Otwórz menu główne

Robin van Roosmalen (ur. 1 października 1989 w ’s-Hertogenbosch) – holenderski kick-boxer, mistrz świata GLORY w wadze lekkiej (2014) oraz piórkowej (2016 i 2017).

Robin van Roosmalen
Ilustracja
Robin van Roosmalen w 2017
Pseudonim Pokerface, Leprechaun Power[1]
Data i miejsce urodzenia 1 października 1989
’s-Hertogenbosch
Obywatelstwo  Holandia[1]
Wzrost 169[1] cm
Masa ciała 64,7[1] kg
Styl walki kick-boxing[1]
Kategoria wagowa piórkowa, lekka[1]
Klub Team Van Roosmalen
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 48[1]
Zwycięstwa 40
Przez nokauty 21
Porażki 8

Kariera kickbokserskaEdytuj

W latach 2004–2008 walczył na krajowych galach. Pierwszy pojedynek na dużej gali stoczył 17 lutego 2008 na gali K-1 MAX Netherlands 2008 The Final Qualification zremisował z Leroyem Kaestnerem. Później, w tym samym roku notował porażki m.in. z Antoine Pinto czy Youssefem Boughanemem. W 2010 zadebiutował w organizacji It’s Showtime nokautując Williama Diendera. Przez następne dwa lata związany głównie z tą organizacją, gdzie w 2011 wygrał turniej wagi lekkiej, w finale nokautując Ukraińca Artura Kyszenko[2]. W 2012 związał się z Glory World Series gdzie w debiucie wystartował w turnieju wagi lekkiej, dochodząc ostatecznie do finału, w którym przegrał z Geworgiem Petrosjanem na punkty[3].

20 kwietnia 2013 wypunktował Surinamczyka Murthela Groenharta na gali Glory 7[4]. 23 listopada tego samego roku kolejny raz uległ w finale turnieju organizowanego przez Glory, w którym uległ Andiemu Ristie przez nokaut. Po zwycięstwie nad Maratem Grigorianem, otrzymał szanse walki o tytuł mistrzowski GLORY w wadze lekkiej (-70 kg), przeciwko Gruzinowi Dawitowi Kirii. 7 listopada 2014 na Glory 18 odebrał pas mistrzowski Gruzinowi, wygrywając z nim na punkty[5]. W 2015 dwukrotnie udanie obronił tytuł, wygrywając w rewanżu z Andym Ristie[6] oraz z Tajem Sitthichaiem Sitsongpeenongiem[7].

25 czerwca 2016 doszło do rewanżowego starcia z Sitsongpeenongiem, w którym lepszy, według sędziów okazał się Taj i to on został nowym mistrzem GLORY[8].

21 października 2016 na Glory 34, zszedł kategorię niżej, tocząc walkę o mistrzostwo w wadze piórkowej z Kanadyjczykiem Gabrielem Vargą, ostatecznie będąc lepszym od obrońcy tytułu, wygrywając z nim przez TKO (rezygnacja z walki) w 4 rundzie. W ten sposób van Roosmalen stał się pierwszym w historii organizacji zawodnikiem, który zdobył dwa tytuły w różnych kategoriach wagowych[9].

19 stycznia 2017 podczas oficjalnego ważenia przed galą GLORY 37, nie zdołał wypełnić limitu wagowego, co skutkowało odebraniem mu pasa. Jego rywal Kanadyjczyk Matt Embree zachował możliwość zdobycia tytułu[10]. Dobę później, 20 stycznia Roosmalen pokonał Embree przez TKO w 4. rundzie[11].

20 maja 2017 pokonał większościową decyzją Taja Petchpanomrung Kiatmookao zostając ponownie mistrzem GLORY wagi piórkowej[12]. 30 września 2017 podczas GLORY 45 w Amsterdamie pokonał Ukraińca Serhija Adamczuka jednogłośnie na punkty, broniąc tym samym pas[13]. 31 marca 2018 w Los Angeles pokonał w walce unifikacyjnej tymczasowego mistrza Kevina VanNostranda jednogłośnie na punkty[14].

29 września 2018 w trzeciej obronie pasa zmierzył się ponownie z Petchpanomrungiem, który wcześniej zdobył tymczasowy pas. Ostatecznie w rewanżu lepszy okazał się Taj, pokonując Holendra jednogłośną decyzją sędziów i odbierając mu regularny pas[15].

Kariera MMAEdytuj

20 lutego 2016 zawodowo zadebiutował w MMA pokonując przez nokaut w drugiej rundzie Greka Theo Michailidisa[16]. 11 marca 2017 wygrał przez TKO z Macedończykiem Risto Dimitrovem w pierwszej rundzie[16].

OsiągnięciaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Profil ze statystykami na stronie glorykickboxing.com (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2018-09-30].
  2. 2011 Sept: It’s Showtime „Fast & Furious 70MAX” (niderl.). postproduktie.nl.
  3. Wyniki Glory 3 Rome (ang.). glorykickboxing.com, 2012-11-03. [dostęp 2018-09-30].
  4. Glory 7: Giorgio Petrosyan wygrywa! Groenhart pokonany! Wyniki! (pol.). fightsport.com, 2013-04-21. [dostęp 2017-06-01].
  5. Wayne Dumas: GLORY 18 ‘Return to Glory’ Results: Van Roosmalen Edges Kiria, Cavalari Captures Tourney (ang.). combatpress.com, 07.11.2014.
  6. Wyniki gali Glory 20 (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-10-01].
  7. Wyniki gali Glory 25 (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-10-01].
  8. GLORY 31: Sitthichai Sitsongpeenong odbiera pas Robinowi van Roosmalenowi! Wyniki! (pol.). www.fightsport.pl, 2016-06-26.
  9. GLORY 34: Nieky Holzken pokonał Murthela Groenharta, Robin van Roosmalen nowym mistrzem! Wyniki i video! (pol.). www.fightsport.pl, 2016-10-22.
  10. Glory 37: Robin van Roosmalen nie zrobił limitu i straci tytuł! Wyniki ważenia! (pol.). fightsport.pl, 2017-01-20. [dostęp 2017-06-25].
  11. Glory 37: Jason Wilnis mistrzem wagi średniej, Yoann Kongolo pretendentem w półśredniej! Wyniki! (pol.). fightsport, 2017-01-21. [dostęp 2017-06-01].
  12. Glory 41: Rico Verhoeven nadal mistrzem wagi ciężkiej! Wyniki (pol.). fightsport.com, 2017-05-22. [dostęp 2017-06-01].
  13. Rob Tatum: GLORY 45 Amsterdam Results: van Roosmalen Tops Adamchuk, Duut Runs Through Tournament (ang.). combatpress.com, 2017-09-30. [dostęp 2017-10-01].
  14. Dave Walsh: GLORY 52 and SuperFight Series Live Results (ang.). liverkick.com, 2018-03-31. [dostęp 2018-03-01].
  15. GLORY 59 Results: Verhoeven Cruises, Petchpanomrung Dominates (ang.). combatpress.com, 2018-09-29. [dostęp 2018-06-03].
  16. a b Statystyki i rekord w MMA na sherdog.com (ang.). sherdog.com. [dostęp 2017-10-01].

Linki zewnętrzneEdytuj