Royal Charleroi

belgijski klub piłki nożnej

Royal Charleroi Sporting Clubbelgijski klub piłkarski, grający w Eerste Klasse, mający siedzibę w mieście Charleroi. Klub rozgrywa swoje mecze na stadionie Stade du Pays de Charleroi, który może pomieścić 22 tysiące widzów.

Royal Charleroi
Pełna nazwa Royal Charleroi Sporting Club
Przydomek Les Zèbres (Zebry)
Les Carolos
Barwy          
Data założenia 1 stycznia 1904
Liga Eerste klasse A
Państwo  Belgia
Stadion Stade du Pays de Charleroi
Prezes Belgia Fabien Debecq
Trener Francja Karim Belhocine
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Miasto Charleroi leży w regionie francuskojęzycznym, dlatego też klub wielokrotnie zatrudniał francuskich piłkarzy. Od sezonu 1985/1986 Charleroi grał nieprzerwanie w pierwszej lidze (Jupiler League). W sezonie 2010/2011 odnotował spadek do niższej klasy rozgrywkowej.

Jest też najbardziej znanym klubem w mieście. Drugi to Olympic Charleroi-Marchienne grający w trzeciej lidze.

HistoriaEdytuj

Charleroi Sporting Club został założony 1 stycznia 1904 roku. Na oficjalne zarejestrowanie musiał czekać 3 lata i odbyło się to 24 listopada 1907 roku. 20 lat później zespół awansował do drugiej ligi, a w 1929 do nazwy zespołu dodano przedrostek Royal. W 1947 klub po raz pierwszy awansował do pierwszej ligi.

W 1949 klub ukończył sezon na 4. miejscu (2 punkty straty do Standardu Liège), natomiast rywal z miasta, Olympic Charleroi, zajął 14. miejsce. W 1955 roku Olympic spadł z ligi i zespół Royal Charleroi był jedynym z miasta Charleroi w ekstraklasie. W 1957 jednak zespół Olympic Charleroi powrócił do ekstraklasy, a Royal Charleroi w tym samym sezonie opuścił szeregi najwyższej ligi w kraju. Przez 9 sezonu klub grał na drugim froncie, aż do 1966 roku. W 1969 Royal Charleroi wywalczył wicemistrzostwo Belgii, 5 punktów za Standardem Liège, a w 1971 roku znów opuścił szeregi pierwszej ligi.

W 1974 roku postanowiono zreorganizować liczbę drużyn w pierwszej lidze i powiększono ją z 16 do 20 zespołów. Klub z Charleroi został wybrany jako jeden z nowych beniaminków (podobnie jak zespół Olympic). W 1980 Royal Charleroi przeżył kolejną degradację, a po 5 latach w końcu powrócił do ekstraklasy, w której gra nieprzerwanie od tamtej pory. Od tego czasu najlepszym wynikiem w lidze było 4. miejsce w 1994 roku.

SukcesyEdytuj

  • Wicemistrzostwo Belgii: 1969
  • Mistrzostwo 2. ligi: 1947
  • Wicemistrzostwo 2. ligi: 1966
  • Finał Pucharu Belgii: 1978, 1993.

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1969/70 Puchar Miast Targowych 1R   NK Zagreb 2–1 3–1 5–2
2R   FC Rouen 3–1 0–2 3–3, w.
1994/95 Puchar UEFA 1R   Rapid Bukareszt 2–1 0–2 2–3
1995 Puchar Intertoto Grupa 10   Beitar Jerozolima 1–0 3. miejsce
  Bursaspor 0–2
  FC Košice 2–3
  Wimbledon 3–0
1996 Puchar Intertoto Grupa 4   Silkeborg IF 2–4 3. miejsce
  Conwy United 0–0
  Zagłębie Lubin 0–0
  SV Ried 3–1
2005 Puchar Intertoto 2R   Tampere United 0–0 0–1 0–1
2015/16 Liga Europy 2Q   Beitar Jerozolima 5–1 4–1 9–2
3Q   Zoria Ługańsk 0–2 0–3 0–5
2020/21 Liga Europy 3Q   FK Partizan 2–1 (D), Dogr.
PO   Lech Poznań 1–2 (D)

Skład na sezon 2020/2021Edytuj

Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Nicolas Penneteau
2 OB   Ivan Goranov
4 OB   Maxime Busi
5 OB   Modou Diagne
6 OB   Ǵoko Zajkow
7 PO   David Henen
8 PO   Ali Gholizadeh
10 NA   Kaweh Rezaei
12 PO   Joris Kayembe
13 PO   Christophe Diandy
14 BR   Joachim Imbrechts
15 NA   Anthony Descotte
16 NA   Shamar Nicholson
17 OB   Stergos Marinos
Nr Poz. Piłkarz
19 PO   Lucas Ribeiro Costa
20 PO   Jean Thierry Lazare
22 PO   Gaëtan Hendrickx
23 OB   Steeven Willems
24 OB   Dorian Dessoleil
26 PO   Marco Ilaimaharitra
27 PO   Mamadou Fall
28 PO   Ken Nkuba
30 OB   Guillaume Gillet
34 PO   Amine Benchaib
40 BR   Rémy Descamps
44 PO   Ryōta Morioka
77 PO   Massimo Bruno

Linki zewnętrzneEdytuj