Otwórz menu główne

Roztoka Odrzańska (do 1945 niem. Papenwasser, po 1945 pol. Zatoka Stobnicka[1]) – zatoka Zalewu Szczecińskiego[2], ma ok. 30 km² powierzchni[3]. Wody Roztoki są płytkie, średnia głębokość wynosi ok. 1,3 m, długość rozlewiska 10 km, a szerokość ok. 6 km[3]. Uchodzi do niej rzeka Odra.

Roztoka Odrzańska
Ilustracja
Roztoka Odrzańska z lotu ptaka, maj 1938 r.
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Lokalizacja Morze Bałtyckie
Zalew Szczeciński
Powierzchnia 30 km²
Wymiary 10 × 6 km
Głębokość
• średnia

1,3 m
Cieki wodne uchodzące Odra, Karwia Struga, Pleśnica, Gowienica, Krampa, Karpina
Miejscowości nadbrzeżne Trzebież
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Roztoka Odrzańska
Roztoka Odrzańska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Roztoka Odrzańska
Roztoka Odrzańska
Ziemia53°38′11″N 14°34′48″E/53,636389 14,580000

PołożenieEdytuj

 
Roztoka Odrzańska
 
Roztoka Odrzańska
 
Roztoka Odrzańska

Roztoka jest kontynuacją nurtu Domiąży (Odra) i rozpoczyna się w rejonie północnego krańca wyspy Wielki Karw w granicach administracyjnych miasta Police. Granicą Roztoki i Zalewu stała się sztuczna wyspa Chełminek koło Trzebieży w gminie Police[3].

Na wodach Roztoki Odrzańskiej wyznaczono granicę powiatu goleniowskiego (gmina Stepnica) i polickiego (gmina Police).

Do Roztoki Odrzańskiej uchodzą[3][4]:

Brzegi Roztoki są porośnięte trzciną oraz pokryte podmokłymi bagnami i łąkami.

ZagospodarowanieEdytuj

Przez wody Roztoki Odrzańskiej prowadzi tor wodny Świnoujście–Szczecin.

Nad prawym, wschodnim, brzegiem Roztoki leżą wsie Stepnica z portem morskim, Stepniczka, Piaski Małe i Gąsierzyno.

Nad lewym, zachodnim, brzegiem Roztoki położone są wsie Trzebież (z portem morskim) i w oddali (2–3 km) Uniemyśl, Niekłończyca i Dębostrów. Dalej na południe znajduje się północna część miasta PolicJasienica oraz przylegające do niej Zakłady Chemiczne Police z portem morskim Police.

HistoriaEdytuj

W końcowym akcie II wojny światowej trwała tu walka, gdy w kwietniu 1945 r. wojska radzieckie i I Armia WP zajmowały wschodnie brzegi Roztoki, były one ostrzeliwane przez niemieckie okręty z wód Roztoki i Zalewu. Ostatecznie Roztoka w całości została przekazana w październiku 1945 r. administracji polskiej[3].

HydronimiaEdytuj

W opisie położenia szczecińskiego portu z 1947 r. użyto nazwy Zatoka Stobnicka[1]. Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Papen Wasser. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę Roztoka Odrzańska[5].

Roztoka jest też nazywana przez wędkarzy i żeglarzy: Ciche Wody, Babia Woda, Biała Woda[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Terebucha, Eugeniusz Port szczeciński w: Szczecin miasto-port-okolice, Polskie Towarzystwo Geograficzne w Szczecinie, Święto Morza 1947
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  3. a b c d e f Encyklopedia Szczecina. T. II P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 269. ISBN 83-7241-089-5. (pol.)
  4. Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 8)