Otwórz menu główne

Robert Johansson

norweski skoczek narciarski
Ten artykuł dotyczy norweskiego skoczka narciarskiego. Zobacz też: Robert Johansson – szwedzki żużlowiec.

Robert Høneren Johansson (ur. 23 marca 1990 w Lillehammer) – norweski skoczek narciarski, zawodnik klubu Søre Ål IL. Dwukrotny brązowy medalista olimpijski (na skoczni normalnej i dużej), a także złoty medalista w drużynie z 2018. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018, brązowy medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 w drużynie mieszanej, były rekordzista świata w długości skoku narciarskiego. Medalista mistrzostw kraju.

Robert Johansson
Robert Johansson
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1990
Lillehammer[1]
Klub Søre Ål IL
Debiut w PŚ 29 listopada 2013 w Kuusamo (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 29 listopada 2013 w Kuusamo (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 4 stycznia 2017 w Innsbrucku (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 18 marca 2018 w Vikersund
Rekord życiowy 252,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (18 marca 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Pjongczang 2018 duża druż.
Brąz Pjongczang 2018 normalna
Brąz Pjongczang 2018 duża
Mistrzostwa świata
Brąz Seefeld 2019 norm. druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto Oberstdorf 2018 drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017/2018
Raw Air
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2019
Planica 7
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018
Inne
Gold medal with cup.svg Skok Roku
2018

Jego rekord życiowy, wynoszący 252 metry, ustanowiony 18 marca 2017, jest równocześnie rekordem Norwegii w długości skoku narciarskiego[2]. W chwili ustanowienia był to również rekord świata.

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Lata 2006–2011Edytuj

2 września 2006 zadebiutował w zawodach FIS Cup, zajmując 19. miejsce na skoczni w Örnsköldsvik[3]. W marcu 2008 po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. Na olimpijskiej skoczni Whistler Olympic Park Ski Jump zajął 23. pozycję[4]. 15 marca 2009 wziął udział w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata w Vikersund. Zajął w nich 45. miejsce i nie uzyskał awansu do konkursu głównego[5].

Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie zarówno w 2009, jak i w 2010, zajął 29. pozycję. W drużynie w pierwszych zawodach był czwarty, a w drugich – jedenasty[6].

Lata 2011–2016Edytuj

W sezonie 2011/2012 regularnie startował w Pucharze Kontynentalnym. Czterokrotnie zajął miejsce na podium: 11 marca 2012 w Kuopio zwyciężył, był też drugi i dwukrotnie trzeci[7]. Zajął 8. pozycję w klasyfikacji generalnej[8]. W 2013, startując jako przedskoczek podczas zawodów Pucharu Świata w lotach na Vikersundbakken w Vikersund ustanowił rekord życiowy wynoszący 225 metrów[9].

29 listopada 2013 w swoim debiucie w Pucharze Świata zdobył pierwsze punkty cyklu, zajmując 13. miejsce w konkursie w Kuusamo. Poza tymi zawodami punkty Pucharu Świata 2013/2014 zdobywał jeszcze w konkursach w Japonii[10]. W sezonie 2014/2015 raz zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 26. miejsce w Lillehammer, również raz stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, zawody w Brotterode kończąc na 2. pozycji[11]. W lutym 2016 wystąpił na zawodach lotów narciarskich w Vikersund rozgrywanych w ramach Pucharu Świata. W najlepszym z trzech startów zajął 18. miejsce[12]. W czasie treningów i kwalifikacji do tych zawodów poprawił swój rekord życiowy, najpierw do 231 m, a następnie do 243,5 m[13][14].

Sezon 2016/2017Edytuj

W lipcu 2016 Johansson zadebiutował w Letnim Grand Prix, dwukrotnie zdobywając punkty. We wrześniu 2016 stawał na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego w Lillehammer. Startował w grudniowych zawodach Pucharu Świata 2016/2017, w najlepszym swoim występie zajmując 14. miejsce[15]. 4 stycznia 2017 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w jednoseryjnym, loteryjnym konkursie w Innsbrucku w ramach 65. Turnieju Czterech Skoczni[16].

Po konkursie w Innsbrucku Johansson regularnie zdobywał punkty kolejnych zawodów Pucharu Świata. W większości konkursów rozgrywanych w styczniu i lutym zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Był również 9. w Wiśle, a w połowie lutego konkursy rozgrywane w Azji trzy razy z rzędu kończył wśród najlepszych dziesięciu zawodników. Na rozgrywanych pod koniec lutego Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 wystąpił jedynie w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, w którym zajął 16. miejsce[15].

