Rocznik Tatarów Polskich

Rocznik Tatarów Polskichrocznik redagowany w Gdańsku w latach 1993-2006. Wydawcą był wówczas Związek Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej. Jest kontynuacją periodyku wydawanego w okresie międzywojennym (do roku 1939 ukazały się 3 numery) pod tytułem „Rocznik Tatarski”.

Rocznik Tatarów Polskich. Seria 2
Czasopismo naukowe i literacko-społeczne poświęcone historii, kulturze oraz teraźniejszości Tatarów w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej
Częstotliwość rocznik
Państwo  Polska
Adres teleboga@wp.pl musaxan@yandex.ru mzr@mzr.pl
Wydawca Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej
Organ prasowy Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej
Tematyka historia
Pierwszy numer 2014
Redaktor naczelny Barbara Pawlic-Miśkiewicz
Średni nakład 500 egz.
Format C5
Liczba stron ok. 300
ISSN 1234-9267

Redaktorzy naczelni:

W roku 2014 wydawanie czasopisma zostało wznowione - pod tytułem Rocznik Tatarów Polskich. Seria 2 - przez Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej. Do roku 2016 redaktorem naczelnym periodyku był Selim Chazbijewicz, który w roku 2017 został mianowany ambasadorem RP w Kazachstanie. W związku z tym obowiązki redaktora naczelnego objęła Barbara Pawlic-Miśkiewicz. Selim Chazbijewicz pozostał przewodniczącym Rady Naukowej. Redaktorem prowadzącym jest cały czas Musa Czachorowski. Rocznik poświęcony jest historii, kulturze i teraźniejszości Tatarów w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Tom opublikowany w roku 2014 nosi numer I (XV), jako że pierwszy z serii 2, ale zarazem piętnasty, licząc trzy numery przedwojenne oraz jedenaście powojennych.

Stałe działy periodyku to:

  • Artykuły i rozprawy,
  • Tatarzy Europy Wschodniej,
  • Archiwum Rocznika Tatarów Polskich,
  • Recenzje,
  • Część literacka,
  • Varia.

BibliografiaEdytuj