Otwórz menu główne

Samuel Malko (ur. 2 września 1905 w Wysocku na Polesiu, zm. 1 września 1988 w Warszawie) – generał brygady LWP, Szef Oddziału Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego (GZP) WP 1948-1950 i zastępca szefa GZP.

Samuel Malko
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 2 września 1905
Wysock
Data i miejsce śmierci 1 września 1988
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1943-1967
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Stanowiska Szef Oddziału Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego, zastępca szefa GZP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski LudowejSrebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Za obronę Kaukazu” Medal Za zasługi bojowe Medal za Zdobycie Berlina Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
Grób Samuela i Dory Malko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

Syn Ukraińca Nikity i Polki Melanii z Kozubowskich. Od 1924 działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi (KZMZB), a od 1927 KPZB. 1926-1927 uczył się w Wyższej Szkole Politycznej w Mińsku. 1927-1934 odsiadywał wyrok 7 lat więzienia za działalność komunistyczną.

We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy, po kapitulacji stolicy, przeniósł się do Wysocka (Polesie) na tereny zajęte przez Armię Czerwoną. W 1941 powołany do Armii Czerwonej, służył w batalionach pomocniczych (strojbatalionach), w 1943 w Orłowskiej Szkole Piechoty, od 1944 na III Białoruskim froncie dowódca plutonu zwiadu. 13 stycznia 1945 ranny podczas walk w Prusach Wschodnich.

W marcu 1945 skierowany do pracy w aparacie polityczno-wychowawczym WP. Komendant Centralnej Szkoły Oficerów Politycznych. 1948-1950 szef Oddziału Propagandy i Agitacji GZP WP, 1950-1955 zastępca dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych, następnie zastępca szefa GZP. W 1956 mianowany generałem brygady. Ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Rembertowie. Inspektor ds. organizacji paramilitarnych w Głównym Inspektoracie Obrony Terytorialnej. W 1967 przeniesiony w stan spoczynku.

Pochowany 6 września 1988 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj