Robert Gascoyne-Cecil (5. markiz Salisbury)

Robert Arthur James Gascoyne-Cecil (ur. 27 sierpnia 1893, zm. 23 lutego 1972) – brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn Jamesa Gascoyne-Cecila, 4. markiza Salisbury (syna premiera Wielkiej Brytanii lorda Salisbury’ego), i lady Cicely Gore, córki 5. hrabiego Arran. Popularnie nazywano go „Bobbety”.

Robert Gascoyne-Cecil
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

27 sierpnia 1893
Hatfield

Data śmierci

23 lutego 1972

Przewodniczący Izby Lordów
Okres

od 1942
do 1945

Przynależność polityczna

Partia Konserwatywna

Poprzednik

lord Moyne

Następca

lord Addison

Przewodniczący Izby Lordów
Okres

od 1951
do 1957

Poprzednik

lord Addison

Następca

lord Home

Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania)

Karierę polityczną rozpoczął w 1929 r., kiedy to został wybrany do Izby Gmin z okręgu South Dorset jako reprezentant Partii Konserwatywnej. Używał wtedy tytułu wicehrabiego Cranborne. W 1941 r., na podstawie „writ of acceleration”, przyznano mu jeden z parowskich tytułów ojca (barona Cecil of Essendon) i umożliwiono mu zasiadanie w Izbie Lordów. Po śmierci ojca w 1947 r. został 5. markizem Salisbury.

Był jednym z najbardziej prominentnych polityków konserwatywnych w latach 40. i 50., zajmował szereg stanowisk ministerialnych w rządach Churchilla, Edena i Macmillana. W latach 19351938 był podsekretarzem stanu w Foreign Office. W 1940 r. został Paymaster-General, a następnie ministrem ds. dominiów. W 1942 r. został ministrem kolonii. Następnie, jeszcze w tym samym roku, objął stanowiska Lorda Tajnej Pieczęci i przewodniczącego Izby Lordów. W 1943 r. ponownie został ministrem ds. dominiów, pozostając jednocześnie na czele izby wyższej. Utrzymał się na tych stanowiskach do wyborczej porażki konserwatystów w 1945 r.

Po powrocie konserwatystów do władzy w 1951 r. ponownie został przewodniczącym Izby Lordów (był nim do 1957 r.) i Lordem Tajnej Pieczęci (był nim do 1952 r.). W 1952 r. został ministrem ds. Wspólnoty Narodów, a następnie Lordem Przewodniczącym Rady. W marcu 1957 r. zrezygnował ze stanowisk rządowych.

Był gorącym zwolennikiem utrzymania w całości Imperium Brytyjskiego i zachowania dominującej pozycji białej mniejszości w rządach Południowej Afryki i Rodezji. Był również przeciwnikiem reformowania Izby Lordów. W 1961 r. został pierwszym przewodniczącym konserwatywnego Monday Club, który to urząd sprawował do swojej śmierci. W latach 19511971 był również Kanclerzem Uniwersytetu w Liverpoolu.

8 grudnia 1915 r. poślubił Elizabeth Vere Cavendish (22 stycznia 1897 – 5 czerwca 1982), córkę Richarda Fredericka Cavendisha i lady Moyry de Vere Beauclerk, córki 10. księcia St Albans. Robert i Elisabeth mieli razem trzech synów. Byli to:

Lord Salisbury był członkiem Tajnej Rady oraz kawalerem Orderu Podwiązki (od 1946 r.). W latach 19601972 był ponadto Kanclerzem tego orderu.

Linki zewnętrzneEdytuj