Roman Kuźniar

polski politolog

Roman Józef Kuźniar (ur. 25 września 1953 w Przemyślu[1]) – polski politolog, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, dyplomata, w latach 2005–2007 dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, od 2010 do 2015 doradca prezydenta RP ds. międzynarodowych, wykładowca na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.

Roman Kuźniar
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 września 1953
Przemyśl

Zawód, zajęcie

dyplomata, nauczyciel akademicki

Tytuł naukowy

profesor nauk humanistycznych

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Wydział

Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW

Stanowisko

dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (2005–2007), doradca prezydenta RP ds. międzynarodowych (2010–2015)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

ŻyciorysEdytuj

W latach 1968–1973 był uczniem Technikum Górnictwa Naftowego im. Ignacego Łukasiewicza w Krośnie. W 1977 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1981 uzyskał stopień doktora, zaś w 1990 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce (na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. System zachodni w stosunkach międzynarodowych. Czynniki sprawcze ewolucji[2]). W 2001 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

W 1977 został pracownikiem naukowym Instytutu Stosunków Międzynarodowych UW, a w 1992 został kierownikiem Zakładu Studiów Strategicznych. Objął stanowisko kierownika Katedry Studiów Strategicznych i Bezpieczeństwa Międzynarodowego na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW[2]. Prowadzi wykłady z zakresu międzynarodowych stosunków politycznych, praw człowieka, studiów strategicznych, organizacji międzynarodowych i polskiej polityki zagranicznej, wstępu do nauki o stosunkach międzynarodowych oraz bezpieczeństwa.

Doktoraty pod jego kierunkiem napisali m.in.: Robert Kupiecki (1998), Agnieszka Bieńczyk-Missala (2004), Marek Madej (2006), Kamila Pronińska (2007), Patrycja Grzebyk (2010), Anna Wojciuk (2010), Piotr Łukasiewicz (2018)[3].

Wszedł w skład Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk, a w 1995 został członkiem polskiej delegacji do Komisji Praw Człowieka ONZ. Jest autorem i redaktorem wielu publikacji z zakresu międzynarodowych stosunków politycznych, studiów strategicznych, polityki zagranicznej, bezpieczeństwa międzynarodowego i praw człowieka. W 1995 objął funkcję redaktora naczelnego „Rocznika Strategicznego”. Był także jednym z inicjatorów utworzenia Euroregionu Karpackiego[4].

Odbył staż kandydacki w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, ale na skutek rezygnacji nie został pełnoprawnym członkiem partii[5]. W 1990 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był m.in. dyrektorem Departamentu Planowania i Analiz (1992–1994), ministrem pełnomocnym w Stałym Przedstawicielstwie RP przy Biurze NZ w Genewie (1994–1998), pracownikiem (1998–2002) i dyrektorem (2000–2002) Departamentu Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej (odszedł z powodu rozbieżności stanowisk między nim i kierownictwem MSZ odnośnie do wojny w Iraku[6]). W latach 2003–2005 pełnił funkcję dyrektora Akademii Dyplomatycznej MSZ.

1 czerwca 2005 został dyrektorem Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Podawał wówczas w wątpliwość zasadność przystępowania Polski do amerykańskiego programu tzw. tarczy antyrakietowej, według informacji „Życia Warszawy” instytut przygotował ekspertyzę krytycznie oceniającą ten projekt[7]. 8 lutego 2007 Roman Kuźniar został odwołany z zajmowanego stanowiska, co motywowano „nową koncepcją funkcjonowania PISM”[8].

Po utworzeniu rządu Donalda Tuska był doradcą ministra obrony narodowej Bogdana Klicha w latach 2007–2010. 1 października 2010 został powołany na doradcę prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. międzynarodowych[9]. Pełnił tę funkcję do 5 sierpnia 2015[10]. W 2018 zasiadł w radzie Fundacji Instytut Bronisława Komorowskiego[11], następnie został członkiem rady programowej tej fundacji[12].

Został też przewodniczącym rady Fundacji imienia Krzysztofa Skubiszewskiego[13] oraz przewodniczącym rady utworzonej przez Olgierda Łukaszewicza Fundacji „My Obywatele Unii Europejskiej – Fundacja im. Wojciecha B. Jastrzębowskiego”[14].

OdznaczeniaEdytuj

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015)[15] oraz francuską Legią Honorową[16]. W pierwszej połowie lat 80. otrzymał Medal „Za zasługi dla obronności kraju”[5].

Wybrane publikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Who is who w Polsce: leksykon biograficzny z ok. 10.600 nowymi wprowadzeniami, z ok. 5.930 zmianami i z ok. 50.780 wymienionymi nazwiskami znanych polskich osobistości, częściowo ze zdjęciami. Cz. 1, A-Mak. Zug: Hübners blaues Who is who, 2006.
  2. a b Prof. dr hab. Roman Kuźniar, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2022-06-27].
  3. Prof. dr hab. Roman Kuźniar. recenzenci.opi.org.pl. [dostęp 2020-12-25].
  4. Edward Krzemień. Granice dla ludzi. „Gazeta Wyborcza”. Nr 41, s. 13, 18 lutego 1993. 
  5. a b Konrad Piasecki: Kuźniar: Polityczna nikczemność. Strzela się do nas, by ugodzić prezydenta. rmf24.pl, 4 lutego 2013. [dostęp 2022-03-19].
  6. Roman Kuźniar: Droga do wolności. Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2008, s. 231. ISBN 978-83-7383-290-9.
  7. Kuźniar odwołany za krytykę tarczy USA. zyciewarszawy.pl, 10 lutego 2007. [dostęp 2010-05-08].
  8. Odwołano go, bo nie chciał tarczy antyrakietowej?. gazeta.pl, 9 lutego 2007. [dostęp 2010-05-08].
  9. Komorowski kompletuje doradców. newsweek.pl, 16 sierpnia 2010. [dostęp 2011-01-03].
  10. Prezydent odwołał ministrów w KPRP i doradców. prezydent.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-05].
  11. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2015-08-05].
  12. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2019-01-23].
  13. Władze Fundacji. skubi.net. [dostęp 2019-01-23].
  14. Rada Fundacji. myobywateleue.org. [dostęp 2019-01-23].
  15. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 964).
  16. Kużniar Roman. WNPiSM UW. [dostęp 2020-12-25].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj