Rząd Pedera Kolstada

Rząd Pedera Kolstadarząd mniejszościowy Partii Chłopskiej powołany 12 maja 1931 roku.

Zdjęcie gabinetu Pedera Kolstada (premier trzeci od lewej w dolnym rzędzie), 1931

Peder Kolstad (1878–1932) objął stanowisko premiera po dyskredytacji rządu Johana Ludwiga Mowinckela (1870–1943). Po śmierci Kolstada 5 marca 1932 roku, 14 marca stanowisko premiera objął Jens Hundseid (1883–1965).

Skład rząduEdytuj

Źródło[1]:

Pozycja w rządzie Polityk Od Do
Premier Peder Kolstad 12 maja 1931 1 lutego 1932
Birger Braadland (p.o) 1 lutego 1932 29 lutego 1932
Nils Trædal (p.o) 29 lutego 1932 10 marca 1932
Birger Braadland (p.o) 10 marca 1932 14 marca 1932
Minister spraw zagranicznych Birger Braadland 12 maja 1931 29 lutego 1932
Nils Trædal (p.o.) 19 lutego 1932 10 marca 1932
Birger Braadland 10 marca 1932 14 marca 1932
Minister Kościoła i edukacji Nils Trædal 12 maja 1931 14 marca 1932
Minister sprawiedliwości Asbjørn Lindboe 12 maja 1931 14 marca 1932
Minister obrony Vidkun Quisling 12 maja 1931 14 marca 1932
Minister finansów Peder Kolstad 12 maja 1931 1 lutego 1932
Jon Sundby 1 lutego 1932 14 marca 1932
Minister handlu Per Larssen 12 maja 1931 14 marca 1932
Minister pracy Rasmus Langeland 12 maja 1931 14 marca 1932
Minister rolnictwa Jon Sundby 12 maja 1931 25 lutego 1932
Ivar Kirkeby-Garstad 25 lutego 1932 14 marca 1932
Minister spraw społecznych Jakob Vik 12 maja 1931 14 marca 1932

Historia rząduEdytuj

Peder Kolstad został mianowany premierem przez króla Haakona VII 11 maja 1931 roku ze skutkiem od 12 maja 1931 roku od godz. 14.00[1]. Kolstad postanowił połączyć stanowisko premiera z ministrem finansów[2]. Wzmocniło to jego rolę szefa rządu, ale jednocześnie zajmowało wiele czasu[2]. Kolstad postanowił rozwiązać problemy gospodarcze za pomocą surowej polityki oszczędnościowej, co utrudniało spełnienie oczekiwań wobec rządu[2]. Rząd Kolstada zadecydował także o zerwaniu ze standardem złota i wprowadzeniu płynnego kursu walutowego[2].

Rząd Kolstada musiał zmierzyć się również z konfliktami pracowniczymi – w czerwcu 1931 roku użył wojska dla ochrony pracowników kontraktowych w zakładzie Norsk Hydro w Menstad pod Skien (tzw. „bitwa pod Menstad”)[2]. Użycie siły wzmogło krytykę polityczną ministra obrony Vidkuna Quislinga (1887–1945), który jednak nie odgrywał głównej roli w tej sprawie[2].

Aby wesprzeć norweskich rolników, gabinet zaproponował, aby margaryna sprzedawana w Norwegii zawierała pewien procent masła. Zostało to zalegalizowane przez parlament w czerwcu 1923 roku. Gabinet zaproponował również zwiększenie dotacji dla rolników, którzy produkowali kukurydzę. Partia Liberalna początkowo sprzeciwiała się wzrostowi dotacji, ale w końcu osiągnięto kompromis[3]. Wśród działań, które podjął rząd Kolstada była również ustawa o wzroście cen zbóż[2].

Rząd Kolstada musiał zająć się także prywatną norweską okupacją wschodniej Grenlandii[2]. Pod naciskiem partii, Partii Chłopskiej i innych, rząd – wbrew woli Kolstada – postanowił wesprzeć okupację[2].

Osobny artykuł: Ziemia Eryka Rudego.

Problemy rządu odbiły się na zdrowiu Kolstada, który zachorował w połowie stycznia 1932 roku i był hospitalizowany[2]. 1 lutego obowiązki premiera przejął Birger Braadland[1]. Kolstad zmarł na zakrzepicę 5 marca 1932 roku[2].

14 marca 1932 rząd został zrekonstruowany i stanowisko premiera objął Jens Hundseid[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d o, Peder Kolstads regjering, Regjeringen.no, 3 grudnia 2007 [dostęp 2019-08-05] (norw.).
  2. a b c d e f g h i j k Peder Kolstad Prime Minister 1931 - 1932 (ang.). W: www.regjeringen.no [on-line]. 2011-05-30. [dostęp 2019-08-08].
  3. Gabrielsen, Menn og politikk: Senterpartiet 1920–1970, 1978.