Otwórz menu główne
Sławomir Siezieniewski

Sławomir Siezieniewski (ur. 4 listopada 1967 w Gdańsku) – polski dziennikarz i prezenter pracujący w TVP.

Skończył z dyplomem technika Zespół Szkół Łączności w Gdańsku. W latach 1995–1999 prowadził w TVP1 główne wydanie Wiadomości. Był najmłodszym prezenterem w historii tego programu[potrzebny przypis]. Prowadził także programy publicystyczne w TVP1 W centrum uwagi i Monitor Wiadomości. Współpracował z Redakcją Sportową TVP podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie, Sidney i Turynie czy zimowej próby wejścia polskich alpinistów na K2. Relacjonował dla TVP pielgrzymki papieskie, przebieg wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Od marca 2002 do października 2007 występował przed kamerami Kuriera w TVP3, który w 2007 przekształcił się w TVP Info, gdzie jest gospodarzem Poranka Info oraz Serwisów Info, a dawniej także Godziny po godzinie i Panoramy Info

Do czerwca 2017 z pracą na antenie ogólnopolskiej łączył obowiązki prezentera TVP3 Gdańsk. Był prezenterem lokalnego serwisu informacyjnego Panorama. Od 2012 roku był też kierownikiem tej redakcji. Prowadzony przez niego zespół otrzymał dwukrotnie wyróżnienie na Przeglądzie i Konkursie Programów Regionalnych PiK za najlepszy program informacyjny, a kierowani przez niego dziennikarze uhonorowani zostali 4 nagrodami indywidualnymi. Współpracował z największymi pomorskimi mediami Radiem Gdańsk, Radiem Plus i Dziennikiem Bałtyckim oraz ogólnopolskimi miesięcznikami „Za Trzy” i „Casting”.

Sławomir Siezieniewski występował również jako wokalista w gdańskich zespołach heavy metalowych Henear i Angelika. Współpracował m.in z gitarzystą Piotrem Łukaszewskim, który występował z nim przed dołączeniem do grup TSA Evolution i IRA[1].

Studiował prawo na Uniwersytecie Gdańskim. Wcześniej ukończył Technikum Łączności w Gdańsku.

Był anonserem na galach sportowych Mixed Marial Arts – Bałtycki Sztorm 1 i 3. W 2001 poślubił Jolantę Markiewicz, mają dwójkę dzieci.

Jest laureatem konkursu Mistrz Mowy Polskiej.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Grabowski, Ona, oni i O.N.A., In Rock, Warszawa 2000, s. 46