Otwórz menu główne

Sasikkul

jezioro w Tadżykistanie

Sasikkul (tadż. Сасиқкӯл) – słone jezioro tektoniczne w Tadżykistanie, w Górskim Badachszanie. Jest bezodpływowe, leży w zlewni jeziora Jaszilkul[1].

Sasikkul
Сасиқкӯл
Ilustracja
Hydrobiolożki z Uniwersytetu Warszawskiego w trakcie badań sinic jeziora Sasikkul i jego okolic
Położenie
Państwo  Tadżykistan
Wysokość lustra 3825 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 7,02-8,92 km²
Wymiary
• max długość
• max szerokość

4,68 km
1,91 km
Głębokość
• maksymalna

3,41 m
Objętość 30,5 mln m³
Położenie na mapie Tadżykistanu
Mapa lokalizacyjna Tadżykistanu
Sasikkul
Sasikkul
Ziemia37°41′48″N 73°10′51″E/37,696667 73,180833

Jest jednym z grupy płytkich i z reguły niedużych jezior leżących we wschodnim Pamirze, w kotlinie noszącej nazwę od tego właśnie jeziora. Jeziora te są zasolone ze względu na pustynny klimat, w którym parowanie przeważa nad opadami. Zasilane jest głównie wodami podziemnymi. Jego powierzchnia to ok. 700-900 ha, a głębokość 3,41 m[2].

Jego woda jest alkaliczna (pH około 10[1]) i silnie zasolona. Jej mineralizacja wynosi 133 g/l, na co składają się następujące jony: chlorkowy 40 100 mg/l, węglanowy 22 750 mg/l, siarczanowy 9530 mg/l wodorowęglanowy 9190 mg/l oraz suma jonów sodu i potasu 51 447 mg/l oraz jon magnezowy 10 mg/l, podczas gdy jony wapnia są niewykrywalne. Charakteryzuje ją również wysokie stężenie arsenu 8000 μg/l, wolframu 1900 μg/l, srebra 950 μg/l, manganu 684 μg/l, molibdenu 570 μg/l i cynku 570 μg/l. Stężenia innych pierwiastków to: miedź 103 μg/l, ołów 53 μg/l, beryl 5,7 μg/l, bizmut 2,8 μg/l, niob 57 μg/l, wanad 57 μg/l. Brak wapnia, którego sole są często słabo rozpuszczalne i odkładają jako osady jeziorne, sprawia, że pierwiastki te w znacznej mierze występują w anionach łatwo rozpuszczalnych soli sodowych (molibdenian, wolframian, arsenian, wanadian). W osadach również częste są sole sodu, podczas gdy sole potasu są znacznie rzadsze. Podłoże jeziora i okolic jest zbudowane z granitu. Wysokie stężenie niektórych pierwiastków zwykle będących pierwiastkami śladowymi może być skutkiem dopływu głębokich wód podziemnych przez kominy hydrotermalne. W związku z tym region ten jest uważany za potencjalne źródło pozyskania tego typu surowców kopalnych[2].

W strefie przybrzeżnej jeziora występuje roślinność słonolubna z dużym udziałem ostrzewu rudego, Carex orbicularis, świbki błotnej i ponikła skąpokwiatowego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c M. Mętrak i inni, CNP stoichiometry and productivity limitations in high-altitude wetland ecosystems of the Eastern Pamir, „Mires and Peat”, 21, 2018, s. 1-17, DOI10.19189/MaP.2017.OMB.297, ISSN 1819-754X (ang.).
  2. a b D.N. Pachajanov, D.L. Patina, N.I. Volkova, Hydroehemistry of lakes in Tajikistan [w:] Jean Klerkx, Beishen Imanackunov (red.), Lake Issyk-Kul: Its Natural Environment (NATO science Series), Springer Science+Business Media, 2002, s. 169-179, DOI10.1007/978-94-010-0491-6, ISBN 978-1-4020-0900-6 (ang.).