Rondo ONZ w Warszawie

Ten artykuł dotyczy ronda. Zobacz też: Rondo ONZ (stacja metra).

Rondo ONZ – rondo położone na granicy dzielnic Śródmieście i Wola w Warszawie .

Rondo ONZ w Warszawie
Śródmieście, Wola
Ilustracja
Rondo ONZ, widok w kierunku północnym
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Rondo ONZ w Warszawie
Rondo ONZ w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rondo ONZ w Warszawie
Rondo ONZ w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Rondo ONZ w Warszawie
Rondo ONZ w Warszawie
Ziemia52°13′59,3″N 20°59′53,7″E/52,233139 20,998250
Rondo ONZ w latach 60. XX wieku
Enklawa dawnej zabudowy. Na wprost kamienica Lejba Osnosa, po prawej kamienica przy ul. Ciepłej 3
Rondo widziane z wieżowca Q22. Film przyspieszony 32 razy.

OpisEdytuj

Do ronda dochodzą i odchodzą ulice:

Klasyczne rondo-skrzyżowanie z wyspą centralną z czterema wlotami ulic, wyposażone w sygnalizację świetlną. Torowiska tramwajowe przecinające wyspę centralną ronda z trzech kierunków. Do 2014 utrudnieniem był również fakt, iż ulica Prosta za rondem stawała się jednojezdniowa i przecinała torowisko tramwajowe.

HistoriaEdytuj

Do II wojny światowej ulica Świętokrzyska dochodziła jedynie do ulicy Bagno[1]. W 1955 roku przedłużono ją do ówczesnej ulicy Marchlewskiego (obecnie aleja Jana Pawła II)[1].

Skrzyżowanie to stało się czterokierunkowe 4 grudnia 1963 roku, kiedy do tego miejsca przebito przedłużenie ulicy Kasprzakaulicę Prostą[2]. Tym samym zrealizowano jedną z dwóch ważnych miejskich arterii komunikacyjnych o kierunku wschód-zachód (drugą była trasa W-Z). Arteria miała stać się częścią planowanej trasy mostowej z mostem Świętokrzyskim[3][1] (powstała ponad 30 lat później).

Rondo oddano do użytku 5 października 1965 roku[4]. Nazwa, nadana w październiku 1986[5], upamiętnia Organizację Narodów Zjednoczonych.

Ostatnimi reliktami przedwojennej zabudowy znajdującymi się przy rondzie są kamienica Lejba Osnosa (ul. Twarda 28) oraz kamienica przy ul. Ciepłej 3[6].

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 137.
  2. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 25.
  3. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 40.
  4. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 26.
  5. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 402. ISBN 83-86619-97X.
  6. Michał Wojtczuk. Wieża wchłonie kamienice. „Gazeta Stołeczna”, s. 3, 22 czerwca 2015. 

Linki zewnętrzneEdytuj