Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Wysokie Skałki

Rezerwat przyrody Wysokie Skałkikrajobrazowy rezerwat przyrody na terenie województwa małopolskiego, w gminie Szczawnica[1][2], położony na najwyższym szczycie PieninWysokiej (1050 m n.p.m.). Znajduje się na obszarze Małych Pienin, na granicy ze Słowacją, na wysokości 900–1050 m n.p.m. Leży na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Krościenko (leśnictwo Małe Pieniny)[1]. Został utworzony w 1961 roku na powierzchni 10,91 ha, później powiększono go do 13,87 ha[1].

Wysokie Skałki
Ilustracja
Wysoka od wschodniej strony
rezerwat krajobrazowy
Typ biocenotyczny i fizjocenotyczny[1][2]
Podtyp biocenoz naturalnych i półnaturalnych[1][2]
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie gmina Szczawnica
Mezoregion Pieniny
Data utworzenia 1961
Akt prawny M.P. z 1961 r. nr 76, poz. 321; Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2001 r. Nr 173, poz. 2611
Powierzchnia 13,87 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Szczawnica
Mapa lokalizacyjna gminy Szczawnica
Wysokie Skałki
Wysokie Skałki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wysokie Skałki
Wysokie Skałki
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Wysokie Skałki
Wysokie Skałki
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotarskiego
Wysokie Skałki
Wysokie Skałki
Ziemia49°22′54″N 20°33′18″E/49,381667 20,555000

Ochronie podlega tu jedyny zachowany w Pieninach fragment górnoreglowego naturalnego lasu świerkowego. W latach 1947–1957 podczas zagospodarowywania opuszczonych przez Łemków terenów Pienin, został silnie przetrzebiony, jednak po kilkudziesięciu latach odtworzył się. W runie leśnym i na niewielkich niezalesionych miejscach występują m.in. takie rzadkie rośliny, jak: lilia złotogłów, powojnik alpejski, tojad dzióbaty, wawrzynek wilczełyko, jaskier platanolistny, modrzyk górski. Bogata jest też fauna ptaków; gniazdują tu m.in. puchacz, myszołów zwyczajny i orlik krzykliwy.

Rezerwat ma też duże walory krajobrazowe. Z nagiego wierzchołka rozciągają się imponujące widoki na: Pasmo Radziejowej, Babią Górę, Tatry i Pieniny. Od wschodniej strony wierzchołka Wysokiej urwiste wapienne skały o wysokości 5–20 m.

Rezerwat leży w granicach Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, który stanowi w tym miejscu otulinę Popradzkiego Parku Krajobrazowego[3]. Ponadto jest położony na terenie obszaru siedliskowego sieci Natura 2000Małe Pieniny” PLH120025[3][4].

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2016 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[2][4].

Szlaki turystyki pieszej
szlak turystyczny zielony – zielony z Jaworek przez Wąwóz Homole i Polanę pod Wysoką,
szlak turystyczny niebieski – niebieski biegnący grzbietem Małych Pienin ze Szczawnicy przez Szafranówke, Durbaszkę, Wysoką, Wierchliczkę, przełęcz Rozdziela, rezerwat przyrody Białą Wodę do Jaworek.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Rejestr rezerwatów przyrody województwa małopolskiego prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie (stan na 31.12.2018 r.). [dostęp 2019-05-11].
  2. a b c d Rezerwat przyrody Wysokie Skałki. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-11].
  3. a b Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
  4. a b Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 4 stycznia 2016 r. sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Wysokie Skałki”. W: Dz. Urz. Województwa Małopolskiego poz. 17 [on-line]. 2016-01-04. [dostęp 2019-05-11].

BibliografiaEdytuj

  • Kazimierz Zarzycki, Roman Marcinek, Sławomir Wróbel: Pieniński Park Narodowy. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-288-7.
  • Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  • Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.