Otwórz menu główne

Sławomir Zieliński (dziennikarz)

Sławomir Lech Zieliński (ur. 2 listopada 1955 w Suchedniowie) – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, prezenter, menedżer mediów, wieloletni dyrektor zespołów dziennikarskich.

Sławomir Zieliński
Ilustracja
Sławomir Zieliński
Busko-Zdrój, 7 lipca 2012
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1955
Suchedniów
Zawód, zajęcie dziennikarz, prezenter
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Brązowy Medal "Za Zasługi dla Policji" Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”

ŻyciorysEdytuj

W latach 1970-1974 uczęszczał do V Liceum Ogólnokształcącego im. ks. Piotra Ściegiennego w Kielcach, a następnie w latach 1974-1980 studiował na Wydziale Górniczym Politechniki Wrocławskiej, uzyskując dyplom magistra inżyniera. W czasie studiów był szefem programowym studenckiego Radia Politechniki Wrocławskiej „FOSA-64”, współpracował w tym czasie z Polskim Radiem i TVP. W 1979 był laureatem I nagrody w ogólnopolskim Konkursie "Czerwonej Róży", w kategorii najlepszy dziennikarz studencki[1].

Po ukończeniu studiów, w latach 1980–1982 był dziennikarzem w Naczelnej Redakcji Programów dla Dzieci i Młodzieży PR. Pracował w zespole Andrzeja Turskiego. Był prezenterem codziennej audycji "Radiokurier" oraz autorem reportaży w programie "Wita Was Polska"[2].

W 1982 został zastępcą dyrektora – zastępcą redaktora naczelnego Programu III Polskiego Radia, którym był przez 7 lat. Odpowiadał za serwisy informacyjne i codzienny program "Zapraszamy do Trójki". Przygotował i poprowadził ponad 1000 wydań tej audycji.

W tym czasie współpracował także z TVP, prowadząc m.in. "Telewizyjny Kurier Warszawski". Był w pierwszym zespole, który tworzył "Teleexpress". Prowadził ten program przez pierwsze 5 lat.

W 1989 przeniósł się z PR do TVP, został szefem redakcji "Teleexpressu" w randze zastępcy dyrektora – zastępcy redaktora naczelnego Dyrekcji Programów Informacyjnych TVP. W 1991 został dyrektorem – redaktorem naczelnym Dyrekcji Programów Informacyjnych TVP. Był też szefem "Wiadomości". Od końca 1991 do 1994 pracował jako starszy publicysta w Redakcji "Panoramy", głównego programu informacyjnego TVP 2. W latach 1994–1996 - zastępca kierownika Redakcji „Panoramy”, a także prezenter "Panoramy Gospodarczej".

W listopadzie 1995 jako dziennikarz brał udział w debatach telewizyjnych kandydatów na Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego i Lecha Wałęsy[3].

W latach 1996–1998 był kierownikiem Redakcji „Panoramy”, prezenterem i wydawcą głównego wydania.

W latach 1998–2004 był dyrektorem Programu 1 Telewizji Polskiej. Pomysłodawca koncepcji wielu programów i karier dziennikarskich, plebiscytu "Superjedynek", odpowiedzialny za 14 Festiwali w Opolu i Sopocie.

W latach 2004-2006 pracował jako kierownik Redakcji Filmowej TVP 3. W latach 2007-2009 był dyrektorem programowym TVS „Silesia” - satelitarnej TV regionu śląskiego. Był twórcą koncepcji programowej Stacji i pierwszego zespołu dziennikarskiego. 12 lipca 2011 zarząd Telewizji Polskiej powołał go na zastępcę dyrektora TVP Polonia[4]. W 2013 został powołany na stanowisko dyrektora Biura Koordynacji Programowej TVP. Funkcję pełnił do połowy lutego 2016 roku. W tym czasie przewodniczył Kolegium Filmowemu TVP, które decydowało o udziale telewizji w produkcjach polskich filmów fabularnych, również koordynowało politykę serialową. Zajmował się kontaktami z Polskim Instytutem Sztuki Filmowej.

Był przewodniczącym Komisji Wyborczych TVP w wyborach: do Parlamentu Europejskiego, samorządowych, prezydenckich, parlamentarnych.

Na początku 2016 został "Człowiekiem Roku 2015" w kategorii: Ambasador Regionu, w plebiscycie gazety "Echo Dnia".

Pracę w TVP zakończył 30 września 2016.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Nominacje w TVP. sdp.pl, 2011-07-13. [dostęp 2012-07-14].
  2. Sławomir Zieliński zwolniony z TVP. Zastąpi go Joanna Klimek. onet.pl, 2016-02-13. [dostęp 2018-10-08].
  3. Sławomir Zieliński. gazeta.pl, 2003-11-19. [dostęp 2012-07-14].
  4. Sławomir Zieliński wraca do Telewizji Polskiej. wirtualnemedia.pl, 2011-07-13. [dostęp 2012-07-14].
  5. M.P. z 2003 r. nr 6, poz. 81.
  6. Odznaczenia z okazji 50-lecia Telewizji Polskiej. prezydent.pl, 2002-10-26. [dostęp 2018-07-09].