Otwórz menu główne

Sam Querrey

amerykański tenisista

Sam Austin Querrey[1] (ur. 7 października 1987 w San Francisco) – amerykański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu (2008).

Sam Querrey
Ilustracja
Sam Querrey w 2017
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 7 października 1987
San Francisco
Wzrost 198 cm
Masa ciała 95 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywny
Trener Henner Nehles
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 11 (26 lutego 2018)
Australian Open 3R (2007, 2008, 2013, 2014, 2017)
Roland Garros 3R (2013)
Wimbledon SF (2017)
US Open QF (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 23 (17 maja 2010)
Australian Open 3R (2010, 2017)
Roland Garros 3R (2008)
Wimbledon 2R (2009, 2015)
US Open SF (2015)
Strona internetowa

W 2006 roku Querrey oficjalnie rozpoczął karierę tenisową, jednak już w październiku 2004 roku po raz pierwszy wystąpił w turnieju zawodowym, podczas turnieju rangi ITF Futures w amerykańskim Laguna Niguel. Pojedynek z Michaelem Yanim Querrey przegrał 6:7(4), 3:6.

Pierwszy turniej rangi ATP World Tour Querrey wygrał w marcu 2008 roku w Las Vegas, a ostatni w marcu 2017 roku w Acapulco. Łącznie Amerykanin triumfował w 10 turniejach kategorii ATP World Tour oraz 8–krotnie dochodził do finałów. W 2009 roku Querrey został zwycięzcą cyklu US Open Series, wyprzedzając w klasyfikacji końcowej drugiego Andy'ego Murraya oraz trzeciego Juana Martína del Potro. Najwyżej w rankingu singlowym był na 11. miejscu w lutym 2018 roku.

W grze podwójnej Amerykanin wywalczył 5 deblowych tytułów, w tym mistrzostwo rozgrywek ATP World Tour Masters 1000 w Rzymie z maja 2011 roku w parze z Johnem Isnerem. Ponadto Querrey docierał do 8 kolejnych deblowych finałów turniejów ATP World Tour. W zestawieniu gry podwójnej Amerykanin najwyższą pozycję osiągnął w maju 2010 roku, nr 23.

Spis treści

Życie prywatneEdytuj

Jego ojciec ma na imię Mike, a matka Chris. Jego młodsza siostra, Elle uprawia siatkówkę. Sam Querrey jako jedyny w rodzinie zawodowo gra w tenisa.

Querrey bardzo lubi koszykówkę. Jest fanem zespołu Los Angeles Clippers (liga NBA). Poza tym gra w golfa oraz tenisa stołowego.

Według stanu na dzień 29 stycznia 2018 roku zarobił na kortach 10 068 951 dolarów amerykańskich[1].

Kariera zawodowaEdytuj

Lata juniorskieEdytuj

Querrey w tym okresie wygrał dwa turnieje, USTA Spring Championships i Easter Bowl (2005). W wielkoszlemowych turniejach, US Open i French Open osiągał ćwierćfinały. Dnia 11 czerwca 2006 roku rozpoczął karierę seniorską.

Sezon 2006Edytuj

Pierwszy start Querreya w zawodach z cyklu ATP World Tour miał miejsce w San Jose, w lutym, gdzie odpadł w I rundzie. Jedynym turniejem wielkiego szlema, w którym wystartował tego roku był US Open, gdzie doszedł do II rundy. Po drodze wyeliminował Philippa Kohlschreibera 6:3, 6:4, 6:4. Spotkanie o III rundę przegrał z Gastónem Gaudio 6:3, 2:6, 1:6, 4:6. Sezon zakończył na 130. pozycji w światowym rankingu oraz z trzema wygranymi turniejami z serii ATP Challenger Tour.

Sezon 2007 – awans do TOP 100 rankingu ATPEdytuj

Nowy rok rozpoczął od debiutu w Australian Open, gdzie doszedł do III rundy. Aby zagrać dalej musiał pokonać Tommy'ego Robredo. Querrey uległ Hiszpanowi 4:6, 7:6(5), 2:6, 1:6. W lutym wziął udział w rozgrywkach w Memphis, gdzie doszedł do ćwierćfinału. Spotkanie o dalszą rundę rozegrał z Tommym Haasem, któremu uległ 2:6, 2:6. Po tygodniu Querrey po raz kolejny osiągnął ćwierćfinał, tym razem w turnieju w Las Vegas.

Tego roku zadebiutował Rolandzie Garrosie, odpadając z rywalizacji w I rundzie. W Wimbledonie, podobnie jak we Francji, również zakończył grę w I etapie. W lipcu, podczas turnieju w Indianapolis awansował do półfinału, gdzie pokonał m.in. Jamesa Blake'a. Mecz półfinałowy przegrał z Dmitrijem Tursunowem 6:7(4), 2:6. Po dwóch tygodniach, podczas turnieju ATP Masters Series w Cincinnati Querrey doszedł do ćwierćfinału, odpadając z Jamesem Blakiem. Podczas US Open Amerykanin odpadł w I rundzie.

Sezon Querrey zakończył na 63. pozycji w rankingu światowym[2].

