Otwórz menu główne

Ryszard Bakst (ur. 4 kwietnia 1926 w Warszawie, zm. 25 marca 1999 w Manchesterze) – polski pianista i pedagog muzyczny, laureat VI nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1949).

Ryszard Bakst
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1926
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 marca 1999
Manchester
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Wydawnictwo m.in. Polskie Nagrania „Muza”, EMI, Columbia Records, Westminster
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Ryszarda Baksta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

ŻyciorysEdytuj

Młodość i wykształcenieEdytuj

Urodził się w żydowskiej rodzinie o muzycznych tradycjach, a na fortepianie zaczął grać w wieku kilku lat. W latach 1932–1939 uczęszczał do Konserwatorium Warszawskiego[1].

W czasie II wojny światowej stracił część rodziny, a sam został wywieziony do Swierdłowska, gdzie ukończył szkołę średnią. W latach 1944–1947 studiował w Konserwatorium Moskiewskim. Po ukończeniu studiów powrócił do Polski i rozpoczął pracę pedagogiczną. Zaczął też dawać liczne koncerty. Na przestrzeni lat jego nauczycielami byli m.in. Józef Turczyński, Abram Lufer, Heinrich Neuhaus i Zbigniew Drzewiecki[2].

W 1949 wystąpił na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, gdzie otrzymał VI nagrodę[3]. Jego występy wysoko oceniał m.in. Wawrzyniec Żuławski[2].

Międzynarodowa karieraEdytuj

Po konkursowym sukcesie występował w wielu krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji[1]. Prowadził też działalność pedagogiczną – był profesorem fortepianu na uczelniach we Wrocławiu (1950–1953) i w Warszawie (1953–1968)[4]. Ponadto należał do Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków (w latach 1966–1968 prezes Oddziału Warszawskiego)[1].

W 1968 po antysemickiej nagonce, będącej efektem wydarzeń marcowych, wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Tam kontynuował działalność koncertową oraz prowadził klasę fortepianu w Royal Manchester College of Music, a później Royal Northern College of Music w Manchesterze (1969–1999). W 1973 przyczynił się do odsłonięcia w hallu College'u pomnika Fryderyka Chopina dłuta Ludwiki Nitschowej. Był też pomysłodawcą organizowania kursów mistrzowskich dla młodych pianistów w Dusznikach[4].

W 1990 był jednym z jurorów podczas XII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie[4].

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1960)[1] i Złotym Krzyżem Zasługi[5].

Po śmierciEdytuj

Zmarł 25 marca 1999 w Manchesterze. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera HIII-7-16)[6]. Dla upamiętnienia jego imienia w Royal Northern College of Music w Manchesterze ufundowano nagrodę dla najzdolniejszych uczniów szkoły (Ryszard Bakst memorial prize)[4]. W 2013 nazwa nagrody została zmieniona po tym jak kilka kobiet oskarżyło nieżyjącego pianistę o molestowanie seksualne[7].

Repertuar i dyskografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Małgorzata Kosińska: Ryszard Bakst (pol.). culture.pl, październik 2007. [dostęp 2015-01-05].
  2. a b Dybowski 2005 ↓, s. 167.
  3. Wysocki 1987 ↓, s. 59.
  4. a b c d Dybowski 2005 ↓, s. 169.
  5. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 30. ISBN 83-223-2073-6.
  6. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  7. Helen Pidd: Music school renames prize after teacher is accused of sexual abuse (ang.). theguardian.com, 23 lutego 2013. [dostęp 2016-04-20].
  8. Dybowski 2005 ↓, s. 167–169.
  9. Ryszard Bakst – Discography (pol.). discogs.com. [dostęp 2016-04-20].

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 167–169. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.