12 marca 2017 zajął 6. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Oslo, najlepszą w sezonie w zawodach składających się z dwóch serii[12]. 18 marca podczas pierwszej serii konkursowej drużynowych zawodów Raw Air 2017 na Vikersundbakken skokiem na 252 metry ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego. W trakcie tych samych zawodów wynik Johanssona poprawił na 253,5 metra Stefan Kraft[17]. Reprezentacja Norwegii wygrała ten konkurs, podobnie jak rozgrywane tydzień później zawody w Planicy, w których Johansson dwukrotnie oddał ponad 240-metrowe skoki. W konkursach indywidualnych zajmował 10. miejsce w Vikersund oraz 8. i 7. w Planicy[15]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Johansson zakończył sezon na 14. miejscu[18].

Sezon 2017/2018Edytuj

We wszystkich występach w Letnim Grand Prix 2017 zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce, w najlepszym występie zajmując 7. miejsce. W grudniowych zawodach Pucharu Świata 2017/2018 najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, w konkursie w Titisee-Neustadt, a w styczniowych – na 4. miejscu w Tauplitz. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Indywidualnie zajął 9. miejsce, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal[19].

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu Johansson trzykrotnie stawał na podium – indywidualnie zdobył brąz zarówno na normalnej, jak i dużej skoczni, a w drużynie wywalczył złoty medal. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, zajmował 3. miejsca w rozgrywanych w ramach Raw Air 2018 konkursach w Lillehammer i Trondheim, a w kończących turniej zawodach w Vikersund odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach PŚ[19]. Cały Raw Air ukończył na 2. pozycji[18]. Na zakończenie sezonu dwukrotnie zajął 4. miejsce w Planicy[19]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2017/2018 ukończył na 5. miejscu z 840 punktami, a w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2017/2018 zajął 2. miejsce[18].

Mistrzostwa NorwegiiEdytuj

Johansson stawał na podium mistrzostw Norwegii. Indywidualnie zdobył złoty medal w 2018[20]. W drużynie, reprezentując okręg Oppland, zwyciężył w 2012[21], był drugi latem 2016[22] oraz trzeci w 2008[23], 2010[24], 2011[25] i 2015[26].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang brązowy medal (K-98), brązowy medal (K-125)

DrużynowoEdytuj

2018   Pjongczang złoty medal[a]

Starty R. Johanssona na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3.  10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 100,5 m 113,5 m 249,7 pkt 9,6 pkt Andreas Wellinger
3.  17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 137,5 m 134,5 m 275,3 pkt 10,4 pkt Kamil Stoch
1.  19 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 137,5 m 136,0 m 1098,5 pkt (274,8 pkt)

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Lahti 16. miejsce (K-90)
2019   Seefeld/Innsbruck 8. miejsce (K-120), 16. miejsce (K-99)

DrużynowoEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck 5. miejsce (K-120)[b], brązowy medal (drużyna mieszana/K-99)[c]

Starty R. Johanssona na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 25 lutego 2017   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 93,5 m 94,5 m 242,6 pkt 28,2 pkt Stefan Kraft
8. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 128,0 m 129,0 m 248,9 pkt 30,5 pkt Markus Eisenbichler
5. 24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[b] 117,5 m 121,0 m 900,2 pkt (222,1 pkt) 87,3 pkt Niemcy
16. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 97,5 m 95,0 m 201,5 pkt 16,8 pkt Dawid Kubacki
3.  2 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[c] 106,5 m 103,5 m 938,4 pkt (244,9 pkt) 73,8 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Oberstdorf 9. miejsce

DrużynowoEdytuj

2018   Oberstdorf złoty medal[d]

Starty R. Johanssona na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
9. 19–20 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 204,0 m 213,5 m 201,0 m [e] 599,0 pkt 52,9 pkt Daniel-André Tande
1.  21 stycznia 2018   Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[d] 219,5 m 218,0 m 1662,2 pkt (399,9 pkt)

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013/2014 61.
2014/2015 75.
2015/2016 58.
2016/2017 14.
2017/2018 5.
2018/2019 6.

Miejsca na podiumEdytuj

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2008/2009
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017 1 1
2017/2018 1 2 3
2018/2019 1 2 2 5
Suma 2 3 4 9

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 18 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 232,0 m 246,0 m 444,3 pkt * RA 2018, Loty 2017/2018
2. 10 marca 2019   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,0 m 129,5 m 262,0 pkt * RA 2019

