Otwórz menu główne

Runek (1004 m) – słabo wyodrębniony wierzchołek w Paśmie Lubania w Gorcach, na zachód od jego głównego wierzchołka – Lubania[1]. Nazwa Runek jest pochodzenia wołoskiego, pochodzi od słowa runc, oznaczającego polanę powstałą poprzez wypalenie lasu. Obecnie jednak na szczycie nie ma już śladu po polanie i jest on całkowicie zarośnięty świerkowym lasem[2].

Runek
Ilustracja
Widok z Pienin Czorsztyńskich
Państwo  Polska
Pasmo Gorce, Karpaty
Wysokość 1004 m n.p.m.
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Runek
Runek
Ziemia49°29′48″N 20°15′52″E/49,496667 20,264444

Na Runku zbiegają się granice trzech miejscowości: Ochotnicy Górnej, Huby i Maniów[2]. W głównej grani Pasma Lubania, w kierunku na zachód od Runka znajduje się drugi niewybitny wierzchołek zwany Runkiem Hubieńskim (997 m].)[3]. Pomiędzy tymi wierzchołkami, około 100 m na zachód od Runka zbiega do Ochotnicy Górnej ścieżka, którą prowadził znakowany, żółty szlak turystyczny, obecnie zlikwidowany. Przy ścieżce znajdują się (obecnie już zarośnięte): Jezioro Zawadowskiego (J. Zawadowskie) i Jezioro Iwanowskiego (J. Iwanowskie)[2][3]. W wale rozdzielającym jeziora jest wejście do niewielkiej Jaskini nad Jeziorami[4].

Dawniej na Runku stała drewniana wieża triangulacyjna, przez miejscową ludność nazywana patrią lub patryją. W Paśmie Lubania były 4 takie wieże: na Bukowince, Runku, Lubaniu i Marszałku[2].

Przez Runek i cały grzbiet Pasma Lubania prowadzi znakowany czerwono Główny Szlak Beskidzki.

Szlaki turystyczne[5]Edytuj

  – z Przełęczy Knurowskiej przez Bukowinkę, Studzionki i Runek na Lubań
  • Czas przejścia z Przełęczy Knurowskiej na Runek 1:55 h, ↓ 1:45 h
  • Czas przejścia z Runka na Lubań 1:40 h, ↓ 1:25 h
 
Widok z Borsuczyn

PrzypisyEdytuj

  1. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2017-04-08].
  2. a b c d Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004. ISBN 83-89188-19-8.
  3. a b Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8.
  4. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-03-27] (pol.).
  5. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Warszawa: Demart sp. z o.o., 2005. ISBN 83-89472-59-7.