Otwórz menu główne

Robert Bednorz (ur. 18 maja 1882 w Grzybowicach, zm. 6 kwietnia 1973 w Wiesbaden) – śląski rzeźbiarz.

Był nadwornym rzeźbiarzem von Donnersmarcków. Kształcił się we wrocławskiej Królewskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła i w Berlinie w mistrzowskiej klasie rzeźby u prof. Carla Manzela. W 1910 r. otrzymał roczną nagrodę Rom Preis- najwyższe wyróżnienie państwa pruskiego dla szczególnie zdolnych młodych rzeźbiarzy, za rzeźbę Bacchantenrelief, W latach 1924-1932 był profesorem w Królewskiej Szkole Sztuki i Rzemiosła we Wrocławiu  aż do jej zamknięcia. Artysta mieszkał wraz z pierwszą żoną Marią w modernistycznym budynku zaprojektowanym przez Adolfa Radinga przy ul.Tramwajowej 2b (dawniej Uechtritzweg) we Wrocławiu.  W latach 1941-1943 został powołany na stanowisko profesora rzeźby w Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau, W okresie III Rzeszy część prac Roberta Bednorza uznano za prace zdegenerowane i objęto je zakazem wystawiania[1].

Po ucieczce przed nacierającą Armią Czerwoną działał jako rzeźbiarz w Wiesbaden.

Był członkiem Związku Śląskich Artystów (Künstlerbund Schlesien), laureatem Federalnego Krzyża Zasługi (1952) i Górnośląskiej Nagrody Kulturalnej (1966).

Imię Roberta Bednorza nosi Szkoła Podstawowa Nr 32 w Zabrzu-Grzybowicach.

Wybrane dziełaEdytuj

  • Siedząca Madonna z Dzieciątkiem dla kaplicy leśnej zaprojektowanej przez Hansa Poelziga na zlecenie Hrabiny von Praschma z Niemodlina (1905r.)
  • Projekt krzyży w kwaterze żołnierzy niemieckich poległych podczas I wojny światowej pochowanych na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu
  • Relief z wapienia dla elektrowni wodnej we Wrocławiu symbolizujący moc elektryczności, nad głównym wejściem do turbinowni (1922) 
  • Pięć figur z czerwonego porfiru dla gimnazjum w Zabrzu; Heroiczny, Poezja, Nauka, Proza, Waleczny(1927-1928)
  • Fontanna z rzeźbą Ateny przy Pawilonie Czterech kopuł we Wrocławiu (1913)
  • Płaskorzeźba przedstawiająca kobietę z ptakiem, w zbiorach Muzeum Historycznego we Wrocławiu
  • Pomnik Ottona von Bismarcka w Opolu

PrzypisyEdytuj

  1. Spielvogel Izabela i inni, Spotkania z Zabytkami, 2015.