Robert Sarah

Gwinejski hierarcha rzymskokatolicki, kardynał

Robert Sarah (ur. 15 czerwca 1945 w Ourous) – gwinejski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita Konakry w latach 1979–2001, administrator apostolski sede vacante diecezji Kankan w latach 1979–1993, przewodniczący Konferencji Episkopatu Gwinei w latach 1985–2001, sekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów w latach 2001–2010, przewodniczący Papieskiej Rady „Cor Unum w latach 2010–2014, kardynał od 2010 (najpierw w stopniu diakona, w 2021 promowany do stopnia prezbitera), prefekt Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w latach 2014–2021.

Robert Sarah
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Robert Sarah (2015)
Herb duchownego Sufficit tibi gratia mea
Wystarczy ci mojej łaski
Kraj działania

Gwinea, Watykan

Data i miejsce urodzenia

15 czerwca 1945
Ourous

Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Okres sprawowania

2014–2021

Przewodniczący Papieskiej Rady „Cor Unum
Okres sprawowania

2010–2014

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

20 lipca 1969

Nominacja biskupia

13 sierpnia 1979

Sakra biskupia

8 grudnia 1979

Kreacja kardynalska

20 listopada 2010
Benedykt XVI

Kościół tytularny

św. Jana Bosko w Via Tuscolana

podpis
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

8 grudnia 1979

Miejscowość

Konakry

Miejsce

katedra Najświętszej Maryi Panny

Konsekrator

Giovanni Benelli

Współkonsekratorzy

Luc Auguste Sangaré
Jean Orchampt

Życiorys edytuj

Święcenia kapłańskie przyjął w wieku 24 lat z rąk biskupa Raymonda-Marii Tchidimbo. Studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim oraz w Studium Biblicum Franciscanum w Jerozolimie.

13 sierpnia 1979 został mianowany przez Jana Pawła II biskupem diecezji Konakry. Sakry biskupiej udzielił mu kardynał Giovanni Benelli. W chwili przyjęcia święceń biskupich w wieku 34 lat był najmłodszym biskupem rzymskokatolickim na świecie. W latach 1985–2001 pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Biskupów Gwinei.

1 października 2001 został wezwany do Watykanu, gdzie objął urząd sekretarza w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, którą kierował wówczas kardynał Crescenzio Sepe.

7 października 2010 Benedykt XVI mianował go przewodniczącym Papieskiej Rady Cor Unum, koordynującej działalność charytatywną Kościoła. Zastąpił na tym stanowisku niemieckiego kardynała Paula Josefa Cordesa. Dwa tygodnie później ogłoszona została decyzja o jego kreacji kardynalskiej. Biret kardynalski odebrał podczas konsystorzu 20 listopada 2010.

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

24 listopada 2014 papież Franciszek mianował go prefektem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów[1]. Zastąpił na tym stanowisku kard. Antonio Cañizaresa Lloverę – mianowanego metropolitą Walencji. 20 lutego 2021 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z pełnionego urzędu[2][3].

3 maja 2021 podczas konsystorza papież Franciszek podniósł go do rangi kardynała prezbitera. W związku z tym awansem już nie ogłosi ewentualnego wyboru nowego papieża, który ogłasza najstarszy kardynał diakon[4].

8 kwietnia 2021 papież Franciszek mianował go członkiem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich[5].

Wizyty w Polsce edytuj

W dniu 15 marca 2016 r. w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie miała miejsce prezentacja jego wywiadu rzeki[6], który ukazał się jako książka pt. Bóg albo nic: rozmowa o wierze nakładem Wydawnictwa Sióstr Loretanek[7].

