Otwórz menu główne

Rhona Martin MBE, z domu Howie (ur. 12 października 1966 w Irvine), szkocka curlerka, kapitan reprezentacji Wielkiej Brytanii, która na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 zdobyła złote medale, jest także wicemistrzynią Europy z 1998.

Rhona Martin
Państwo  Szkocja
Data i miejsce urodzenia 12 października 1966,
Irvine
Wzrost 167[1] cm
Masa ciała 71[1] kg
Gra praworęczna
Klub Greenacres Curling Club
Występy
ZIO 2 (2002, 2006)
1 (2000)
MŚ juniorów 1 (1988)
MŚ mikstów {{{MŚMx}}}
ME 6 (1996, 1998, 1999, 2001, 2005, 2006)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Złoto
Salt Lake City 2002
Mistrzostwa Europy
Srebro
Flims 1998

KarieraEdytuj

Do 2002Edytuj

Martin zaczęła grać w curling w 1982 dzięki bratu Drewowi[2]. Pierwszy występ Rhony na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1988. Jako trzecia w drużynie Carolyn Hutchinson wygrała krajowe mistrzostwa juniorów i wystąpiła na Mistrzostwach Świata Juniorów 1988. Szkotki doszły wówczas do małego finału, gdzie przegrały 2:5 z Dunkami (Lene Bidstrup).

Jako skip wystąpiła na Mistrzostwach Europy 1996. Szkotki z pięcioma wygranymi wyszły z grupy Round Robin, w ćwierćfinale pokonały Francuzki 6:4. Jednak w półfinale nie udało im się zwyciężyć Szwedek (Elisabet Gustafson), zespół Martin przegrał również 4:6 mecz o brązowy medal przeciwko Niemkom (Andrea Schöpp). Dwa lata później na ME Szkotki także awansowały do fazy play-off, w półfinale pokonały Szwajcarki (Nadja Heuer) 9:1, ostatecznie wywalczyły srebrne medale – w finale uległy 4:12 Niemkom (Andrea Schöpp). W 1999 ekipa Martin ponownie zajęła 4. miejsce, tym razem w małym finale wygrały 9:5 Szwajcarki (Luzia Ebnöther).

W 2000 Rhona Martin pokonała w finale rozgrywek krajowych Kirsty Hay i zapewniła sobie pierwszy i jak dotychczas jedyny występ na mistrzostwach świata. Reprezentantki Szkocji uczestniczyły w fazie zasadniczej jednak przegrały zarówno półfinał 6:10 z Kanadą (Kelley Law) i mały finał 5:10 przeciwko Norweżkom (Dordi Nordby). Rywalki przyznały jej Frances Brodie Award. Podczas kolejnych Mistrzostw Europy w 2001 Martin wygrała jedynie dwa mecze i uplasowała się na 6. miejscu. Wcześniej nie zakwalifikowała się do MŚ 2001 i przeszła operację kolana[3]. Drużyna Julii Ewart zajęła na zawodach w Lozannie te samo miejsce co Martin przed rokiem. Mimo to nominacje olimpijskie na 2002 dostał zespół Rhony.

Od 2002Edytuj

Podczas obozu treningowego w Calgary tuż przed Igrzyskami Rhonę nękały dolegliwości żołądkowe, przez pięć dni przed rozpoczęciem zawodów nie była w stanie trenować. Trafiła do szpitala, a lekarze pozwolili jej na grę w dzień ceremonii otwarcia[4]. Szkotki nie były zaliczane do faworytek rywalizacji, Round Robin ukończyły z bilansem 5-4, tak stosunkowo słaby wynik kwalifikował do rozegrania tie-breaker. W meczach dogrywkowych Brytyjki okazały się lepsze od Szwedek (Elisabet Gustafson) i Niemek (Natalie Nessler).

