Robert I d’Artois

Robert I Dobry (ur. 1216, zm. 8 lutego 1250)[1] – królewicz francuski z dynastii Kapetyngów, hrabia Artois od 1237 roku, trzeci syn Ludwika VIII Lwa i Blanki Kastylijskiej.

Robert I d’Artois
hrabia Artois
ilustracja
hrabia Artois
Okres

od 1237
do 8 lutego 1250

Następca

Robert II d’Artois

Dane biograficzne
Dynastia

Kapetyngowie

Data urodzenia

1216

Data i miejsce śmierci

8 lutego 1250
Egipt

Przyczyna śmierci

zabójstwo

Ojciec

Ludwik VIII Lew

Matka

Blanka Kastylijska

Żona

Matylda Brabancka

Dzieci

Blanka d'Artois,
Robert II

PochodzenieEdytuj

Urodził się jako trzeci syn (drugi, który przeżył dzieciństwo) ówczesnego następny tronu Francji Ludwika i jego żony Blanki, królewny kastylijskiej[1]. Ze strony matki był prawnukiem Eleonory Akwitańskiej (w latach 1137-1152 pierwszej żony jego pradziadka ze strony ojca, Ludwika VII). W 1223 roku po śmierci Filipa Augusta jego ojciec objął tron Francji. Trzy lata później zmarł a królem Francji został jego starszy brat Ludwik. Z uwagi na jego niepełnoletność regencję do 1236 roku sprawowała Blanka[2].

Ślub i potomstwoEdytuj

14 czerwca 1237 Robert poślubił Matyldę Brabancką, córkę Henryka II - księcia Brabancji. Para miała dwoje dzieci:

Hrabstwo ArtoisEdytuj

W 1237 roku z woli brata, króla Ludwika Świętego otrzymał hrabstwo Artois jako uposażenie[3]. Dodatkowo, w wyniku zawarcia małżeństwa, poszerzył swoje ziemie o te sąsiadujące z Artois[3]. Spór o prawa do Artois rozpoczął się w 1302 roku po śmierci jego syna, gdyż z roszczeniami wystąpiła wnuczka Roberta - Mahaut oraz jego prawnuk - Robert (jedyny syn Filipa, zmarłego w 1298 roku). Spór oficjalnie zakończył się w 1309 roku na korzyść Mahaut, jednak konflikt pomiędzy nią a jej bratankiem trwał jeszcze 20 lat[4].

Śmierć i dziedzictwoEdytuj

Podczas VI wyprawy krzyżowej Robert doradził swemu bratu królowi Ludwikowi, aby ruszyć na Kair[3]. Razem z Templariuszami prowadził nierozważny atak na miasto Al-Mansura - wdarli się do miasta i tam zostali uwięzieni w wąskich uliczkach. Według Jana de Joinville, Robert długo bronił się w jednym z domów, ale wreszcie uległ przewadze liczebnej przeciwnika i został zabity.

Wdowa po nim wyszła za mąż drugi raz za Gwidona III de Châtillon (zm. 1289), hrabiego de Saint-Pol (w 1254) i miała z nim kolejne dzieci. Zmarła w 1288 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Noty biograficzne i drzewo genealogiczne, [w:] Maurice Druon, Królowie przeklęci. Wilczyca z Francji, 2011, ISBN 978-83-7515-142-8.
  2. Noty biograficzne i drzewo genealogiczne, [w:] Maurice Druon, Królowie przeklęci. Trucizna królewska, 1991, ISBN 83-08-02135-2.
  3. a b c Elizabeth M. Hallam, Judith Everard, Francja w czasach Kapetyngów, 2006, s. 282, ISBN 83-01-14861-6.
  4. Maurice Druon, Królowie przeklęci. Król z żelaza, 1991, ISBN 83-08-02135-2.