Sezon 2008 – pierwszy tytuł rangi ATP Wolrd TourEdytuj

Swój trzeci zawodowy sezon zaczął od Australian Open i tak jak przed rokiem awansował do III rundy, przegrywając tym razem z Novakiem Đokoviciem 3:6, 1:6, 3:6. W Delray Beach osiągnął półfinał, a spotkanie o finał zagrał z Keim Nishikorim. Mecz zakończył się zwycięstwem Japończyka 4:6, 6:2, 7:6(7). W marcu Querrey wziął udział w turnieju w Las Vegas, gdzie doszedł do finału, w którym pokonał Kevina Andersona 4:6, 6:3, 6:4. Były to pierwsze wygrane rozgrywki Querreya z cyklu ATP World Tour[3].

Podczas rywalizacji na kortach ziemnych Amerykanin uzyskał ćwierćfinał zawodów w Monte Carlo. W pojedynku o półfinał imprezy został po raz kolejny w sezonie wyeliminowany przez Novaka Đokovicia. W Rolandzie Garrosie Querrey odpadł w I rundzie, jak i w Wimbledonie.

W Indianapolis doszedł do półfinału, a mecz o finał przegrał z Gilles'em Simonem 3:6, 6:4, 4:6. W ostatnim wielkoszlemowym turnieju, US Open, osiągnął IV rundę, w której nie sprostał Rafaelowi Nadalowi przegrywając 2:6, 7:5, 6:7(2), 3:6.

W sierpniu tenisista amerykański zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z rywalizacji singlowej odpadł w I rundzie po porażce z Igorem Andriejewem. Z turnieju deblowego, w którym startował razem z Jamesem Blakiem, również został wyeliminowany w I rundzie.

Sezon 2008 Querrey ukończył z jednym wygranym turniejem (Las Vegas) oraz na 39. pozycji w rankingu ATP[2].

Sezon 2009Edytuj

Rok 2009 rozpoczął od finału w Auckland, pokonując po drodze m.in. Davida Ferrera. Pojedynek o tytuł przegrał z Juanem Martínem del Potro 4:6, 4:6[4]. Z wielkoszlemowego Australian Open Querrey odpadł w I rundzie. W lutym Amerykanin awansował do dwóch ćwierćfinałów, w San Jose oraz w Memphis.

W Rolandzie Garrosie przegrał w I rundzie. Na trawiastych kortach Wimbledonu doszedł do II rundy, odpadając z Marinem Čiliciem. Podczas zawodów w Newport Amerykanin osiągnął drugi finał w sezonie. Pojedynek finałowy rozegrał z Rajeevem Ramem, któremu uległ 6:7(3), 7:5, 6:3[5].

US Open Series Querrey rozpoczął od startu w Indianapolis awansując do finału, w którym zmierzył się z Robbym Gineprim. Querrey nie sprostał Ginepriemu i przegrał mecz 2:6, 4:6[6]. W Los Angeles Querrey po raz kolejny w sezonie uzyskał finał, w którym zmierzył się z Carstenem Ballem. Amerykanin wygrał pojedynek 6:4, 3:6, 6:1, a zarazem i całą imprezę[7]. W rozgrywkach ATP World Tour Masters 1000 w Cincinnati doszedł do III rundy, pokonując Andy'ego Roddicka 7:6(11), 7:6(3). W meczu o ćwierćfinał nie sprostał Lleytonowi Hewittowi. W New Haven Querrey osiągnął kolejny finał, pokonując po drodze m.in. Nikołaja Dawydienkę oraz José Acasuso. W meczu o tytuł zagrał z Fernando Verdasco. Spotkanie zakończyło się w dwóch setach dla Hiszpana 6:4, 7:6(6). Querrey dzięki temu, że wywalczył w tej edycji US Open Series trzy finały (Indianapolis, Los Angeles i New Haven), z których wygrał w Los Angeles stał się zwycięzcą całego cyklu[8].

 
Querrey podczas turnieju w Indianapolis, 2009

Ostatni wielkoszlemowy w sezonie turniej, US Open, Amerykanin rozpoczął od zwycięstwa w trzech setach nad Michaelem Yanim. Drugą rundę przeszedł w podobnym stylu, natomiast w meczu o IV fazę turnieju zagrał z Robinem Söderlingiem, który pokonał Amerykanina 6:2, 7:5, 6:7(6), 6:1. W Bangkoku, podczas treningu Querrey doznał kontuzji ramienia[9], która wyeliminowała go z gry do końca sezonu.

Rok zakończył na 25. miejscu w klasyfikacji ATP[2].

Sezon 2010 – cztery tytuły, miejsce w TOP 20 na koniec sezonuEdytuj

Po ponad 3 miesięcznej przerwie spowodowanej urazem powrócił do tenisa na turniej w Brisbane. Amerykanin w I rundzie zmierzył się z Jamesem Blakiem. Querrey przegrał pojedynek 6:4, 3:6, 4:6. Z wielkoszlemowego Australian Open odpadł w I rundzie z po porażce w czterech setach z Rainerem Schüttlerem. Na początku lutego wziął udział w turnieju w San Josè. W grze pojedynczej doszedł do półfinału (porażka z Roddickiem w trzech setach), a w deblu wygrał swój pierwszy turniej ATP World Tour. Wspólnie z Mardym Fishem doszli do finału bez straty seta, a w meczu o tytuł pokonał debel Benjamin Becker-Leonardo Mayer 7:6(3), 7:5.

