Robert Makłowicz

polski historyk, ekspert kulinarny, publicysta, vloger

Robert Witold Makłowicz (ur. 12 sierpnia 1963 w Krakowie) – polski krytyk kulinarny, dziennikarz, pisarz, publicysta, podróżnik i youtuber.

Robert Makłowicz
Ilustracja
Robert Makłowicz (2015)
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1963
Kraków
Zawód, zajęcie dziennikarz, pisarz, publicysta, krytyk kulinarny
Miejsce zamieszkania Kraków, Pelješac
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Wyznanie Katolik obrządku ormiańskiego
Rodzice Włodzimierz, Beata z domu Preiss
Małżeństwo Agnieszka z d. Pogoda
Dzieci Mikołaj, Ferdynand
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Węgierski Krzyż Zasługi (cywilny)
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Jest synem marynarza Włodzimierza Makłowicza i Beaty z domu Preiss. Ma młodszą siostrę Dominikę. Pochodzi z rodziny o korzeniach polskich, ukraińskich, ormiańskich, węgierskich i austriackich[1].

Jest absolwentem V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W latach 1982–1989 studiował prawo, a następnie historię na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Na przełomie 1989 i 1990 mieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie przez kilka miesięcy pracował jako robotnik w Kingston upon Thames[2]. Podczas pobytu na emigracji poznawał różne kuchnie świata, co po powrocie do Polski w 1990 skłoniło go do tego, by zostać krytykiem kulinarnym[2].

W 1993 został publicystą „Gazety Wyborczej”, dla której przez kolejne lata pisał felietony. W 1998 został gospodarzem niedzielnego cyklu reportaży Podróże kulinarne Roberta Makłowicza emitowanych na antenach Telewizji Polskiej[3][4]. W latach 2002–2005 współpracował z tygodnikiem „Wprost”, po czym nawiązał współpracę z czasopismem „Newsweek Polska”, ponadto pisał dla „Przekroju”. Swoje felietony i książki pisał zazwyczaj wspólnie z Piotrem Bikontem.

W styczniu 2008 zakończył realizację Podróży kulinarnych... dla TVP. W miejsce tego cyklu nagrywał program Makłowicz w podróży, który w marcu 2008 pojawił się na antenie TVP2. Ponadto był przewodnikiem po świecie kulinarnym w pierwszych dwóch edycjach programu Bake Off – Ale ciacho![5]. 16 marca 2017 TVP zerwała współpracę z Makłowiczem[6].

Pod koniec lipca 2017 potwierdził, że będzie prowadzić program Makłowicz w drodze emitowany na kanale Food Network[7], którego premiera odbyła się 11 listopada 2017[8][9], wówczas wyemitowane zostały trzy odcinki programu (jeden po drugim).

Jego wspomnienie o Marku Eminowiczu znalazło się w wydanej w 2009 książce, Lubię swoje wady. Marek Eminowicz w opowieściach na siedemdziesięciopięciolecie[10]. 20 października 2010 wydał książkę pt. Cafe Museum, za którą otrzymał Nagrodę Literacką Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej[11].

W marcu 2020 uruchomił autorski kanał w serwisie YouTube, na którym publikowane są filmy o tematyce kulinarnej i historycznej[12][13]. Od października tego samego roku prowadzi w internetowej rozgłośni newonce.radio swoją autorską audycję muzyczną Od Punk Rocka do Bartóka[14][15].

W swoich podróżach kulinarnych – Robert Maklowicz w podróży dociera do miejsc egzotycznych – od polskiego Orientu[3] – dookoła świata[4].

Życie prywatneEdytuj

Należy do Kościoła katolickiego obrządku ormiańskiego. W 1991 poślubił producentkę filmową, Agnieszkę Pogodę. Mają dwóch synów: Mikołaja (ur. 1992[16]) i Ferdynanda[17] (ur. 1996[18][19]).

Interesuje się historią, zwłaszcza dziejami Europy Środkowej, za czasów panowania dynastii Habsburgów[20]. Jego ulubionymi autorami są Joseph Roth i Andrzej Bobkowski[21].

