Otwórz menu główne

Rozlane krwawienie pęcherzykowe

Rozlane krwawienie pęcherzykowe (łac. haemorrhagia alveolaris diffusa, ang. diffuse alveolar hemorrhage, DAH) – wydobywanie się krwi z naczyń włosowatych w obrębie płuc i wypełnianie przez tę krew pęcherzyków płucnych. Zaburzenie to występuje w szeregu jednostek chorobowych oraz po niektórych lekach.

Spis treści

Podział i etiologiaEdytuj

Rozlane krwawienie pęcherzykowe z zapaleniem naczyń[1]
Ta postać rozlanego krwawienia pęcherzykowego występuje w poniższych chorobach i stanach:

Rozlane krwawienie pęcherzykowe bez zapalenia naczyń pojawia się w następujących sytuacjach:

Najczęściej rozlane krwawienie pęcherzykowe zdarza się w przebiegu układowych zapaleń naczyń i innych chorób tkanki łącznej, nieco rzadziej występuje ono w chorobie Goodpasture’a i w hemosyderozie. Zapalenie włosowatych naczyń płucnych predysponujące do DAH pojawia się najczęściej w przebiegu tych schorzeń, w których patogenezie biorą udział przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilów (ziarniniakowatość Wegnera i mikroskopowe zapalenie naczyń).

ObjawyEdytuj

W przebiegu rozlanego krwawienia pęcherzykowego można stwierdzić duszność, kaszel, krwioplucie oraz objawy choroby, która wywołała DAH. Nasilenie objawów może być różne.

Badania dodatkoweEdytuj

W badaniach krwi stwierdza się zwykle niedokrwistość, która w przypadku przewlekłego rozlanego krwawienia pęcherzykowego może przebiegać z niedoborem żelaza. U chorych z układowymi zapaleniami naczyń czy innymi układowymi chorobami tkanki łącznej w badaniach serologicznych stwierdza się obecność autoprzeciwciał. W badaniu rentgenowskim klatki piersiowej widoczne są plamiste lub rozsiane zmiany naciekowe mogące zmieniać położenie i ulegać regresji. W badaniu tomokomputerowym widoczne są tzw. zmiany o charakterze mlecznego szkła. W badaniu zdolności dyfuzyjnej płuc stwierdza się początkowo zwiększenie wartości zdolności dyfuzyjnej (co jest związane z wiązaniem się tlenku węgla z hemoglobiną przechodzącą do pęcherzyków płucnych) a następnie jej zmniejszenie wynikające z uszkodzenia pęcherzyków. W bronchoskopii stwierdza się zwykle krew wydobywającą się z ujść oskrzeli segmentarnych. W przypadku rozlanego krwawienia pęcherzykowego można też wykonać płukanie oskrzelowo-płucne, gdzie w popłuczynach stwierdza się ponad 20% makrofagów obładowanych hemosyderyną.

LeczenieEdytuj

Należy leczyć przede wszystkim jednostkę chorobową, która wywołała rozlane krwawienie pęcherzykowe. W przypadku hemosyderozy płucnej stosuje się metyloprednizolon. Opisywano także jako skuteczną metodę leczenia podawanie rekombinowanego aktywowanego czynnika VII przez drogi oddechowe[2] lub dożylnie[3], lek ten stosowano jednak do tej pory u nielicznych pacjentów.

Przebieg i rokowanieEdytuj

Nawracające krwawienie pęcherzykowe, o ile nie występuje duże krwioplucie, prowadzi do stopniowego uszkodzenia płuc przez zalegającą w pęcherzykach płucnych krew i do wystąpienia niewydolności oddechowej. Z kolei masywne krwioplucie w przebiegu DAH bywa niekiedy stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Rokowanie zależy od choroby, która wywołała krwawienie pęcherzykowe.

BibliografiaEdytuj

  1. Andrzej Szczeklik (red): Choroby wewnętrzne : podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, [T. 1]. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005, s. 583-4. ISBN 83-7430-031-0.

PrzypisyEdytuj

  1. Green RJ., Ruoss SJ., Kraft SA., Duncan SR., Berry GJ., Raffin TA. Pulmonary capillaritis and alveolar hemorrhage. Update on diagnosis and management.. „Chest”. 5 (110), s. 1305-16, listopad 1996. PMID: 8915239. 
  2. Heslet L., Nielsen JD., Levi M., Sengeløv H., Johansson PI. Successful pulmonary administration of activated recombinant factor VII in diffuse alveolar hemorrhage.. „Crit Care”. 10. 6, s. R177, 2007. DOI: 10.1186/cc5132. PMID: 17184515. 
  3. Hicks K., Peng D., Gajewski JL. Treatment of diffuse alveolar hemorrhage after allogeneic bone marrow transplant with recombinant factor VIIa.. „Bone Marrow Transplant”. 12 (30), s. 975-8, grudzień 2002. DOI: 10.1038/sj.bmt.1703731. PMID: 12476294.