W dniach 14-21 lutego wystartował w turnieju w Memphis. W singlu rozgrywki zakończyły się zwycięstwem Querreya, który w drodze po tytuł pokonał m.in. Roddicka, Ernestsa Gulbisa, a w finale wynikiem 6:7(3), 7:6(5), 6:3 wygrał z Johnem Isnerem[10]. Ponadto w grze podwójnej również odniósł triumf, partnerując Isnerowi. Amerykańska para wyeliminowała broniący tytuł debel Mardy Fish-Mark Knowles, a pojedynku finałowym pokonała 6:4, 6:4 duet Ross Hutchins-Jordan Kerr[11].

Sezon gry na nawierzchni ziemnej Querrey rozpoczął od turnieju w Houston. Amerykanin doszedł tam do finału, eliminując finalistę z 2009 roku, Wayne'a Odesnika. Spotkanie finałowe ostatecznie przegrał 7:5, 4:6, 3:6 z Juanem Ignacio Chelą. W maju, podczas turnieju ATP World Tour Masters 1000, w Rzymie doszedł do finału rozgrywek deblowych, grając w parze z Johnem Isnerem. W finale przegrali z parą Bob Bryan-Mike Bryan 2:6, 3:6. W swoim kolejnym starcie, na kortach ziemnych w Belgradzie, Querrey osiągnął finał. W pojedynku finałowym po raz kolejny zmierzył się z Johnem Isnerem. Mecz zakończył się zwycięstwem Querreya 3:6, 7:6(4), 6:4. Był to tym samym pierwszy tytuł Amerykanina na nawierzchni ziemnej[12]. Wielkoszlemowy Roland Garros zakończył w I rundzie po porażce z Robbym Gineprim, po czterosetowym pojedynku.

Na kortach trawiastych w Londynie (Queen's) Amerykanin odniósł swoje piąte zawodowe zwycięstwo w karierze. Querrey stracił w całym turnieju jednego seta, w pojedynku półfinałowym z Rainerem Schüttlerem. W finale pokonał wynikiem 7:6(3), 7:5 Mardy'ego Fisha[13]. Podczas Wimbledonu Querrey doszedł do IV rundy, gdzie przegrał z Andym Murrayem 5:7, 3:6, 4:6.

Podczas cyklu turniejów wchodzących w skład US Open Series Amerykanin doszedł na przełomie lipca i sierpnia do finału zawodów w Los Angeles. Querrey wygrał czwarty w sezonie turniej, a w finale pokonał po raz pierwszy w karierze Andy'ego Murraya 5:7, 7:6(2), 6:3, broniąc w drugim secie piłki meczowej[14]. Podczas US Open Amerykanin doszedł do IV rundy, eliminując m.in. Nicolása Almagro. Spotkanie o ćwierćfinał przegrał w pięciu setach ze Stanislasem Wawrinką.

Na koniec sezonu Querrey zajmował 18. pozycję w zestawieniu ATP[2].

Sezon 2011Edytuj

Rok zainaugurował od turnieju w Sydney, gdzie został pokonany w swoim pierwszym meczu przez Ołeksandra Dołhopołowa. Również podczas Australian Open Querrey przegrał swój pierwszy pojedynek, z Łukaszem Kubotem. W połowie lutego Amerykanin wystartował w Memphis, gdzie grał jako obrońca tytułu. Querrey osiągnął tam ćwierćfinał po wyeliminowaniu Denisa Istomina oraz Briana Dabula. W meczu o półfinał nie sprostał Mardy'emu Fishowi.

Okres gry na kortach ziemnych Querrey rozpoczął od zawodów w Houston. Amerykanin dotarł do finału gry podwójnej, tworząc parę z Johnem Isnerem. Pojedynek finałowy przegrali z Bobem i Mikiem Bryanami. W połowie maja, Querrey razem z Isnerem wygrali rywalizację deblową w Rzymie. W finale wygrali poprzez walkower z Mardym Fishem i Andym Roddickiem, ze względu na kontuzję ramienia jakiej doznał Roddick[15]. Podczas Rolanda Garrosa Querrey doszedł do II rundy po pokonaniu Philippa Kohlschreibera. Spotkanie o dalszą rundę przegrał z Ivanem Ljubičiciem.

W czerwcu Querrey doznał urazu łokcia, przez co poddał się operacji. W rezultacie wycofał się z Wimbledonu, a także z US Open[16]. Na początku listopada amerykański tenisista wystartował w Walencji dochodząc do ćwierćfinału, po wygranej z Jo-Wilfriedem Tsongą. Pojedynek o awans do następnej rundy Querrey przegrał z Juanem Martínem del Potro.

Sezon 2011 Amerykanin zakończył na 93. pozycji w klasyfikacji ATP[2].

