Sambar filipiński

Sambar filipiński[4] (Rusa marianna) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych (Cervidae), blisko spokrewniony z sambarem sundajskim i sambarem jednobarwnym, najmniejszy z sambarów.

Sambar filipiński
Rusa marianna[1]
(Desmarest, 1822)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd parzystokopytne
Rodzina jeleniowate
Podrodzina jelenie
Rodzaj sambar
Gatunek sambar filipiński
Synonimy
  • Cervus mariannus Desmarest, 1822[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Występowanie i biotopEdytuj

Naturalny zasięg występowania gatunku obejmuje Filipiny. Jego siedlisko to wilgotne lasy i tereny trawiaste. Został introdukowany na Wyspach Mariańskich i w Japonii.

Charakterystyka ogólnaEdytuj

Podstawowe daneEdytuj

Długość ciała Wysokość w kłębie Długość ogona Masa ciała Dojrzałość płciowa Ciąża Liczba młodych
w miocie
170-270 cm 55-75 cm 8-12 cm 40-60 kg 18 miesięcy 245-285 dni 1

MorfologiaEdytuj

Ubarwienie ciemnobrązowe, spodem jaśniejsze. Poroże krótkie, 30-40 cm. Żywi się trawami i ziołami.

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Populacja sambara filipińskiego jest uważana za stabilną. Za potencjalne zagrożenie uznaje się polowania oraz ograniczony zasięg występowania. Nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU (vulnerable – narażony na wyginięcie)[3]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rusa marianna, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Cervus mariannus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2011-08-02] (ang.).
  3. a b J.R. MacKinnon, P. Ong, J. Gonzales, Rusa marianna, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.2 [dostęp 2015-09-06] (ang.).
  4. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 176. ISBN 978-83-88147-15-9.

BibliografiaEdytuj

  • Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.Sprawdź autora:1.