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 4 stycznia 2017   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 133,0 m 123,1 pkt 2. 2,6 pkt Daniel-André Tande
2. 13 marca 2018   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 137,0 m 136,5 m 273,7 pkt 3. 32,7 pkt Kamil Stoch
3. 15 marca 2018   Trondheim Granåsen K-124 HS-140 145,5 m 136,0 m 268,0 pkt 3. 17,4 pkt Kamil Stoch
4. 18 marca 2018   Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 232,0 m 246,0 m 444,3 pkt 1.
5. 20 stycznia 2019   Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 131,5 m 133,5 m 275,7 pkt 2. 2,6 pkt Stefan Kraft
6. 26 stycznia 2019   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 141,0 m 127,0 m 256,7 pkt 3. 13,4 pkt Stefan Kraft
7. 10 lutego 2019   Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,5 m 124,0 m 260,1 pkt 3. 20,8 pkt Kamil Stoch
8. 10 marca 2019   Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,0 m 129,5 m 262,0 pkt 1.
9. 12 marca 2019   Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 135,0 m 138,5 m 273,3 pkt 2. 12,4 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2008/2009
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - 0
Sezon 2013/2014
                                                        punkty
- 13 42 50 q q 41 46 - - - - 34 39 41 35 20 19 46 35 - - - - - - - - 43
Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - 26 - - - - - - - - - - - - 44 45 - - - - 37 - - - - - - - - 5
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 25 33 18 - - - - - - - - - - 19
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
- - 25 14 31 34 23 39 30 2 20 22 9 q 24 27 14 22 7 10 10 6 29 10 8 7 424
Sezon 2017/2018
                                            punkty
13 7 26 11 5 9 15 11 17 7 5 4 12 8 4 12 4 3 3 1 4 4 840
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
16 8 7 6 9 17 7 7 19 11 9 13 4 2 3 9 17 5 15 3 17 15 1 2 10 6 25 16 974
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016/2017 26.
2017/2018 5.
2018/2019 8.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 9.
2018 2.
2019 3.

Willingen FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 4.
2019 13.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 3.
2019 19.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2013/2014 niesklasyfikowany
2014/2015 niesklasyfikowany
2015/2016 31.
2016/2017 12.
2017/2018 3.
2018/2019 12.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGPEdytuj

Sezon Miejsce
2016 69.
2017 14.
2018 30.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan na 19 lipca 2019

2016
                    punkty
23 30 40 48 - - - - - - 9
2017
                  punkty
10 - 7 - - 8 9 - 9 152
2018
                  punkty
8 - - 8 - - - - - 64
2019
                punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Sezon Miejsce Punkty
2007/2008 101. 30
2008/2009 91. 51
2009/2010 138. 3
2011/2012 8. 559
2012/2013 64. 142
2013/2014 33. 151
2014/2015 12. 423
2015/2016 48. 160

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Daniel-André Tande, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  2. a b Skład zespołu: Halvor Egner Granerud, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Robert Johansson
  3. a b Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Maren Lundby, Andreas Stjernen
  4. a b Skład zespołu: Robert Johansson, Andreas Stjernen, Johann André Forfang, Daniel-André Tande
  5. Seria konkursowa została odwołana.
  6. Skład zespołu: Kenneth Gangnes, Andre Fredheim, Robert Johansson, Eirik Kjelstrup
  7. Skład zespołu: Anders Fannemel, Klaus Ovlien Engen, Simen Key Grimsrud, Robert Johansson

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Johansson (sylwetka, biografia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-06-11].
  2. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-11-16].
  3. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  4. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  5. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  6. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  7. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  8. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  9. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-01-16].
  10. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-12-06].
  11. JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  12. a b JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  13. Andrzej Mysiak: Piątek w Vikersund: Kolejne życiówki, Prevc śrubuje rekord. skokinarciarskie.pl, 2016-02-12. [dostęp 2017-11-16].
  14. Andrzej Mysiak: Niedziela w Vikersund: dwudziestu skoczków z życiówkami, trzy rekordy krajów. skokinarciarskie.pl, 2016-02-14. [dostęp 2017-11-16].
  15. a b c JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-11-16].
  16. Paweł Stawowczyk: TCS Innsbruck: Tande wygrywa loterię i jest nowym liderem cyklu. skokinarciarskie.pl, 2017-01-04. [dostęp 2017-11-16].
  17. Andrzej Mysiak: Sobota w Vikersund: Dwa rekordy świata, trzy rekordy krajów, czternastu skoczków z życiówkami. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-11-16].
  18. a b c JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-27].
  19. a b c JOHANSSON Robert – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-05-27].
  20. Piotr Bąk: Robert Johansson nokautuje w mistrzostwach Norwegii. skijumping.pl, 2018-02-28. [dostęp 2018-05-30].
  21. Adrian Dworakowski: Oppland drużynowym Mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2012-03-25. [dostęp 2018-05-30].
  22. Dominik Formela: Akershus drużynowym mistrzem Norwegii. skijumping.pl, 2016-10-30. [dostęp 2018-05-30].
  23. Akershus gewinnt Team-NM im Skispringen (niem.). skisprungfan.de, 2008-03-28. [dostęp 2018-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-13)].
  24. Martyna Szydłowska: Akershus drużynowym mistrzem Norwegii. skokinarciarskie.pl, 2010-03-28. [dostęp 2018-05-30].
  25. Anders Bardal wygrywa mistrzostwa Norwegii. berkutschi.com, 2011-03-28. [dostęp 2018-05-30].
  26. Martyna Szydłowska: Akershus mistrzem Norwegii. Sorsell, Sklett i Ingvaldsen zakończyli karierę. skokinarciarskie.pl, 2015-03-29. [dostęp 2018-05-30].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj