Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Skarpa Ursynowska

Skarpa Ursynowskakrajobrazowy rezerwat przyrody położony w Warszawie.

Skarpa Ursynowska
Ilustracja
Fragment rezerwatu
rezerwat krajobrazowy
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Położenie Warszawa
Mezoregion Równina Warszawska i Dolina Środkowej Wisły
Data utworzenia 14 czerwca 1996
Akt prawny M.P. z 1996 r. nr 42, poz. 411
Powierzchnia 20,8037 ha
Powierzchnia otuliny 134,6174 ha
Ochrona czynna i krajobrazowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Skarpa Ursynowska
Skarpa Ursynowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skarpa Ursynowska
Skarpa Ursynowska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Skarpa Ursynowska
Skarpa Ursynowska
Ziemia52°09′54″N 21°03′09″E/52,165000 21,052500

Powierzchnia rezerwatu wynosi 20,8037 ha[1] (akt powołujący podawał 22,65 ha). Wokół rezerwatu wyznaczono otulinę o powierzchni 134,6174 ha[1]. Obszar rezerwatu jest objęty ochroną czynną i krajobrazową[2].

OpisEdytuj

Przedmiotem ochrony jest fragment skarpy wiślanej na Ursynowie wraz z leżącymi u jej podnóża łąkami i torfowiskami.

Rezerwat Skarpa Ursynowska utworzony został 14 czerwca 1996 r. zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (M.P. z 1996 r. nr 42, poz. 411)[3] w celu ochrony skarpy przed zabudową i zachowania występujących na jej terenie grądów, łęgów i olsów oraz położonych pod skarpą torfowisk. Obszar rezerwatu obejmuje położony między ul. Arbuzową a pałacem Ursynowskim. Rezerwat ma urozmaiconą rzeźbę terenu: obejmuje bowiem teren nad skarpą, samą skarpę z wąwozem i tereny położone pod nią. Wysokość skarpy na terenie rezerwatu waha się od 5 do 18 metrów wysokości względnej, jej spadek od 24° do 60°[4].

Teren rezerwatu to pozostałość zespołu pałacowo-parkowego Rozkosz, który był rezydencją filialną wobec zespołu pałacu wilanowskiego, należącą w XVIII w. do dóbr wilanowskich księżnej Izabeli Lubomirskiej. Nazwę Ursynów otrzymał od kolejnego właściciela, Juliana Ursyna Niemcewicza. Ostatni właściciel posiadłości, Edward Raczyński (spadkobierca rodziny Krasińskich), w 1921 roku przekazał rezydencję na cele społeczne[5]. Pałac zachował się w dobrym stanie i jest wykorzystywany przez SGGW, dewastacji uległ taras ogrodowy i park. Starodrzew został zniszczony w czasie II wojny światowej[4].

Spośród fauny występują tu m.in. łasica pospolita, jeż, nietoperze, ropucha szara, traszka, rzekotka drzewna, żaba trawna, moczarowa i zielona, kumak nizinny, zaskroniec i słowik, a spośród flory m.in. olsza czarna, czeremcha pospolita, jesion wyniosły, wiąz szypułkowy, osika, wierzba, brzoza brodawkowata, klon, jawor, grab pospolity, dąb szypułkowy i topola szara.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Rezerwat przyrody Skarpa Ursynowska. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-03-18].
  2. Zarządzenie Nr 16 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 19 maja 2018 r. w sprawie ustanowienia zadań ochronnych dla rezerwatu przyrody Skarpa Ursynowska. 2018-05-22. [dostęp 2019-03-18].
  3. Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1996 r. nr 42, poz. 411)
  4. a b Warszawska przyroda. Obszary i obiekty chronione. Warszawa: Biuro Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy, 2005, s. 58.
  5. Artykuł Rozkosz, czyli pałac Krasińskich w Ursynowie.