Otwórz menu główne

Sawa, imię świeckie Iwan Michajłowicz Tichomirow (ur. 15 marca 1819 w Palechu, zm. 18 października 1896) – rosyjski biskup prawosławny.

Sawa
Iwan Tichomirow
arcybiskup twerski i kaszyński
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1819
Palech
Data śmierci 18 października 1896
biskup twerski i kaszyński
Okres sprawowania 1880–1896
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia twerska i kaszyńska
Śluby zakonne 4 listopada 1862
Diakonat 18 stycznia 1842
Prezbiterat 25 stycznia 1842
Sakra biskupia 4 listopada 1862
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 listopada 1862
Konsekrator Eugeniusz (Kazancew)
Współkonsekratorzy Nikander z Patriarchatu Aleksandryjskiego, Leonid (Krasnopiewkow)

Urodził się w ubogiej wiejskiej rodzinie, jego ojciec zmarł przed jego przyjściem na świat. Matka zamieszkała u brata, prawosławnego diakona. W wieku jedenastu lat również ona zmarła. Mimo tego zdołał ukończyć niższą szkołę duchowną i seminarium duchowne. 18 stycznia 1842, po wcześniejszym zawarciu związku małżeńskiego, został wyświęcony na diakona, zaś 25 stycznia – na kapłana. Pracę duszpasterską podjął w soborze Przemienienia Pańskiego w Muromie. W 1844 zmarł jego jedyny syn, zaś w 1845 – także żona. W 1846 podjął studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej. 1 października 1848 w akademickiej cerkwi Opieki Matki Bożej złożył wieczyste śluby mnisze przed rektorem Akademii, archimandrytą Aleksym. W 1850 ukończył studia z tytułem magistra nauk teologicznych. Na mocy decyzji metropolity moskiewskiego Filareta został kierownikiem zakrystii i biblioteki synodalnej. W 1855 otrzymał godność archimandryty. W 1859 został rektorem seminarium duchownego w Moskwie, zaś w 1861 – Moskiewskiej Akademii Duchownej.

4 listopada 1862 przyjął chirotonię biskupią z tytułem biskupa możajskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. W charakterze konsekratorów wystąpili arcybiskup Eugeniusz (Kazancew), biskup Nikander (z Patriarchatu Aleksandryjskiego) oraz biskup Leonid (Krasnopiewkow). W 1866 został biskupem połockim. W 1874 przeniesiony na katedrę charkowską, następnie w 1879 – na twerską i kaszyńską. W 1880 mianowany arcybiskupem. W 1894 otrzymał tytuł naukowy doktora teologii ze specjalnością: historia Cerkwi. Zmarł w 1896.

Autor katalogu zawartości synodalnej zakrystii i biblioteki, wydawca dzieł metropolity moskiewskiego Filareta, wspomnień o biskupie Leonidzie (Krasnopiewkowie), szeregu artykułów publikowanych w piśmie Bogosłowski Wiestnik, autobiografii.

BibliografiaEdytuj