Sezon 2012Edytuj

 
Querrey podczas US Open, 2012

Na początku sezonu Querrey zagrał w Australian Open odpadając z rywalizacji w II rundzie po porażce z Bernardem Tomiciem. Pod koniec lutego Amerykanin osiągnął ćwierćfinał zwodów w Memphis. Spotkanie o rundę półfinałową przegrał z Radkiem Štěpánkiem. W zawodach kategorii ATP World Tour Masters 1000 na kortach Indian Wells Querrey odpadł w II rundzie po porażce z Nicolásem Almagro. W grze podwójnej w parze z Johnem Isnerem doszli do finału turnieju. W meczu o mistrzostwo lepsi od nich okazali się Marc López oraz Rafael Nadal[17].

Sezon gry na kortach ziemnych Querrey rozpoczął od zawodów w Houston, gdzie w parze z Jamesem Blake'iem wywalczył czwarty tytuł deblowy, pokonując w finale parę Treat Huey oraz Dominic Inglot 7:6(14), 6:4[18]. Pod koniec maja Amerykanin zagrał w wielkoszlemowym Rolandzie Garrosie odpadając w I rundzie po porażce z Janko Tipsareviciem.

W czerwcu, miesiącu kiedy tenisiści rywalizują na podłożu trawiastym, Querrey doszedł do półfinału w londyńskim Queen's, pokonując na swojej drodze m.in. Juliena Benneteau. Amerykanin mecz o dalszą rundę przegrał z Marinem Čiliciem w trzech setach. Na Wimbledonie Querrey dotarł do III rundy po wyeliminowaniu m.in. Milosa Raonica. Spotkanie z Marinem Čiliciem o awans do dalszej fazy turnieju Amerykanin przegrał po 5 godz. 31 min. rezultatem 6:7(6), 4:6, 7:6(2), 7:6(3), 15:17. Był to drugi pod względem długości pojedynek w historii turnieju[19].

Pierwszy tytuł po prawie dwuletniej przerwie w grze singlowej Querrey wywalczył w Los Angeles, gdzie triumfował po raz trzeci z rzędu. Amerykanin po drodze nie przegrał seta, a finałowe spotkanie wygrał 6:0, 6:2 z Ričardasem Berankisem[20]. W sierpniu razem z Kevinem Andersonem Querrey osiągnął finał rozgrywek w Waszyngtonie w grze podwójnej. W ostatnim spotkaniu ulegli parze Treat Conrad Huey-Dominic Inglot 6:7(7), 7:6(9), 5-10[21]. Amerykanin zagrał również w grze pojedynczej docierając do półfinału, w którym nie sprostał Ołeksandrowi Dołhopołowi. Do kolejnego półfinału Querrey awansował w Winston-Salem przegrywając jednak z Tomášem Berdychem. Na US Open Amerykanin doszedł do III rundy, ponosząc kolejną w sezonie porażkę z Berdychem.

Na początku października Querrey awansował do ćwierćfinału turnieju w Pekinie, gdzie uległ Feliciano Lópezowi. Ostatni w sezonie turniej Amerykanin zagrał w turnieju z serii ATP World Tour Masters 1000 w Paryżu osiągając ćwierćfinał po wyeliminowaniu m.in. Novaka Đokovicia. Spotkanie o awans do półfinału Querrey przegrał z Michaëlem Llodrą.

2012 rok zawodnik zakończył na 22. miejscu w klasyfikacji gry pojedynczej[2].

Sezon 2013Edytuj

Pierwszy turniej w sezonie Querrey zagrał w Auckland, dochodząc do półfinału, w którym nie sprostał Philippowi Kohlschreiberowi. Na Australian Open osiągnął III rundę, w której poniósł porażkę ze Stanislasem Wawrinką. W połowie lutego tenisista amerykański awansował do półfinału w San José, przegrywając z Milosem Raoniciem.

Zarówno w Indian Wells jak i w Miami osiągnął ćwierćfinał zawodów. W pierwszym z turniejów rangi ATP World Tour Masters 1000 uległ Novakowi Đokoviciowi, a w drugim odpadł po pojedynku z Tomášem Berdychem.

Podczas sezonu na kortach ziemnych w Europie Querrey, w maju, osiągnął ćwierćfinał zawodów w Nicei, przegrywając z Édouardem Rogerem-Vasselinem. Na Rolandzie Garrosie Amerykanin dotarł do III rundy, po zwycięstwach z Lukášem Lacko i Janem Hájkiem. Pojedynek o dalszą rundę przegrał w pięciu setach z Gillesem Simonem.

Pod koniec czerwca Amerykanin zagrał w Wimbledonie, odpadając w I rundzie po pięciosetowym meczu z Bernardem Tomiciem.

W sierpniu, w trakcie trwania cyklu US Open Series, Querrey awansował do półfinału w Winston-Salem, eliminując m.in. w III rundzie Jarkko Nieminena, przeciwko któremu obronił kilka piłek meczowych. W spotkaniu o uczestnictwo w finale nie sprostał Jürgenowi Melzerowi. Na US Open Amerykanin po pokonaniu w I rundzie Guido Pelli przegrał następnie z Adrianem Mannarino.