W meczu półfinałowym Martin zmierzyła się z faworyzowanymi Kanadyjkami (Kelley Law), w wyrównanym spotkaniu Szkotki zrewanżowały się za mecz w fazie grupowej i półfinał MŚ 2000 wygrywając 6:5. Reprezentacja pod przewodnictwem Martin wynikiem 4:3 triumfowała w finale nad Szwajcarkami (Ebnöther). W 10 endzie przy stanie 3:3 to Martin miała przywilej ostatniego zagrania, najbliżej guzika ustawiony był czerwony kamień przeciwniczek a przed domem strażnik. W kończącym zagraniu Brytyjka ominęła kamień przed domem i drawem lekko odsunęła najlepiej ustawiony kamień pozostawiając swój[5]. zdobywając pierwszy złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Wielkiej Brytanii od 1984. Finał pomimo różnicy czasów w Wielkiej Brytanii na kanale BBC oglądało 5,7 miliona osób[6]. Jako, że Martin przed igrzyskami nie pracowała w zawodzie, a zajmowała się domem, stała się najsłynniejszą gospodynią domową Wielkiej Brytanii. Media nazwały ostatni kamień dający mistrzowski tytuł kamieniem przeznaczenia, który znalazł swoje miejsce w edynburskim muzeum[7]. Kilka miesięcy później Martin za dokonania w curlingu została uhonorowana Orderem Imperium Brytyjskiego w stopniu kawalera[8].

Tydzień po zakończeniu Igrzysk odbyły się Mistrzostwa Szkocji, które wyłoniły reprezentację na MŚ 2002. Wynikiem 3-2 w meczach zespół Jackie Lockhart pokonał Martin.

Rhona Martin pojawiła się na arenie międzynarodowej w 2005 podczas grudniowych ME. Martin była skipem drużyny, w której znalazły się wcześniejsze krajowe rywalki - Jackie Lockhart i Kelly Wood. Szkotki zajęły 5. miejsce przegrywając 7:8 w drugim meczu dogrywkowym z Dunkami (Dorthe Holm). Drużyna All-Star powstała głównie by reprezentować Wielką Brytanię na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006, oficjalne nominacjeprzyznano zawodniczkom 22 grudnia[9].

Podczas ceremonii otwarcia Martin była chorążym reprezentacji[10]. Brytyjkom nie udało się obronić tytułu mistrzowskiego. Round Robin zakończone z bilansem 5-4 tym razem nie dawało możliwości wystąpienia w tie-breaker. Drużyna Martin uplasowała się na 5. miejscu wygrywając wcześniej m.in. z późniejszymi wicemistrzyniami Szwajcarkami (Mirjam Ott). Rhona Martin dotychczas po raz ostatni wystąpiła na Mistrzostwach Europy 2006. Wówczas już ze swoją własną drużyną przebrnęła przez dwa mecze dogrywkowe i w fazie zasadniczej 3:8 przegrała niższy mecz Page play-off przeciwko Szwajcarii (Ott).

Podczas 10 turniejów organizowanych przez WCF Rhona Martin rozegrała 100 meczów, z których wygrała 59.

Martin w 2008 była trenerem zespołu Gail Munro oraz w 2009 Anny Sloan[11]. W 2010 komentowała z Vancouver turniej olimpijski dla BBC[12].

DrużynaEdytuj

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
ME 2006 Rhona Martin Deborah Knox Claire Milne Lynn Cameron
2006/2007 Lynn Cameron Deborah Knox Claire Milne
2005/2006 Jackie Lockhart Kelly Wood Lynn Cameron
2004/2005 Deborah Knox Alison Kinghorn Janice Rankin
2001/2002 Deborah Knox Fiona MacDonald
1999/2000 Margaret Morton Janice Watt
ME 1998 Gail McMillan Mairi Herd
ME 1996 Linda McAulay Fiona Bayne
MŚJ 1988 Carolyn Hutchinson Rhona Martin Joan Robertson Tara Brown

Życie prywatneEdytuj

Rhona Martin jest matką dwójki dzieci Jennifer (ur. 1992) i Andrew (ur. 1995). Studiowała hotelarstwo w Glasgow College of Technology. Do ZIO 2002 była gospodynią domową. Po sukcesie z Salt Lake City pracowała jako trener curlingu oraz na niepełny etat w Western Institute of Sport[13]. W 2005 upadła firma komputerowa męża Rhony, by spłacić długi musiała sprzedać dom. Tego kryzysu nie przetrwało 15-letnie małżeństwo Martin, które zakończyło się separacją[14].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj