Sanitariusz

pracownik opieki zdrowotnej wykonujący podstawowe czynności w zakładach opieki zdrowotnej

Sanitariusz (sanitariuszka w odniesieniu do kobiet) – pracownik opieki zdrowotnej wykonujący podstawowe, niezastrzeżone dla innych zawodów medycznych czynności w zakładach opieki zdrowotnej.

Pomnik Sanitariuszki w Kołobrzegu

Do niedawna[kiedy?] sanitariusz był członkiem zespołu wyjazdowego w karetce pogotowia i współpracował z lekarzem, bywał przy tym równocześnie kierowcą karetki i noszowym. Obecnie zgodnie z polskimi przepisami[1] prawa zespół ratownictwa medycznego musi składać się z lekarza (tylko w zespołach specjalistycznych), pielęgniarki i ratownika medycznego, co oznacza, iż sanitariusze nie mogą już pracować w pogotowiu ratunkowym.

Stanowisko sanitariusza nadal funkcjonuje w szpitalach, gdzie wykonuje on proste czynności nie zarezerwowane dla innych zawodów medycznych. Zakres czynności podobny jest do zadań salowej.

Sanitariuszki AK na Starym Mieście (powstanie warszawskie)

Pracownik zatrudniony na stanowisku sanitariusza (noszowego) powinien posiadać wykształcenie co najmniej podstawowe oraz przeszkolenie w miejscu pracy. Pracownik zatrudniony na stanowisku sanitariusza szpitalnego winien dodatkowo posiadać co najmniej 6-miesięczny staż pracy w zawodzie oraz ukończyć kurs kwalifikacyjny dla sanitariuszy (sugerowany przez Ministerstwo Zdrowia czas trwania kursu: minimum 240 godzin, w tym 80 godz. zajęć teoretycznych i 160 godz. zajęć praktycznych).

Sanitariusz w wojsku to żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pomocy rannym na polu walki. W warunkach pokoju, w koszarach, wypełnia zadania analogiczne do sanitariuszy cywilnych, ale w szpitalach wojskowych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kancelaria Sejmu RP, Internetowy System Aktów Prawnych, isap.sejm.gov.pl [dostęp 2017-03-03].