Otwórz menu główne

Rozmieszczenie geograficzneEdytuj

Gatunek kosmopolityczny[2]. W Polsce największe skupienie stanowisk znajduje się w Zatoce Puckiej[3].

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Cienka (ok. 1 mm grubości), obła, do 20 cm długości, płożąca się po dnie, zakorzeniona w węzłach.
Liście 
Jasnozielone, równowąsko-nitkowate, ustawione w dwóch rzędach.
Kwiaty 
Drobne, pozbawione okwiatu.
Owoce 
Skupione w baldaszek.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hydrofit. Rośnie w słonych wodach w przybrzeżnych partiach mórz. Kwitnie od czerwca do września. Liczba chromosomów 2n=20. Gatunek charakterystyczny klasy Ruppietea maritimae[4].

ZagrożeniaEdytuj

Kategorie zagrożenia gatunku:

PrzypisyEdytuj

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-08].
  2. Ruppia maritima na eMonocot [dostęp 2013-10-20]
  3. A. Urbisz, A. Urbisz 2001. Rupia morska. s. 408-410. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.