Rimas Mikalauskas

litewski duchowny ewangelicki

Rimas Mikalauskas (ur. 23 lutego 1967 w Kurszanach) – litewski duchowny ewangelicki, zastępca superintendenta generalnego Litewskiego Kościoła Ewangelicko-Reformowanego.

Rimas Mikalauskas
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1967
Kurszany
Superintendent generalny Litewskiego Kościoła Ewangelicko-Reformowanego
Okres od 28 sierpnia 2004
do 25 września 2010

ŻyciorysEdytuj

W 1985 ukończył szkołę sportową w Poniewieżu. W młodości czynnie uprawiał piłkę nożną, grał m.in. w klubach młodzieżowych „Ekranas”, „Statyba” i „Moksklas”. Od 1985 do 1987 służył w ochronie przeciwpożarowej Armii Radzieckiej.

W 1987 podjął studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Wileńskiego, które ukończył w 1992. W 1990 należał do inicjatorów powołania korporacji studentów historii „Tilia”, a w latach 1991–1992 pełnił funkcję przewodniczącego samorządu studentów Wydziału.

W latach 1992–1993 pracował w Centrum Analiz i Informacji Sejmu Republiki Litewskiej odpowiadając za kontakty medialne. W 1998 ukończył studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Po powrocie na Litwę nauczał kultury fizycznej, historii, religii i etyki na szkołach letnich „Žilvitis”. Pracował również jako nauczyciel w szkołach średnich w Kurszanach, Szatach, Kiejdanach i Birżach. Znalazł się wśród inicjatorów wskrzeszenia protestanckiej organizacji młodzieżowej „Radvila”.

W 1998 został ordynowany w Kiejdanach na diakona, a rok później na księdza. Od 1999 do 2003 roku pełnił urząd proboszcza w parafii kiejdańskiej, od 2003 stoi na czele wspólnoty reformowanej w Birżach. Jest administratorem parafii reformowanych w Szwabiszkach i Popielu.

Od 2001 zasiada w Synodzie Kościoła Ewangelicko-Reformowanego. 27 sierpnia 2004 wybrano go pierwszym po II wojnie światowej superintendentem generalnym litewskiej wspólnoty reformowanej[1]. Urząd sprawował przez dwie kadencje do 2010. Obecnie jest zastępcą superintendenta generalnego.

Reprezentuje Litewski Kościół w Światowym Aliansie Kościołów Reformowanych. Jest członkiem stałym Konferencji Zwierzchników Europejskich Kościołów Ewangelicko-Reformowanych.

Mówi z łatwością w językach angielskim, rosyjskim i polskim[2], porozumiewa się w również w językach niemieckim i łotewskim.

Żonaty z Renatą (ur. 1976), razem mają dwójkę dzieci: Lukasa i Emiliję.

PrzypisyEdytuj

  1. Ewa Jóźwiak, Wypełnia się obietnica odnowy, ekumenizm.pl z 23 września 2004
  2. Rajmund Klonowski, Komentarz dnia: Vilnius ma się od kogo uczyć, „Kurier Wileński” z 18 sierpnia 2008

BibliografiaEdytuj