Mieszka w Krakowie, posiada dom na półwyspie Pelješac w chorwackiej Dalmacji, gdzie spędza kilka miesięcy w roku[22].

Odniesienia w kulturzeEdytuj

Wypowiedzi Roberta Makłowicza stanowią źródło dla wielu dzieł kultury, głównie remiksów. Utwór twórcy I_W_O „Być jak Robert Makłowicz”[23] ukazał się w 2004 na płycie Piotra Kaczkowskiego Minimax.pl 2[24] oraz był notowany na Liście Przebojów Programu III, gdzie doszedł do miejsca 15.[25], utrzymując się w zestawieniu przez 15 tygodni[26].

Styl wypowiedzi Roberta Makłowicza, cytaty i zamieszczane przez niego filmiki stały się obiektem wielu popularnych memów internetowych i parodii[27][28].

PublikacjeEdytuj

 
Makłowicz podczas spotkania autorskiego (2015)
  • C.K. Kuchnia (1995)
  • Listy pieczętowane sosem, czyli gdzie karmią najlepiej w Polsce (2001) (współautor z Piotrem Bikontem)
  • Zjeść Kraków. Przewodnik subiektywny (2001) (współautor ze Stanisławem Mancewiczem)
  • Dialogi języka z podniebieniem (2003) (współautor z Piotrem Bikontem)
  • Prosto z pipy (2003) (współautor z Piotrem Bikontem, Ziemowitem Fałatem, Pawłem Plintą, Dariuszem Wojtałą)
  • Czy wierzyć platynowym blondynkom? Rzecz o restauracjach i nie tylko (2004)
  • Kalendarz znaleziony w brytfannie (2005) (rysunki wykonał Andrzej Zaręba)[29]
  • Podróże kulinarne Roberta Makłowicza. Smak Węgier (Wydawnictwo Znak, Kraków 2006)
  • Stół z niepowyłamywanymi nogami (2007) (współautor z Piotrem Bikontem)
  • Fuzja Smaków. Podróże kulinarne Roberta Makłowicza (Wydawnictwo Znak, Kraków 2007)
  • Cafe Museum (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2010)
  • C.K. Kuchnia wydanie odświeżone (2015)[30]
  • Dalmacja. Książka kucharska. (2016)[31]

i in.

FilmografiaEdytuj

aktor

dubbing

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

 
Robert Makłowicz (2014)

Odznaczenia

Nagrody

  • 2004: Wiktor
  • 2004: Złoty Chmiel
  • 2004: Oskar Kulinarny
  • 2005: Oskar Kulinarny
  • 2011: Nagroda Literacka Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej za Cafe Museum