Sezon 2014Edytuj

Podczas Australian Open Querrey awansował do III rundy, po wygranych z Santiago Giraldem i Ernestsem Gulbisem. Amerykanin przegrał następnie z Fabio Fogninim w trzech setach.

Na początku kwietnia tenisista ze Stanów Zjednoczonych awansował do pierwszego w sezonie półfinału, na ziemnych kortach w Houston, gdzie wyeliminował m.in. Lleytona Hewitta. Odpadł poprzez walkower z Nicolásem Almagrem z powodu bólu pleców[22]. W maju, w ramach Rolanda Garrosa Querrey dotarł do II rundy. Wyeliminował Filippo Volandriego, a poniósł porażkę z Dmitrijem Tursunowem.

W czerwcu, na trawiastych kortach w Eastbourne Querrey osiągnął półfinał, w którym uległ Feliciano Lópezowi. Na Wimbledonie awansował do II rundy, po pokonaniu Bradleya Klahna. Odpadł po porażce 6:4, 6:7(2), 7:6(4), 3:6, 12:14 z Jo-Wilfriedem Tsongą.

Podczas US Open Series Querrey pod koniec lipca osiągnął finał gry podwójnej w Atlancie, w parze ze Steve'em Johnsonem. Spotkanie o tytuł para amerykańska przegrała z Vaskiem Pospisilem i Jackiem Sockiem 3:6, 7:5, 5–10.

Sezon 2015 – finał US Open w grze mieszanejEdytuj

 
Querrey podczas turnieju w Newport, 2015

Amerykanin rozpoczął kolejny sezon od porażek w 1. rundach turniejów w Brisbane (przegrał z Bernardem Tomicem), tydzień później w Sydney (nie sprostał Jérémiemu Chardemu), a podczas wielkoszlemowego Australian Open uległ Vaskowi Pospisilowi, ponownie odpadając w pierwszej rundzie.

Od drugiej połowy lutego występował jedynie w amerykańskich turniejach. W Memphis osiągnął półfinał po wyeliminowaniu m.in. w ćwierćfinale Johna Isnera. Querrey poniósł później porażkę z Keim Nishikorim 7:5, 6:7(5), 6:7(5). W trzech następnych zawodach rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych (Delray Beach, Indian Wells, Miami) awansował nie dalej jak do 2. rundy. W kwietniu, podczas turnieju w Houston, osiągnął finał rozgrywek, lecz uległ w nim Jackowi Sockowi wynikiem 6:7(9), 6:7(2), a wyczyn ten powtórzył dwa miesiące później w Nottingham, w którym przegrał z Denisem Istominem[23][24].

Podczas Wimbledonu Amerykanin wygrał jeden pojedynek z zawodnikiem z kwalifikacji Igorem Sijslingiem, by w następnej rundzie ulec późniejszemu finaliście Rogerowi Federerowi.

Przygotowania do US Open Querrey rozpoczął od występu w Newport, ale odpadł w 2. rundzie. Po niecałym miesiącu przerwy wystąpił w Waszyngtonie, w 3. rundzie ulegając 6:7(2), 6:7(3) Marinowi Čiliciowi. W ostatnich turniejach z cyklu US Open Series w Montrealu, Cincinnati oraz w Winston-Salem przygodę z zawodami kończył po jednym wygranym spotkaniu.

W turnieju singla US Open Querrey odpadł już w 1. rundzie po 3-setowym meczu z Nicolas Mahutem. W parze z Steve'em Johnsonem dotarł do półfinału debla, a w meczu mistrzowskim gry mieszanej wraz z Bethanie Mattek-Sands ulegli Martinie Hingis i Leandrowi Paesowi[25].

Sezon 2016 – pierwszy ćwierćfinał w Wielki SzlemieEdytuj

 
Querrey podczas US Open, 2016

Amerykanin sezon rozpoczął od startu w Auckland, jednakże odpadł w 2. rundzie, a pokonał go John Isner. Podczas wielkoszlemowego Australian Open Querrey po czwartym secie 1. rundy skreczował w pojedynku z Dušanem Lajoviciem.

W połowie lutego dotarł do finału gry podwójnej w Memphis wspólnie ze Stevem Johnsonem, lecz przegrali 4:6, 4:6 z Mariuszem Fyrstenbergiem i Santiagiem Gonzálezem. Następnie wystartował w Delray Beach zatriumfował po raz pierwszy od lipca 2012 roku w zawodach singlowych. W finale okazał się lepszym od Rajeeva Rama[26]. Po zwycięstwie w Delray Beach Amerykanin zagrał w Acapulco dochodząc do półfinału, w którym został wyeliminowany przez Dominika Thiema.

Na nawierzchni ziemnej najdalej awansował do ćwierćfinału w Houston. Był również w 3. rundzie zawodów w Madrycie, a z French Open odpadł w 1. rundzie.

