Samotniak

Samotniak – jeden z grupy Gąsienicowych Stawów, wyschnięty dziś niewielki stawek w Dolinie Gąsienicowej w Tatrach. Znajdował się on w jej zachodniej części zwanej Doliną Zieloną Gąsienicową, w Roztoce Stawiańskiej, w odległości ok. 950 m od schroniska „Murowaniec”, po prawej (północno-zachodniej) stronie szlaku z niego na Kasprowy Wierch. Położony był na wysokości ok. 1620 m n.p.m. Wielka encyklopedia tatrzańska podaje dane stawu: rozmiary ok. 5 × 5 m, powierzchnię 0,002 ha i głębokość ok. 0,5 m. Staw został odkryty dopiero w 1938 r. przez limnologa Przemysława Olszewskiego, który nazwał go Samotniakiem z racji usytuowania w miejscu niewidocznym dla turystów przechodzących pobliską ścieżką[1]. Dziś w miejscu stawu znajduje się bezodpływowe zagłębienie, zarośnięte borówkami i trawą. Być może staw został wysuszony przy okazji budowy nartostrady, podobnie jak sąsiedni jeden z oddalonych o ok. 30 m Dwoiśniaków[2].

Samotniak
Położenie
Państwo  Polska
Wysokość lustra ok. 1620 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Samotniak
Samotniak
Ziemia49°14′18″N 19°59′52″E/49,238333 19,997778
Osobny artykuł: Jeziora tatrzańskie.

Szlaki turystyczneEdytuj

  – obok Samotniaka przebiega żółty szlak ze schroniska „Murowaniec” na Kasprowy Wierch (1:25 h, ↓ 1:05 h)[3]

PrzypisyEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Magdalena i Tomasz Zwijacz Kozica. Tatrzańskie pojezierze. „Tatry”. Nr 2 (24), Wiosna 2008, s. s. 70-71, 2008. Zakopane: Tatrzański Park Narodowy. ISSN 0867-4531 (pol.). 
  3. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.