PrzypisyEdytuj

  1. Magda Huzarska-Szumiec, Splątanie korzenie: Robert Makłowicz, 29 kwietnia 2008 [dostęp 2014-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-26].
  2. a b Sylwia Milan, Wszystko na jedną kartę, Poznań: Publicat, 2008, s. 62, ISBN 978-83-245-1503-5.
  3. a b Olga Goździewska, Robert Makłowicz u Tatarów. Mistrz gotował na Podlasiu. Jeden z odcinków nakręcił w Kruszynianach (ZDJĘCIA, WIDEO), https://wspolczesna.pl/robert-maklowicz-u-tatarow-mistrz-gotowal-na-podlasiu-jeden-z-odcinkow-nakrecil-w-kruszynianach-zdjecia-wideo/ar/c17-15576859, https://www.youtube.com/watch?v=SK2M3f59n-8.
  4. a b TVP, Makłowicz w podróży – Vod.tvp.pl – Telewizja Polska S.A., https://vod.tvp.pl/website/maklowicz-w-podrozy,8217483.
  5. „Bake Off – Ale ciacho!” 2 w TVP2 i TVP Rozrywka, „SATKurier.pl” [dostęp 2018-05-06] (pol.).
  6. Edyta Bryła, TVP odwołuje program Makłowicza po 20 latach. To odwet za krytykę, wyborcza.pl, 17 marca 2017 [dostęp 2017-03-18].
  7. Robert Makłowicz przeszedł do TVN. Tylko u nas zdradza szczegóły nowego programu, plejada.pl [dostęp 2017-08-01] (pol.).
  8. Robert Makłowicz w FOOD NETWORK!, TVN [dostęp 2017-09-07] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-07].
  9. „Makłowicz w drodze” od 11 listopada w Food Network. „Jest to nie tylko program o gotowaniu, ale i również o historii i kulturze” [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  10. Książka: Lubię swoje wady: Marek Eminowicz w opowieściach na siedemdziesięciopięciolecie, biblionetka.pl [dostęp 2017-10-19].
  11. Makłowicz nagrodzony Srebrnym Kałamarzem 2010 – Gazeta Krakowska.
  12. Robert Makłowicz rusza z własnym kanałem na YouTube. 'To moja prywatna inicjatywa’, wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  13. Robert Makłowicz uruchomił kanał na YouTube. Zdradził, co szykuje dla widzów, Wprost, 27 marca 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).
  14. Robert Makłowicz dołączy do Newonce.radio, wirtualnemedia.pl, 25 września 2020 [dostęp 2021-01-23].
  15. Od Punk Rocka Do Bartóka ft. Robert Makłowicz, newonce.net [dostęp 2021-01-23].
  16. MIKOŁAJ TYTUS MAKŁOWICZ (’92) – Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy, imsig.pl [dostęp 2017-09-07].
  17. Apetycik.pl – pyszne strony życia (2006-05-10).
  18. Dzieci urządzają świat na nowo, „kobieta.dziennik.pl” [dostęp 2017-09-07].
  19. Wirtualna Polska Media S.A., Robert Makłowicz, „ksiazki.wp.pl”, 14 kwietnia 2010 [dostęp 2017-09-07] (pol.).
  20. WINO MAKŁOWICZ, winomaklowicz.com [dostęp 2020-08-14].
  21. Marek Jakubów, Alles Österreicher? Galizier-Figuren bei Joseph Roth und Andrzej Stasiuk, Berlin, Boston: DE GRUYTER, DOI10.1515/9783110287318.139, ISBN 978-3-11-028731-8 [dostęp 2020-08-14].
  22. Marek Bartosik, Makłowicz: żyję pomiędzy Krakowem a Adriatykiem, Polska Press Sp. z o.o., 27 grudnia 2010 [dostęp 2015-11-18].
  23. IWO – Być jak Robert Makłowicz, maklowicz.pl [dostęp 2020-08-16].
  24. Minimax – Debiuty – minimax pl II, web.archive.org, 6 marca 2016 [dostęp 2020-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-06].
  25. Archiwum Listy Przebojów Programu 3, Topu Wszech Czasów i Polskiego Topu Wszech Czasów, listatrojki.pl, 25 lutego 2005 [dostęp 2020-08-16].
  26. Archiwum Listy Przebojów Programu 3, Topu Wszech Czasów i Polskiego Topu Wszech Czasów, listatrojki.pl, 15 kwietnia 2005 [dostęp 2020-08-16].
  27. Dzień Dobry TVN, Robert Makłowicz o podbijaniu Internetu i memach na swój temat. "Jestem tylko skromnym pasem transmisyjnym, który świat pokazuje", dziendobry.tvn.pl, 27 listopada 2020 [dostęp 2020-12-10] (pol.).
  28. WPROST.pl, Makłowicz śmieje się z psa jedzącego koperek. Ten filmik stał się hitem, Wprost, 2 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-10] (pol.).
  29. Kalendarz znaleziony w brytfannie, maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02].
  30. C.k kuchnia – wydanie odświeżone, maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02].
  31. Dalmacja. Książka kucharska, maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02].
  32. a b Robert Makłowicz w bazie Filmweb
  33. M.P. z 2004 r. nr 56, poz. 949.
  34. Dzień święta narodowego Węgier. Odznaczono Polaków i działaczy polonijnych, PolskieRadio24.pl [dostęp 2021-03-18].
  35. Węgierskie państwowe odznaczenie dla Roberta Makłowicza, culture.hu [dostęp 2021-03-18].

Linki zewnętrzneEdytuj