Podczas sezonu na kortach trawiastych Querrey awansował do półfinału w ’s-Hertogenbosch, a na Wimbledonie osiągnął pierwszy w karierze ćwierćfinał rozgrywek Wielkiego Szlema. W 3. rundzie pokonał lidera rankingu Novaka Đokovicia kończąc Serbowi serię 30 kolejnych zwycięstw w turniejach wielkoszlemowych[27]. W meczu o udział w półfinale poniósł porażkę z Milosem Raoniciem.

Na betonowym podłożu w Stanach Zjednoczonych doszedł w sierpniu do ćwierćfinału w Waszyngtonie, a na US Open przegrał w 1. rundzie.

Sezon 2017 – półfinał Wimbledonu, miejsce w TOP 20 na koniec sezonuEdytuj

W sezonie 2017 Sam Querrey wygrał dwa turnieje, na kortach w Acapulco i Los Cabos. Tytuł w Acapulco zdobył w marcu eliminując m.in. trzech graczy z czołowej dziesiątki rankingu ATP – w drugiej rundzie Davida Goffina (nr 10. ATP), ćwierćfinale Dominika Thiema (nr 8. ATP) i w finale Rafaela Nadala (nr 6. ATP)[28]. Sukces w Los Cabos Amerykanin odniósł w sierpniu, a w finale pokonał Thanasiego Kokkinakisa[29].

Startując w imprezach zaliczanych do Wielkiego Szlema Querrey przegrał w trzeciej rundzie Australian Open z Andym Murrayem, a potem w pierwszej rundzie French Open z Chungiem Hyeonem. Następnie osiągnął pierwszy w karierze półfinał w zawodach tej kategorii, na Wimbledonie[30]. W trzeciej rundzie wygrał pięciosetowy mecz z Jo-Wilfriedem Tsongą (nr 10. ATP), a w kolejnej rundzie również pięciosetową rywalizację z Kevinem Andersonem. W ćwierćfinale Amerykanin wyeliminował po kolejnym pięciosetowym meczu lidera rankingu Andy'ego Murraya, a w grze o finał zmierzył się z Marinem Čiliciem, któremu uległ w czterech setach. Ostatnim Amerykaninem, który osiągnął półfinał Wimbledonu przed Querreyem był w 2009 roku Andy Roddick. Na US Open Querrey awansował do ćwierćfinału tracąc po drodze jednego seta, w trzeciej rundzie z Radu Albotem. Spotkanie o uczestnictwo w półfinale zakończył porażką czterosetową z Kevinem Andersonem.

Querrey osiągnął także trzy ćwierćfinały w roku 2017, w Delray Beach w lutym, Houston w kwietniu i Genewie w maju. W Genewie tenisista amerykański odniósł trzysetne zwycięstwo w cyklu ATP World Tour, po meczu pierwszej rundy z Danielem Altmaierem[31].

 
Querrey podczas zawodów w Londynie, 2017

Amerykanin do końca sezonu miał szansę na kwalifikację do kończącego sezon turnieju ATP Finals, ale stracił możliwość kwalifikacji po odpadnięciu w drugiej rundzie rozgrywek w Paryżu z Filipem Krajinoviciem[32].

Querrey startował również w zawodach gry podwójnej, zostając finalistą dwóch z nich, na początku stycznia w Brisbane i w październiku w Wiedniu. W Brisbane startował wspólnie z Gillesem Müllerem a w stolicy Austrii z Marcelem Demolinerem.

W całym roku 2017 rozegrał 57 meczów singlowych odnosząc 36 zwycięstw. Dnia 30 października został sklasyfikowany na 13. miejscu w klasyfikacji ATP i na tej pozycji zakończył sezon.

Puchar DavisaEdytuj

W reprezentacji zadebiutował w 2008 roku podczas półfinałowej rywalizacji z Hiszpanią. Swoje oba spotkania Amerykanin przegrał z Rafaelem Nadalem[33] i Feliciano Lópezem. Końcowy wynik konfrontacji to 4:1 dla Hiszpanów.

W roku 2010 po raz kolejny wystąpił w drużynie, podczas rywalizacji w I rundzie z Serbią. Querrey przegrał w swoim pierwszym meczu z Novakiem Đokoviciem 2:6, 6:7(4), 6:2, 3:6, a w swoim kolejnym pojedynku pokonał 7:5, 6:2 Viktora Troickiego. Ostatecznie Amerykanie przegrali rywalizację 2:3. We wrześniu wystartował w barażach o utrzymanie USA w Grupie światowej w rywalizacji z Kolumbią. Swój singlowy mecz Querrey przegrał z Santiago Giraldo, ale Amerykanie wygrali rundę 3:1.