Publikacje edytuj

W języku polskim ukazały się następujące publikacje:

Poglądy edytuj

Wypowiada się jako zdecydowany orędownik obrony tradycyjnej katolickiej nauki na temat rodziny, moralności seksualnej i prawa do życia oraz potępiania islamskiego radykalizmu; opowiada się za zwalczaniem zachodnich homoseksualnych i aborcyjnych ideologii[8]. Jest zdecydowanym przeciwnikiem gender, feminizmu, sekularyzmu i idei związków partnerskich, które wraz z fundamentalizmem muzułmańskim porównuje do nazizmu i komunizmu oraz do apokaliptycznych Bestii[9][10][11][12]. Często jest przedstawiany jako krytyk reform liturgicznych Soboru Watykańskiego II, będąc przychylnym tradycji mszy trydenckiej[13][14], choć w rzeczywistości jest to krytyka złego odczytania soborowych reform utrudniającego ukierunkowanie liturgii na Boga[15]. Odnośnie Kościoła afrykańskiego stwierdził w kwietniu 2024, że jest on "głosem ubogich, prostych i małych. Ma za zadanie głosić Słowo Boże chrześcijanom z Zachodu, którzy z powodu swojego bogactwa uważają, że są rozwinięci, nowocześni i mądrzy mądrością tego świata". Według niego "afrykańscy biskupi w swoim ubóstwie są dzisiaj zwiastunami Bożej prawdy wobec potęgi i bogactwa niektórych zachodnich episkopatów"[16].

Przypisy edytuj

  1. Mark Greaves: Cardinal Sarah appointed head of Vatican congregation for liturgy. Catholic Herald. [dostęp 2014-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-28)]. (ang.).
  2. Cardinal R. Sarah: Tweet. 2021-02-20. [dostęp 2021-07-23]. (ang.).
  3. Rinuncia del Prefetto della Congregazione per il Culto Divino e la Disciplina dei Sacramenti. press.vatican.va, 2021-02-20. [dostęp 2021-02-20]. (wł.).
  4. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Kard. Sarah nie ogłosi już wyboru nowego papieża | eKAI [online], eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 4 maja 2021 [dostęp 2021-05-06].
  5. Watykan: kard. Sarah członkiem Kongregacji dla Kościołów Wschodnich. s. misyjne.pl. [dostęp 2021-05-08].
  6. Warszawa: prezentacja książki kard. Roberta Saraha "Bóg albo nic" – ekai.pl
  7. Bóg albo nic. Rozmowa o wierze – sklep.loretanki.pl. [dostęp 2016-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-11)].
  8. Jeffrey Gettleman, Laurie Goodstein, A more conservative Catholic Church awaits pope Francis in Africa, „The New York Times [dostęp 2019-06-30] (ang.).
  9. Edward Pentin: Cardinal Sarah's Intervention. ISIS and gender ideology are like Apocalyptic. National Catholic Register. [dostęp 2019-06-30]. (ang.).
  10. Edward Pentin: Cardinals responds to U.N.S> criticism of Africa's Social Policies. National Catholic Register. [dostęp 2019-06-30]. (ang.).
  11. Paddy Agnew: Homosexual unions a problem for humanity says cardinal. Irish Times. [dostęp 2019-06-30]. (ang.).
  12. Andrea Gagliarducci: African Cardinal: pressure groups behind push to change Church teaching. Catholic News Agency. [dostęp 2019-06-30]. (ang.).
  13. Vatican Liturgy chief urges priests to celebrate mass facing East. Catholic Herald. [dostęp 2019-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-30)]. (ang.).
  14. Cardinal Sarah at sacra liturgia conference. Catholic Herald. [dostęp 2019-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-30)]. (ang.).
  15. Instytut Gość Media, Kard. Sarah: Nigdy nie sprzeciwiłem się Papieżowi [online], www.gosc.pl, 10 marca 2021 [dostęp 2021-03-10].
  16. W obronie jedności wiary. Pełny tekst przemówienia ks. kard. Roberta Sarah, byłego prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, do biskupów Kamerunu, kwiecień 2024 r., w: Nasz Dziennik, nr 92/2024, s. 7

Linki zewnętrzne edytuj