Otwórz menu główne

Robert A. Taft

amerykański polityk
Zobacz też: Robert Taft.

Robert Alphonso Taft (ur. 8 września 1889 w Cincinnati, zm. 31 lipca 1953 w Nowym Jorku) – amerykański polityk.

Robert Alphonso Taft
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 września 1889[1]
Cincinnati[1]
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1953[1]
Nowy Jork[1]
senator z Ohio
Okres od stycznia 1939
do lipca 1953
Przynależność polityczna Partia Republikańska
Faksymile

ŻyciorysEdytuj

Uczęszczał do szkół publicznych w Cincinnati, a także w Manili[2]. W 1910 ukończył Uniwersytet Yale’a, a trzy lata później Harvard Law School[2]. Wkrótce potem został przyjęty do palestry i otworzył prywatną praktykę prawniczą w Cincinnati. W trakcie I wojny światowej pracował w United States Food Administration, a po jej zakończeniu w Amerykańskiej Administracji Pomocy[2]. W latach 1921–26 i 1931–32 zasiadał w legislaturze stanowej Ohio[2]. W 1938 został wybrany do Senatu, z ramienia Partii Republikańskiej[2]. Był krytykiem Nowego Ładu i polityki gospodarczej Franklina Roosevelta, uważając ją za socjalistyczną[1]. Wzywał do zrównoważenia budżetu i mniejszej centralizacji władzy w stolicy kraju. Przed atakiem Japonii na Pearl Harbor był izolacjonistą i antyinterwencjonistą[1]. W 1947 opracował, wraz z Fredem Hartleyem, antyzwiązkowy Labor Management Relations Act, znany jako „ustawa Tafta–Hartleya”[1]. W latach 1940, 1948 i 1952 bezskutecznie ubiegał się o nominację prezydencką swojej partii[2]. Po II wojnie światowej sprzeciwiał się współpracy Stanów Zjednoczonych z NATO[1]. W izbie wyższej zasiadał do śmierci[1].

Był synem Williama Tafta[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j Robert A. Taft (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2018-04-26].
  2. a b c d e f Taft, Robert Alphonso (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2018-04-26].