Po rocznej przerwie, we wrześniu 2012 roku ponownie zagrał w zawodach, w półfinale przeciw Hiszpanii. Amerykanie ponieśli porażkę 1:3, a Querrey przegrał pojedynek otwierający rywalizację z Davidem Ferrerem.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (10–8)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 9 marca 2008 Las Vegas Twarda   Kevin Anderson 4:6, 6:3, 6:4
Finalista 1. 17 stycznia 2009 Auckland Twarda   Juan Martín del Potro 4:6, 4:6
Finalista 2. 12 lipca 2009 Newport Trawiasta   Rajeev Ram 7:6(3), 5:7, 3:6
Finalista 3. 25 lipca 2009 Indianapolis Twarda   Robby Ginepri 2:6, 4:6
Zwycięzca 2. 2 sierpnia 2009 Los Angeles Twarda   Carsten Ball 6:4, 3:6, 6:1
Finalista 4. 29 sierpnia 2009 New Haven Twarda   Fernando Verdasco 4:6, 6:7(6)
Zwycięzca 3. 21 lutego 2010 Memphis Twarda (hala)   John Isner 6:7(3), 7:6(5), 6:3
Finalista 5. 11 kwietnia 2010 Houston Ceglana   Juan Ignacio Chela 7:5, 4:6, 3:6
Zwycięzca 4. 10 maja 2010 Belgrad Ceglana   John Isner 3:6, 7:6(4), 6:4
Zwycięzca 5. 13 czerwca 2010 Londyn Trawiasta   Mardy Fish 7:6(3), 7:5
Zwycięzca 6. 1 sierpnia 2010 Los Angeles Twarda   Andy Murray 5:7, 7:6(2), 6:3
Zwycięzca 7. 29 lipca 2012 Los Angeles Twarda   Ričardas Berankis 6:0, 6:2
Finalista 6. 12 kwietnia 2015 Houston Ceglana   Jack Sock 6:7(9), 6:7(2)
Finalista 7. 27 czerwca 2015 Nottingham Trawiasta   Denis Istomin 6:7(1), 6:7(6)
Zwycięzca 8. 21 lutego 2016 Delray Beach Twarda   Rajeev Ram 6:4, 7:6(6)
Zwycięzca 9. 5 marca 2017 Acapulco Twarda   Rafael Nadal 6:3, 7:6(3)
Zwycięzca 10. 6 sierpnia 2017 Los Cabos Twarda   Thanasi Kokkinakis 6:3, 3:6, 6:2
Finalista 8. 18 lutego 2018 Nowy Jork Twarda (hala)   Kevin Anderson 6:4, 3:6, 6:7(1)

Gra podwójna (5–8)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 14 lutego 2010 San José Twarda (hala)   Mardy Fish   Benjamin Becker
  Leonardo Mayer
7:6(3), 7:5
Zwycięzca 2. 21 lutego 2010 Memphis Twarda (hala)   John Isner   Ross Hutchins
  Jordan Kerr
6:4, 6:4
Finalista 1. 2 maja 2010 Rzym Ceglana   John Isner   Bob Bryan
  Mike Bryan
2:6, 3:6
Finalista 2. 10 kwietnia 2011 Houston Ceglana   John Isner   Bob Bryan
  Mike Bryan
7:6(4), 2:6, 5–10
Zwycięzca 3. 15 maja 2011 Rzym Ceglana   John Isner   Mardy Fish
  Andy Roddick
walkower
Finalista 3. 18 marca 2012 Indian Wells Twarda   John Isner   Marc López
  Rafael Nadal
2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 4. 15 kwietnia 2012 Houston Ceglana   James Blake   Treat Huey
  Dominic Inglot
7:6(14), 6:4
Finalista 4. 5 sierpnia 2012 Waszyngton Twarda   Kevin Anderson   Treat Huey
  Dominic Inglot
6:7(7), 7:6(9), 5–10
Finalista 5. 27 lipca 2014 Atlanta Twarda   Steve Johnson   Vasek Pospisil
  Jack Sock
3:6, 7:5, 5–10
Finalista 6. 16 lutego 2016 Memphis Twarda (hala)   Steve Johnson   Mariusz Fyrstenberg
  Santiago González
4:6, 4:6
Zwycięzca 5. 21 maja 2016 Genewa Ceglana   Steve Johnson   Raven Klaasen
  Rajeev Ram
6:4, 6:1
Finalista 7. 8 stycznia 2017 Brisbane Twarda   Gilles Müller   Thanasi Kokkinakis
  Jordan Thompson
6:7(7), 4:6
Finalista 8. 29 października 2017 Wiedeń Twarda (hala)   Marcelo Demoliner   Rohan Bopanna
  Pablo Cuevas
6:7(7), 7:6(4), 9–11

Gra mieszana (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 11 września 2015 US Open, Nowy Jork Twarda   Bethanie Mattek-Sands   Martina Hingis
  Leander Paes
4:6, 6:3, 7–10

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)Edytuj

Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 3R 1R 1R 1R 2R 3R 3R 1R 1R 3R 2R 0 / 12 12–12
French Open 1R 1R 1R 1R 2R 1R 3R 2R 1R 1R 1R 2R 0 / 12 5–12
Wimbledon 1R 1R 2R 4R 3R 1R 2R 2R QF SF 3R 0 / 11 19–11
US Open 2R 1R 4R 3R 4R 3R 2R 3R 1R 1R QF 1R 0 / 12 18–12
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 47 N/A
Bilans spotkań 1–1 2–4 5–4 3–4 6–4 1–2 5–4 5–4 6–4 1–4 4–4 9–4 4–4 N/A 54–47

