Otwórz menu główne

Rudy-Rysie

wieś w województwie małopolskim

Rudy-Rysiewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Szczurowa, przy DW768.

Rudy-Rysie
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat brzeski
Gmina Szczurowa
Liczba ludności (2007) 704[1]
Strefa numeracyjna 14
Tablice rejestracyjne KBR
SIMC 0831741
Położenie na mapie gminy Szczurowa
Mapa lokalizacyjna gminy Szczurowa
Rudy-Rysie
Rudy-Rysie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudy-Rysie
Rudy-Rysie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Rudy-Rysie
Rudy-Rysie
Położenie na mapie powiatu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzeskiego
Rudy-Rysie
Rudy-Rysie
Ziemia50°03′38″N 20°38′19″E/50,060556 20,638611
Strona internetowa

Rudy-Rysie powstały w wyniku połączenia dwóch niegdyś oddzielnych wsi. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Rudy Drugie, Rudy Pierwsze, Sołtysie[2]. Pierwszy człon nazwy nie odmienia się, np. w Rudy-Rysiu, z Rudy-Rysia.

Według "Słownika Historyczno-Geograficznego Ziem polskich w Średniowieczu" w roku 1396 – pierwszy raz pojawia się wzmianka o osadzie Rudy. W 1416 r. obok nazwy Rudy pojawia się człon Kuźnica (nazwa sugerująca rudę i kuźnica sugeruje związek tych terenów z wydobyciem i przetwarzaniem rudy darniowej, tworzącej się na podmokłych łąkach, przez które wije się koryto rzeki). W 1480 r. właścicielem wioski zostaje Spytko z Melsztyna (herbu Leliwa). W 1525 r. wieś Rudy jest wymieniona wśród wsi Starostwa krzeczowskiego.

Od 19 września 1938 r. wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii pw. Pana Jezusa Dobrego Pasterza (wcześniej należeli do parafii Szczepanów). Kościół stoi w centrum miejscowości, został zamieszczony w "Atlasie dóbr kultury współczesnej województwa małopolskiego".

Lasy i stawy rybne okalające wieś należą do Bratucickiego Obszaru Chronionego Krajobrazu

We wsi działał klub piłkarski Andaluzja Rudy-Rysie.

ZabytkiEdytuj

Przy cmentarzu parafialnym położony jest cmentarz wojenny nr 265 z I wojny światowej, obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[3].

Elementem centralnym cmentarza jest wysoki (5 metrowy) betonowy cokół z tablicą inskrypcyjną, zwieńczony betonowym krzyżem. Na tablicy oprócz dat 1914–1915 można przeczytać następujący tekst: „WOLLT IHR DIE HEIMIN GEGANGNEN HELDEN EHREN SCHENKT EUER HERZ DER ERDE DIE SIE DECKT” – można to tłumaczyć: „Jeśli chcecie uczcić bohaterów, którzy odeszli, oddajcie swe serca ziemi, która ich okrywa”.

Według danych zbiorczych jest tu pochowanych 86 żołnierzy, w tym 45 żołnierzy rosyjskich. Znane nazwiska to: Anton Gawron, Anton Kępa, Joann Kłyś, Jakub Hołota, Andreas Kozioł, Jakub Motyka, Baltazar Andreas Michalik, Josef Martyne, Josef Bomba, Joann Cieślar, Anton Szklarz, Henrich Reicher, Adalbert Suder, Valentin Vašica.

BibliografiaEdytuj

Jerzy J.P. Drogomir "Polegli w Galicji Zachodniej 1914–1915(1918)"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj