko-Zdrój, w powiecie buskim, w województwie świętokrzyskim[3]. Jedyny słonoroślowy rezerwat na terenie Niecki Nidziańskiej[2].

  • Powierzchnia: 0,52 ha[3] (akt powołujący podawał 0,61 ha)
  • Rok utworzenia: 1959
  • Dokument powołujący: Zarządz. MLiPD z 5.05.1959; MP. 53/1959, poz. 254
  • Numer ewidencyjny WKP: 018
  • Przedmiot ochrony: źródło solankowe z występującą w pobliżu unikatową florą i fauną halofilną
Owczary
Ilustracja
Rezerwat przyrody Owczary, 6.06.2011 r.
rezerwat słonoroślowy
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Mezoregion Niecka Solecka[1]
Data utworzenia 1959
Akt prawny M.P. z 1959 r. nr 53, poz. 254
Powierzchnia 0,52 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Busko-Zdrój
Owczary
Owczary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Owczary
Owczary
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Owczary
Owczary
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Owczary
Owczary
Ziemia50°26′46,2″N 20°45′20,2″E/50,446167 20,755611
Widok na rezerwat od zachodu

Teren rezerwatu zajmuje śródpolne zagłębienie o płaskim nierównym dnie, ograniczone zboczami. W jego północno-zachodnim rogu, pod stromą skarpą znajduje się wyraźne słone źródło. Rezerwat stanowi jedyne w Polsce centralnej stanowisko flory i fauny halofilnej. Porastają go charakterystyczne rośliny słonolubne, halofity, wśród nich rupia morska, zamętnica błotna[4], muchotrzew solniskowy, łoboda oszczepowata, nostrzyk ząbkowany, mannica odstająca[2].

Faunę reprezentuje chrząszcz Pogonus persicus[2], mający tu jedyne stanowisko swojego gatunku w Polsce.

Na południowych stokach rezerwatu rozwinęła się murawa kserotermiczna[2].

Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[5]. Największym zagrożeniem dla roślinności halofilnej rezerwatu jest ekspansja trzciny pospolitej[4], toteż prowadzi się tu regularne koszenie i usuwanie biomasy[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 268. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b c d e Formy ochrony przyrody. W: Szaniecki Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. [dostęp 2019-02-03].
  3. a b Rezerwat przyrody Owczary. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-02-03].
  4. a b Ryszard Kostuch, Andrzej Misztal. Zmiany warunków siedliskowych i roślinności rezerwatu halofitów „Owczary”. „Acta Scientiarum Polonorum. Formatio Circumiectus”. 5 (1), s. 113–122, 2006. 
  5. Zarządzenie Nr 1/2013 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z dnia 27 marca 2013 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody "Owczary". W: Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego poz. 1478 [on-line]. 2013-03-28. [dostęp 2019-02-03].
  6. Czynna ochrona rezerwatu Owczary. Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody, 2012. [dostęp 2019-02-03].