PrzypisyEdytuj

  1. a b Profil zawodnika (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  2. a b c d e f South African Airways ATP Rankings History (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 2 grudnia 2009].
  3. Querrey beats Anderson in Las Vegas for first ATP title (ang.). usatoday.com. [dostęp 9 marca 2008].
  4. Del Potro beats Querrey to win Heineken Open (ang.). usatoday.com. [dostęp 17 stycznia 2009].
  5. Rams wins first ATP title (ang.). espn.go.com. [dostęp 12 lipca 2009].
  6. Staff: Weekend Wrap: Ginepri Wins at Indy, Williams Featured at Stanford (ang.). tennis-x.com. [dostęp 25 lipca 2009].
  7. Querrey wins LA Tennis Open (ang.). usopenseries.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  8. US Open Series: Dementiewa i Querrey najlepsi (pol.). sport.pl. [dostęp 30 sierpnia 2009].
  9. Querrey out at Bangkok after arm injury (ang.). smh.com.au. [dostęp 29 września 2009].
  10. Querrey tops U.S. teammate Isner (ang.). espn.go.com. [dostęp 21 lutego 2010].
  11. Isner-Querry Team Up For Memphis Doubles Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 21 lutego 2010].
  12. Querrey Saves Match Point To Win All-American Final (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 9 maja 2010].
  13. Querrey Prevails In All-American Final To Win Third Season Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 13 czerwca 2010].
  14. Piers Newbery: Sam Querrey beats Andy Murray to win Los Angeles title (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2 sierpnia 2010].
  15. Isner-Querrey Crowned Champions In Rome (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 15 maja 2011].
  16. Johan Lindahl: Querrey another US Open absentee (ang.). tennistalk.com. [dostęp 25 sierpnia 2011].
  17. Lopez/Nadal Reclaim Indian Wells Title (ang.). atpworldtour.com, 18 marca 2012. [dostęp 19 marca 2012].
  18. Blake/Querrey Triumph In Houston (ang.). atpworldtour.com, 14 kwietnia 2012. [dostęp 15 kwietnia 2012].
  19. Wimbledon 2012: Marin Cilic beats Sam Querrey in five-hour classic (ang.). guardian.co.uk, 30 czerwca 2012. [dostęp 11 lipca 2012].
  20. Querrey Claims Third Los Angeles Title (ang.). atpworldtour.com, 29 lipca 2012. [dostęp 29 lipca 2012].
  21. Huey/Inglot Claim First Team Title In D.C. (ang.). atpworldtour.com, 5 sierpnia 2012. [dostęp 6 sierpnia 2012].
  22. Marcin Motyka: ATP Houston: Hiszpanie wiodą prym także w Teksasie, Verdasco i Almagro w finale (pol.). sportowefakty.pl, 12 kwietnia 2014. [dostęp 21 czerwca 2014].
  23. Marcin Motyka: ATP Houston: Zwycięstwo i pierwszy tytuł Jacka Socka w amerykańskim finale (pol.). sportowefakty.wp.pl, 13 kwietnia 2015. [dostęp 13 września 2015].
  24. Rafał Smoliński: ATP Nottingham: Nieudany pościg Sama Querreya, Denis Istomin sięgnął po pierwsze mistrzostwo (pol.). sportowefakty.wp.pl, 27 czerwca 2015. [dostęp 13 września 2015].
  25. Rafał Smoliński: US Open: Triumf Martiny Hingis i Leandera Paesa w mikście (pol.). sportowefakty.wp.pl, 11 września 2015. [dostęp 13 września 2015].
  26. Rafał Smoliński: ATP Delray Beach: Sam Querrey zakończył czteroletnią posuchę, sześć zmarnowanych meczboli Bryanów (pol.). sportowefakty.wp.pl, 21 lutego 2016. [dostęp 27 kwietnia 2016].
  27. Rafał Smoliński: Wimbledon: Szok! Sam Querrey wyrzucił z turnieju Novaka Djokovicia! (pol.). sportowefakty.wp.pl, 6 lipca 2016. [dostęp 10 stycznia 2017].
  28. Wirtualna Polska Media, Sam Querrey: Zapamiętam ten turniej do końca życia - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 5 marca 2017 [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  29. Wirtualna Polska Media, ATP Los Cabos: meksykański dublet Sama Querreya - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 6 sierpnia 2017 [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  30. Wirtualna Polska Media, Sam Querrey usatysfakcjonowany swoją postawą w Wimbledonie 2017, ale w przyszłości chce więcej - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 15 lipca 2017 [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  31. Sam Querrey | Bio | ATP World Tour | Tennis, „ATP World Tour” [dostęp 2017-11-10] (ang.).
  32. Wirtualna Polska Media, ATP Paryż: Sam Querrey wypadł z gry o Londyn. Dominic Thiem po raz pierwszy w III rundzie w Bercy - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 31 października 2017 [dostęp 2017-11-10] (pol.).
  33. Jonathan Morgan: Davis Cup Semifinal: Rafael Nadal vs. Sam Querrey (ang.). tennistalk.com. [dostęp 18 września 2009].

BibliografiaEdytuj