Safiye

Konkubina sułtana Murada III

Safiye (ur. 1550 na Korfu lub Rezi, zm. 1619 w Stambule) – niewolnica weneckiego lub albańskiego pochodzenia, konkubina sułtana Murada III[1], matka sułtana Mehmeda III[1]. Pełny tytuł: Devletlu İsmetlu Haseki Safiye Valide Sultan Aliyyetu'ş-Şan Hazretleri.

Safiye Sultan
Devletlu İsmetlu Haseki Safiye Valide Sultan Aliyyetu'ş-Şan Hazretleri
ilustracja
Valide Sultan
Okres

od 15 stycznia 1595
do 22 grudnia 1603

Poprzednik

Nurbanu

Następca

Handan

Haseki Sultan
Okres

od 7 grudnia 1583
do 22 grudnia 1595

Poprzednik

Nurbanu

Następca

Kösem

Dane biograficzne
Dynastia

Osmanowie

Data i miejsce urodzenia

1550
Korfu, Republika Wenecka

Data i miejsce śmierci

1619
Stambuł, Imperium Osmańskie

Małżeństwo

Murad III

Dzieci

Mehmed III
Ayşe
Fatma

Syn Safiye i Murada III sułtan Mehmed III

ŻyciorysEdytuj

Safiye urodziła się prawdopodobnie jako Sofia Baffo i była Wenecjanką. Inne źródła podają, że była Albanką ze wsi Rezi w górach Dukagjini.[potrzebny przypis]

W 1563 roku została porwana przez tureckich korsarzy i sprzedana do haremu, jako 13-letnia niewolnica została ofiarowana Muradowi III (ówczesnemu księciu) przez jego ciotkę, Mihrimah (Mihrimah była córką Sulejmana Wspaniałego[2] i Roksolany oraz siostrą Selima II, ojca Murada). Szybko spodobała się młodemu księciu i została jego faworytą.

Z tego związku 26 maja 1566 roku urodził się pierwszy syn Safiye, przyszły sułtan Mehmed. Cztery lata później Safiye urodziła córkę – Ayşe, a w 1580 roku na świat przyszła Fatma.

Od 1595 Safiye pełniła funkcję Valide Sultan, czyli matki obecnie panującego sułtana. Cieszyła się dużym szacunkiem syna, który nigdy nie podważał jej decyzji, wywierała na niego duży wpływ.

Rok po objęciu władzy przez wnuka – Ahmeda I, została wygnana do Starego Pałacu, gdzie spędziła resztę życia.

Zmarła w 1619 roku w Stambule.

 
Ojciec Mehmeda III, sułtan Murad III

PrzypisyEdytuj

  1. a b Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza, Słownik władców świata, 2009.
  2. Jerzy Łątka, Sulejman II Wspaniały, 2004.

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Łątka, Tajemnice haremów, 2015.
  • Opracowanie, Dynastie Europy. Osmanowie, 2011.