Służewiec

część warszawskiej dzielnicy Mokotów

Służewiec – dawna wieś, obecnie obszar MSI[1] w dzielnicy Mokotów w Warszawie.

Służewiec
Obszar MSI[1] Warszawy
Ilustracja
Ul. Wołoska na Służewcu
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Tablice rejestracyjne WE
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Służewiec
Służewiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Służewiec
Służewiec
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Służewiec
Służewiec
Ziemia52°10′37″N 21°00′27″E/52,176971 21,007572
Portal Portal Polska
Służewiec na tle Mokotowa według MSI
Panorama Służewca w latach 70. XX wieku

OpisEdytuj

Granice Służewca, według Miejskiego Systemu Informacji, wyznaczają ulice Jana Pawła Woronicza, Wołoska, Obrzeżna, Bokserska oraz tory linii radomskiej[1]. Oznacza to, że faktycznie w jego granicach znajduje się jedynie część przemysłowa i fragment części mieszkalnej Służewca. Pozostała część mieszkalna (osiedla Służewiec Południowy i Służewiec Fort) znajdują się w granicach Służewa.

W zabudowie Służewca wyróżnia się dwa obszary. Pierwszy, leżący na południu, to osiedle eksperymentalnych i prototypowych budynków mieszkalnych wznoszonych w technologii wielkiej płyty. Drugi, leżący na północy i znany jako Służewiec Przemysłowy, to teren przeznaczony w czasach PRL pod zakłady przemysłowe i magazyny (tzw. Dzielnica Przemysłowo-Składowa „Służewiec”, zajmująca obszar ok. 260 ha)[2]. Dzielnica powstała na terenach rolniczych wsi Służewiec i Zbarż[3]. W kilkudziesięciu zbudowanych tam zakładach przemysłowych na początku lat 70. pracowało ok. 20 tys. osób[2]. Największym przedsiębiorstwami były: Fabryka Półprzewodników „Tewa”, Zakłady Urządzeń Dźwigowych, Fabryka Podzespołów Radiowych „Elwa”, Zakłady Ceramiki Radiowej, Zakłady Mięsne „Służewiec” i Stołeczne Zakłady Wyrobów Skórzanych Przemysłu Terenowego „Argo”[2].

Od lat 90. XX wieku dawna przemysłowa część Służewca i powiązana z nim funkcjonalnie zachodnia część Ksawerowa zaczęły być intensywnie zabudowywane budynkami biurowymi, w wyniku czego powstał największy w Polsce kompleks biurowy[4]. Do 2016 wniesiono tam 75 biurowców[5]. W związku z kłopotami komunikacyjnymi (m.in. korki i trudności z parkowaniem), zyskał on żartobliwą nazwę Mordoru – mrocznej krainy z powieści J.R.R. Tolkiena[6][5].

KalendariumEdytuj

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Obszary MSI. Dzielnica Mokotów. W: Zarząd Dróg Miejskich [on-line]. zdm.waw.pl. [dostęp 2020-03-16].
  2. a b c Józef Kazimierski, Ryszard Kołodziejczyk, Żanna Kormanowa, Halina Rostowska: Dzieje Mokotowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1972, s. 269.
  3. Bronisław Ryś. Budowa i rozwój Służewca Przemysłowego. „Kronika Warszawy”. 3 (7). s. 45. 
  4. Grażyna Błaszczak. Biurowy Mordor musi walczyć o wizerunek. „Rzeczpospolita”, s. B12, 22 czerwca 2016. 
  5. a b Michał Wojtczuk. Służewiec w korku i kryzysie. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 22 czerwca 2016. 
  6. Joanna Gierak-Onoszko. M w Mordorze. „Polityka”, s. 32, 27 stycznia–2 lutego 2016. 
  7. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 259.
  8. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1966, s. 23.

Linki zewnętrzneEdytuj