Sōya (1938)

Sōya (jap. 宗谷)japoński lodołamacz używany jako statek dostawczy i badawczy w czasie drugiej wojny światowej, a w latach 1956–1962 jako statek zaopatrujący japońską stację antarktyczną Shōwa (Syowa). Obecnie statek muzeum wchodzący w skład Muzeum Morskiego w Tokio.

Sōya (dane z 1978)
Ilustracja
Poprzednie nazwy

Волочаевец, Chiryō Maru

Bandera

 Japonia

Dane podstawowe
Typ

lodołamacz/badawczy

Historia
Stocznia

Matsuo (Nagasaki)

Data wodowania

16 lutego 1938

Data wycofania ze służby

3 października 1978

Dane techniczne
Wyporność

4365 t

Długość całkowita (L)

83,3 m

Szerokość (B)

13,5 m

Napęd mechaniczny
Silnik

spalinowy

Liczba śrub napędowych

1

Soya (w latach 1940–1945)
Historia
Zamówiony dla  Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Los okrętu

statek muzeum

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

3800

Długość

77,5

Szerokość

12,8

Zanurzenie

6,1

Napęd
maszyna parowa potrójnego rozprężania, 2 kotły parowe
Prędkość

12,4

Uzbrojenie
1 armata 80 mm (3-in.), podwójnie sprzężona armata przeciwlotnicza 25mm, 10 bomb głębinowych[1]
Załoga

35 ludzi

HistoriaEdytuj

Statek został zamówiony w 1936 przez ZSRR w stoczni Matsuo (w Nagasaki) jako statek handlowy ze wzmocnieniami lodowymi. 31 października 1938 położono stępkę. Zwodowano go 16 lutego 1938 jako "Wołoczajewiec" (Волочаевец) (jap. ボロチャエベツ "Borochaebetsu"). 10 czerwca 1938 statek ukończono, ale kontrakt z ZSRR został zerwany na skutek napięć politycznych. Statek jako "Chiryō Maru" (jap. 地領丸) stał się własnością Tatsunan Kisen Co.

W listopadzie 1939 statek został zarekwirowany przez japońską marynarkę wojenną i w lutym 1940 jako "Sōya" stała się statkiem dowożącym amunicję. Do czerwca tego samego roku jednostkę przebudowano pod kątem wypełniania funkcji statku amunicyjnego i badawczego.

18 lutego 1944, w czasie operacji Hailstone statek został uszkodzony, a 10 osób z załogi zginęło.

We wrześniu 1945 statek zdemobilizowano i przebudowano, przystosowując do transportu repatriantów[2]. Pełnił to zadanie do lipca 1946, przewożąc prawie 19 tys. osób.

W 1949 statek przeniesiono do służby w japońskiej straży wybrzeża w roli zaopatrzeniowca dla latarniowców.

W lipcu 1950 statek został przebudowany i stał się pierwszym japońskim statkiem do badań arktycznych.

W latach 1956–1962 lodołamacz sześciokrotnie odbył podróż z Japonii na Antarktydę, a następnie był używany jako statek patrolowy i badawczy w okolicach Hokkaido.

 
Trasa Japonia-Antarktyda

W latach 1956–1958 dokonano kolejnej, dużej przebudowy, zmieniając napęd na silnik spalinowy, instalując pokład helikopterowy i hangary dla 4 śmigłowców oraz zwiększając wyporność do 4 365 ton.

3 października 1978 statek wycofano ze służby i zacumowano jako część muzeum.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Supply ships. Imperial Japanese Navy Page. [dostęp 2011-03-19]. (ang.).
  2. Po zakończeniu wojny należało przewieźć ponad 7 mln osób: japońskich żołnierzy, osoby cywilne oraz byłych jeńców.

BibliografiaEdytuj